tag:blogger.com,1999:blog-73148927449310395382011-10-04T21:51:09.100-07:00Hafizullah Hasifnoreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-86508846858078295962011-10-04T21:47:00.000-07:002011-10-04T21:51:09.140-07:00<div align="justify">بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمين والصلوة والسلام على خاتم النبيين گرانو هيوادوالو<br />د افغانستان غیور او صبور ملته ! السلام عليكم و رحمة الله و بركاته<br />زموږ په هيواد كې د نوې مرحلې له پيله لس كاله تيريږي. هغه مرحله چې د طالبانو له سقوط سره سم پيل سوه او د افغانستان اسلامي جمهوريت تاسيس سو. د معارف، صحت، اقتصادي پراختيا، قانون جوړونې، د زيربناوو د احيا او د هيواد د بياجوړونې په نورو حوزو كې له ټولو سترو كاميابيو سره سره، له بده مرغه سولې او امنيت ته درسيدو په برخه كې زموږ د خلكو ستره اّرزو پوره نسوه. څنګه چې مې دمخه هم ويلي وو، سږكال د افغانستان لپاره اساسي او حياتي اهميت لري. زما په پوهه سږكال سرنوشت جوړوونكى كال دى. له يوې خوا موږ پر مهم كنفرانسونه، لكه: استانبول او بن مخې ته دي او له بلې خوا د مسووليت د انتقال د جريان له پيليدو سره سم د حكومتدارۍ، د امنيت تامين او د افغانستان د انكشافي پروژو د تحقق لپاره هم هوډمن يو، څو له هيواده د خارجي قواوو د وتلو زمينه برابره كړو او د 2014 م كال ترپايه له هر ډول محدوديتونو پرته په خپلو پښو و دريږو. سږكال مو د امريكا د متحده ايالاتو سره د اوږدمهاله ستراتيژيكو همكاريو د تړون په منظور، له دې هيواد سره مذاكرات پيل كړي دي. كه چيرې د افغانستان شرايط او غوښتنې چې مهمې پكې د افغانستان د عام و تام حاكميت تحقق او د متوازې ساختارونو له منځه وړل دي پوره سي او زموږ د هيواد عنعنه يى لويه جرگه يې حمايت وكړي، موږ به دا سند امضاء كړو. بې له شكه چې سراسري سوله او امنيت زموږ د ملت يوه سپيڅلې اّرزو ده. موږ په افغانستان كې د سولې د تامين لپاره په ښه نيت کوښښونه پيل كړل، څو د خبرو او تفاهم له لارې خپل هيواد ته سوله راولو. د سولې شهيد، دروند استاد پروفيسور برهان الدين رباني تر مشرۍ لاندې د سولې عالي شورى په دې لاره كې ډير زيار وكيښ او د لندن او كابل په كنفرانسونو كې نړيوالې ټولنې هم د افغانستان د سولې د تامين هيله تائيد كړه او له دې پروسې سره يې د مادي او معنوي حمايت ژمنه وكړه. اما له بلې خوا زموږ د هيواد دسولې او امنيت دښمنان، له خارجي هيوادونو سره ټولې تروريستي او ويره اچوونكي شبكې، ترور، خشونت او وژنې كوي، له تخريب او ورانيو لاس نه اخلي. زموږ هيوادوال، ديني رهبران، سياسي، قومي او روحاني مشران وژني. په وروستيو مياشتو كې د ملي شخصيتونو او جهادي رهبرانو ترور د خلكو نگراني زياته كړې ده.<br />د افغانستان خلك او سياسي فعالان د هيواد د دورنما او اّينده تحولاتو په اړه پرځاى او په حق پوښتنې لري، زما په پوهه زموږ د خلكو نگراني پرځای ده. د افغانستان د پخواني جمهور رئيس او د سولې د عالي شورى د مشر استاد برهان الدين رباني، د شمال زون د قوماندان جنرال داود داود، د تخار د امنيه قوماندان جنرال شاه جهان، د كندز د والي انجنير محمدعمر، دکنړدجهادی قوماندان ملک زرین، دبامیانو دولایتی شورا رئیس جواد ضحاک، د كندز د امنيه قوماندان جنرال عبدالرحمن سيدخيلي، دكندهار د امنيه قوماندان جنرال خان محمد مجاهد، د ولسي جرګې غړی محمدهاشم وطنوال، په قبايلي چاروكې مشاور وزيرجان محمدخان، دكندهار د ولايتي شورى رئيس احمدولي كرزي، د كندهار د علماوو شورى رئيس مولوي حكمت الله حكمت، د كندهار ښاروال غلام حيدر حميدي او د دې خاورې د نورو ډيرو وطندوستو او زړه ورو بچيانو شهادت موږ ته راښیي چې د افغانستان د سوله غوښتنې ږغ مثبت ځواب نه دى موندلى<br />سوله او امنيت د ملتونو د ژوند يو منل سوى اصل او د عادي ژوندانه نخښه ده، حال داچې جنگ او نا امنى يو استثنايى حالت دى. د همدغه حقيقت له درك سره موږ تل هڅه كړې ده چې له هر امكانه په استفاده هيواد ته سوله راولو. زموږ آرزو همدا وه او همدا ده، څو خپلو خلكو ته د امن او سولمن ژوندانه زمينه برابره كړو. خو دطالبانو او ددوى د حاميانو ځواب ترور او وژنه وه او ده. يو جانبه سوله غوښتنه سوله نه راولي، سوله له هغه مقابل لوري سره معنى او مفهوم لري چې پر سوله باور ولري. له همدې امله د افغانستان دولت مسووليت لري چې د افغانستان د استقلال او سولې له دښمنانو سره قاطع مبارزه وكړي. افغانستان په تيرو پنځو كلونو كې د پاكستان اسلامي جمهوريت سره د ټینګې ورورۍ او دوستۍ ډير روښانه او صادقانه کوښښونه وكړه چې په بشپړ احترام سره په سياسي، اجتماعي، اقتصادي او نورو برخو كې د متقابلو روابطو د تقويى اهداف پكې نغښتى وو. شخصاً ما خپله پردې واقعيت تاكيد كړى دى چې افغانستان او پاكستان نه بيليدونكى وروڼه دي او تل مې دا يادونه كړې ده چې افغانستان هيله لري څو دا دواړه هيوادونه د همكارۍ، مرستې او ورورۍ په فضا كې ژوند ولري. د پاكستان له جوړيدو تر اوسه د افغانستان او پاكستان ترمنځ د تفاهم او نژديوالي داسې واضح هڅه نه وه سوې. شك نسته چې د پاكستان ورور ملت زموږ د سولې د هڅو ملاتړ كړى دى او دا مو هيله ده چې د پاكستان حكومت هم ددغو هڅو حمايت وكړي. ما څو ځله دا يادونه كړې ده چې د تروريزم آفت نه يوازې د افغانستان لپاره مصيبت دى، بلكه ډير ژر به د پاكستان لمن هم ونيسي، له بده مرغه چې همداسې وسول. خو له دې ټولو ورانيو، بدبختيو او مصايبو سره سره چې زموږ د هيواد او پاكستان لمن يې ټینګه كړه، د افغانستان په وړاندې دوه ګونې لوبې او له تروريزم څخه د وسيلې په توگه استفاده دوام لري. د پاكستان اسلامي جمهوريت په افغانستان كې د سولې او امنيت د تامين په برخه كې له موږ سره همكاري نه ده كړې چې زموږ لپاره د تاسف وړ خبره ده. موږ هيله من يو چې د پاكستان حكومت د خپلو خلكو منفعت درك كړي او دواړو هيوادونو ته د سولې او امنيت په راوستو كې زموږ همكار سي.<br />هموطنان عزيز، خواهران و برادران!<br />10 سال گذشته در عين زمان سال هاى جدال ميان ما و نيروهاى ناتو بر سر روش هاى درست مبارزه با تروريزم بوده است. ما درفرصت هاى بى شمار تلاش كرديم كه ناتو وايالات متحده امريكا را متوجه بسازيم تا با لانه ها و منابع تروريزم مبارزه كنند. جنگ عليه تروريزم در دهات و خانه هاى مردم افغانستان نبوده، بلكه مبارزه راستين با آن با تمركز گسترده و همه جاگير بر جايى كه تروريستان در آنجا پرورش مى يابند، داراى معنى و مفهوم مى باشد. عدم توجه به منابع تروريزم در ده سال گذشته به بهاى خون هزاران انسان بى گناه وطن ما تمام شد.<br />خواهران و برادران هموطن!<br />امسال براى ما افغانستانی ها، سال بسيار مهم و در عين زمان پُر از خطر و تهديد مى باشد. اين سرزمين بزرگ يكى از كهن سال ترين كشورهاى جهان و مهد تمدن هاى بزرگ بوده است. امروز زمان اّن است تا بزرگان، نخبگان سياسى و نظامى، علما، روشنفكران،بزرگان قوم و مردمان شهر و ده و تمام افراد اين كشور متحداً با يكديگر براى دفاع از استقلال، تماميت ارضى، دفاع از دست اّورد هاى ده سال اخير و قانون اساسى كشور، عمل نمايند. اگر چه دولت ما در نتيجه جنگ هاى سى ساله ومداخلات خارجى ضعيف ساخته شده است، اما ملت ما يكى از نيرومند ترين ملت هاى جهان است.<br /><br />وحدت ملى و روحيه ايثار و جانبازى براى حفظ و حراست از اين خاك مقدس با خون باشندگان اين سرزمين عجين شده است. آرزوى من اين است تا ما<br />با نمايش تحكيم وحدت ملى در زير درفش پُرافتخار افغانستان، به دشمنان استقلال و اّزادى اين كشور يك بار ديگر نشان دهيم كه افغانستان سرزمين جاودانى است.<br />هموطنان عزيز!<br />ما بايد پاسدار خون صدها هزار از فرزندان مسلمان اين كشور باشيم كه جان هاى شيرين شان را در سى سال گذشته در راه اّزادى و استقلال افغانستان نثار كرده اند. يقين كامل دارم كه فرزندان اين اّب و خاك در اين راه از هيچ فداكارى دريغ نخواهند كرد. در اين جا مى خواهم يكبارديگر تأكيد كنم كه:<br />1. صلح آرزوى مقدس مردم افغانستان مى باشد و بايد در جهت تحقق اين اآرزو همچنان تلاش كرد. اما بايد تعريف كرد كه با چه کسانی صلح كنيم. روش هاى رسيدن به صلح بايد مورد بازنگرى قرار بگيرد.<br />2. ما در واقعيت با دولت ها طرف هستيم و نه با نيروهاى وابسته به اّنها، ازاين رو بايد با طرف اصلى و صاحب صلاحيت گفتگو نماييم و طرف شویم.<br />3. ما ناگزيريم تا براى تأمين امنيت و دفع تجاوزات خارجى با منطقه و جهان بر پايه منافع و مصالح ملى خود همكارى هاى استراتيژيك را تأمين كنيم.<br />4.درباره مسايل ياد شده و صلح و امنيت و نحوه برخورد ما با تجاوزات دوامدار بيرونى در مجلس بزرگان كه انشاءالله عنقريب داير ميشود، از نمايندگان مردم افغانستان طالب مشوره و هدايت ميشويم و طبق خواست و آرزوى مردم افغانستان عمل خواهيم كرد.<br /><br />از خداوند بزرگ مى خواهم تا اين ملت رشيد را در پناه الطاف ربانى خود داشته و کشور تاریخی ما را از گزند دشمنان محفوظ بدارد. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-8650884685807829596?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-35651467689020403232011-01-27T01:10:00.000-08:002011-01-27T01:13:45.973-08:00<div align="justify">د ولسي جرګې موقت رئيس؛ د مشرانو جرگې مشر جناب حضرت صاحب؛ د جمهوري رياست محترمو مرستيالانو؛ فضيلت ماّب قاضي القضات او د سترې محكمې محترمو غړو؛ د افغانستان د ملي شورى درنو غړو؛ د كابينې محترمو وزيرانو؛ په كابل كې ددوستو هيوادونودرنو نمایندگانو؛ د رسنيو محترمو استازو؛ خويندو، وروڼو، ميرمنو او ښاغليو! السلام عليكم و رحمه الله و بركاته،<br /><br />خوش كيلدنگ پنځه كاله د مخه مې له ديرش كلن ناورين او برباديو وروسته د افغانستان د اسلامي جمهوريت لومړنۍ ملي شورى د څښتن تعالى په اراده او استعانت په همدې تالاركې افتتاح كړه. د افغانستان د اسلامي جمهوريت د لومړنۍ ملي شورى افتتاح زموږ دخلكو د نيكمرغۍ، سوكالۍ او د سولې او ثبات د تامين له ډيرو سترو اميدونو او اّرمانونو سره مله وه چې موږ يې لا د تحقق لپاره تلاښ كوو. په واقعيت كې تير پنځه كلونه د اّرمانونو او هيلو د پوره كيدو او ورسره له ستونزو، مصيبتونو او مشكلاتو ډك كلونه وو، خو هغه څه چې زموږ د هيلو او اميدونو د تداوم او پياوړتيا باعث كيږي، په الهي الطافو او د افغانستان د خلكو په نه ماتيدونکې اراده زموږ ټینګ باور دى. زموږ ولس دخپلې آّزادۍ او استقلال د ساتنې لپاره هره ورځ قربانى وركوي ؛ دا قربانۍ د تل پاتې افغانستان د بقا لپاره يو ستر دليل او معتبر سند دى. دلته غواړم د افغانستان د اسلامي جمهوريت د ولسي جرګې د دوييمې دورې د انتخاباتو له امله د افغانستان پياوړي ملت ته مباركي ووايم. د افغانستان له امنيتي ارگانونو او نړيوالو قواوو مننه وكړم چې يې د انتخاباتو د امنيت د تامين لپاره زيار گاللى دى. د افغانستان خلكو ته د خدمت په لاره كې ستاسو محترمو وكيلانو برى غواړم او هيله لرم چې د اساسي قانون د احكامو په رڼا كې، د افغانستان د دولت درې گونې قواوې د خپلو خلكو اړتياوو او هيلو ته په پاملرنه په بشپړه همآّهنگۍ د يو با ثباته او قانونمند افغانستان د لاپياوړي كيدو لپاره ګډې هڅې او هلې ځلې وكړي.<br /><br />نمایندگان محترم مردم ! ده سال پيش زمانيكه ما اين سفر دشوار و پُر از خطر را آغاز كرديم، يك كشور ويران را به ميراث گرفتيم. نهادهاى دولتى، اقتصاد ملى، نهادهاى تعليمى و تربيتى ما كاملاً ويران بودند. اردوى نيرومند كشور ما به فرمان بيگانگان و به دست وابسته گان آنها كاملاً نابود شده بود، هزاران تن ازمردم شهيد و مليونهاى ديگر آواره خانه خود و يا سرزمين هاى بيگانه بودند.<br /><br />بيشتر افراد تحصيل كرده كشور يا كشته شده و يا اينكه از ديار رانده شده بودند.عرصه وطن ما، ميدان تاخت و تاز دشمنان و پهنه افغانستان ما، يك ماتمسرا بود. در چنين شرايطى و در چنين كشورى، مردم افغانستان تلاش كردند تا سرنوشت شان را خود به دست بگيرند و نهادهاى دولتى و قانونى كشور را از نو طرح كنند.<br /><br />تصويب قانون اساسى، دوبار برگزارى انتخابات رياست جمهورى و شوراى ملى در كشورى كه بيشتر از سى سال است ميدان جنگ هاى خونين است، كار آسانى نيست. ما مى دانيم تا رسيدن به يك مردم سالارى شايسته، راه درازى در پيش است. ما در خصوص برگزارى انتخابات، حراست از آراى مردم، جلوگيرى از سؤاستفاده و جلوگيرى از مداخلات بيگانه گان، دچار مشكلات جدى بوده ايم. كوشش صورت گرفت تا انتخابات رياست جمهورى گذشته كشور نا مشروع جلوه داده شود، از همين رو، مرحله دوم انتخابات برگزار نگرديد.<br /><br />انتخابات اخير پارلمان ما همراه شد با بحرانهاى مشروعيت و ناروشنى ها و مداخلاتى كه موجب نگرانى بسيارى از شهروندان افغانستان گرديده است. پرسش اصلى اين است كه كدام نيروها خواهان آن اند تا نظام جوان ما را دچار بحران مشروعيت نموده و قواى سه گانه كشور ما را در تقابل با يكديگر قرار دهند. ما بايد با حساسيت بى مانندى به اين مسايل برخورد نمائيم و نگذاريم خواب هاى وحشتناكى را كه براى ما ديده اند به واقعيت مبدل شود. گرفتن مسؤليت و برخورد همراه با حساسيت وطن دوستانه بايد پاسخ به دشمنان اين آب و خاك باشد. از اين رو، از اين به بعد بايد همه روند هاى دولت دارى و از جمله انتخابات را افغانى نمايیم. بدون شك برگزارى انتخابات افغانستان، توسط افغان ها، شفافتر و كم مصرف تر و به سود قِوام مردم سالارى در كشور ما خواهد بود. در انتخابات گذشته پارلمانى به قول سازمان ملل متحد، 140 مليون دالر مصرف گرديده است.<br /><br />بر اين اساس يكى از غريب ترين كشورهاى دنيا، گران ترين انتخابات دنيا را داشته است. در اين مورد سوال هاى زيادى است كه ما بايد پاسخ بگوئيم و به مداخله خارجى و ناروشنى ها پايان بدهيم. نهادينه ساختن دموكراسى و ارتقاى آن به فرهنگ و باور سياسى، بدون شك كه تلاش هاى زياد و شكيبايى از ما مى طلبد. بسيارى از كشورهاى جهان كه امروز به يك مردم سالارى پايدار رسيده اند مراحل بسيار بحرانى را از سر گذشتانده اند.<br /><br />افغانستان نيز در اين راه بايد تجربه خود را بياندوزد، بياموزد و مردم سالارى را بر واقعيت كشور ما تطبيق كند. بايد با حساسيت به آرزوهاى مردم توجه داشت. مردم افغانستان نشان دادند كه خواهان مردم سالارى اند به همين دليل هم زنان و مردان زيادى، على رغم تهديدها و خطرات جدى، در رأي گيرى شركت كردند و از مردم سالارى حمايت كردند. ما بايد به قربانى هاى مردم ارج بگذاريم و از آراى مردم حراست نموده، در جهت تحقق آرزوهاى آنها مجدانه تلاش نمائيم.<br /><br />نمایندگان محترم مردم !<br />افغانستان ده سال پس از سقوط طالبان هنوز هم در آتش جنگ مى سوزد. تنها در سال گذشته ميلادى در حدود ده هزار نفر در اين كشور كشته شده اند. زنان، مردان، علما، بزرگان قومى، روشنفكران، افراد ملكى، سربازان و افسران قواى امنيتى كشور، و بسيارى ديگر در راه تأمين امنيت جان باخته اند.<br /><br />در اينجا به بارگاه خداوند متعال (ج) دعا مى كنيم تا بهشت برين را بر شهداى ملت ما ارزانى فرموده، به معلولان و مجروحان شفاى عاجل عنايت فرمايد. براى خانواده هاى شهداء صبر جميل آرزو دارم. آقاى رئيس، سناتوران و نمایندگان محترم مردم! من بر اين باورم كه ما امروز به يك نقطه عطف در رابطه با تحولات ده سال اخير رسيده ايم.<br /><br />توافق افغانستان با جامعه جهانى در كنفرانس كابل و ليزبن، درمورد انتقال مسؤليت عام و تام به افغان ها، فرصت تاريخى است كه ما با اجراى آن به تحقق عام و تام حاكميت ملى افغانستان خواهيم پرداخت. تا چهار سال ديگر بايد، تأمين امنيت كشور خود را بر عهده بگيريم و روند پايان دادن به موجوديت ساختارهاى موازى را سرعت بخشيم. تأمين امنيت عامه در افغانستان هميشه كار دولت ها بوده است. افغانستان به خصوصى سازى امنيت و موجوديت شركت هاى امنيتى با قاطعيت پايان خواهد داد. موجوديت پى آر تى ها و برخى دفترهاى غيرلازم نهادهاى بين المللى در كشور ما، مانع جدى در راه روند دولت سازى مى باشند.<br /><br />ما بايد قدم به قدم ولى مصمم به اين ساختارهاى موازى پايان دهيم. همه چيز بايد زير رهبرى افغانها قرار بگيرد و زندگى سياسى و اجتماعى ما در پرتو قانون به حالت نورمال برگردد. افغانستان بايد صاحب حاكميت ملى بدون قيد و شرط بشود. تحقق حاكميت ملى وقتى معنى دار مى شود كه ما خود از تماميت ارضى سرزمين خود دفاع نموده با تهديدات تروريستى مقابله كنيم و با توسل به قانون و نيروهاى قانونى كشور، دولت قانون را در سراسر كشور عملى كنيم. ما بايد مسؤليت تأمين امنيت، دولت دارى و تحقق پروژه هاى توسعه اى را تا چار سال آينده خود بر عهده بگيريم و با جديت تمام به اين كار توجه داشته باشيم و در اين راستا هيچ فروگذاشتى قابل توجيه نمى باشد.<br /><br />د ولسي جرگې او مشرانو جرگې درنو غړيو! اقتصادي او اجتماعي پرمختيا او د يو ولسواك او عادلانه نظام تحقق د سولې له تامينه پرته امكان نه لري او سولې ته رسيدنگ هم يوازې د جنگ له لارې نه كيږي. د هيواد د ملي شخصيت جناب حضرت صاحب تر مشرۍ لاندې (د سولې د تحكيم كميسيون) د مخالفانو د جذب او پخلاينې په لاره كې ډيرې مثمرې برياوې درلودې. د سولې د تامين او د پخلاينې د بهير په چټكتيا د جناب حضرت صاحب مخلصانه هلې ځلې د ډیرې ستاينې او مننې وړ دي. د سولې مشورتي جرگې موږ ته توصيه وكړه چې له طالبانو او نورو ټولو مخالفينو سره د خبرو او روغې جوړې له لارې يو تفاهم ته سره ورسيږو او په هره ممكنه وسيله چې كيږي روانو بدبختيو او جنگ ته خاتمه وركړو. د هيواد د فاضل او خيرخواه شخصيت استاد برهان الدين رباني په مشري د سولې عالي شورى جوړه سوه او سولې ته د رسيدو لپاره به فعاله توگه هلې ځلې كوي. زه يو ځل بيا له دې تالاره پر ټولو هغو افغانانو- چې وسله په لاس او د خپل هيواد په وړاندې جنگيږي- غږ كوم او بلنه ورته وركوم چې جنگ پريږدي او د روغې جوړې له روان بهير سره ملگري سي. د افغانستان حكومت ځان مكلف بولي چې تر هر څه دمخه د سولې د تحقق لپاره خپلې هڅې منسجمې، پياوړې او ګړندۍ كړي. موږ ځان مكلف بولو چې خپل هيواد ته سوله راولو او جنگ څومره ژر چې كيږي پاى ته ورسوو. له تروريزم سره دې هغه ځای مبارزه وسي چې يې ریښې او ځالې یې هوري دي. دا جنگ زموږ په كلو كې نه دى او نه هم دلته كاميابيداى سي. محترمو خويندو او وروڼو ! يوويشتمه پيړۍ موږ افغانانو ته خاصه معنى لري. په ډيرو دلايلو يو ځل بيا زموږ هيواد د معاصرې نړۍ د جيوپولتيكي كړكيچ او سياليو په يوه مركز بدل سوى دى. له يوې خوا زموږ هيواد او دسيميگ نور هيوادونه له خطرونو سره مخ دي او له بلې خوا يو ستر تاريخي فرصت لرو چې استفاده ځینې وكړو. له دې ستر تاريخي فرصت څخه استفاده، د افغانستان د خلكو د ملي ارادې له تبلور او په سيمه كې ديوه قوي او ځواكمن حضور له امكان سره مستقيمه رابطه لري. پياوړى اوځواكمن حضور د ملي حاكميت د تحقق، د هيواد د امنيت او استقلال د دفاع د توان له درلودو پرته ناممكن ايسي. د سيمې له هيوادونو سره نزديكت موږ ته استراتيژيك اهميت لري. په همدې بنسټ افغانستان د سارك او ايكو په سازمانونو كې فعال حضور لري. موږ غواړو چې د شانگهاى د سيمه ييزو همكاريو په سازمان كې هم د ناظر په توگه حضور ولرو. زموږ غوندې هيوادونه چې يې استقلال او امنيت له جدي گواښونو او تهديدونو سره مخامخ وي. له دوو لارو كولاى سي له خپل استقلال، ځمكنۍ بشپړتيا او دخپل امنيت څخه دفاع وكړي. يو داچې د خپلو ملي ظرفيتونو او امكاناتوپه وسيله خطرونه دفع كړي او بل داچې د خطرونو او تهديدونو جديت ته په پاملرنه، دخپلې دفاع لپاره له دفاعي تړونونو او اتحاديو سره يو ځاى سي. په همدې بنا دامريكا متحده ايالاتو او افغانستان د يو اوږد مهال دفاعي سياست د تدوين په لټه كې دي. په واقع بينۍ او بشپړ استقلال، ملي ګټو ته په پاملرنه، د نړۍ او سيمې له موجودو واقعيتونو سره سم د افغانستان او امريكې د متحده ايالاتوترمنځ خبرې جاري دي. له دې لارې دواړه هيوادونه كولاى سي د ملي او منطقه يى ثبات او امنيت په تامين كې څرګنده ونډه ولري. دا استراتيژيك روابط بايد په دفاعي، امنيتي او اقتصادي حوزو كې الزامي او اوږد مهالي وي او په دې كې د افغانستان ګټې او دفاعي قوت تضمين سي. په افغانستان كې د امريكا د متحده ايالاتو او ناټو د قانونمند حضور د حدودو ټاکل زموږ له اساسي اهدافو څخه شميرل كيږي چې انشاء الله ددې تقنيني دورې تر پايه به دغه هدف ته ورسيږو. موږ د لزبن په كنفرانس كې يو ځل بيا له ناتو سره د اوږد مهالې همكارۍ د ايجاد په برخو كې توافق ته ورسيدو. موږ غواړو چې د سوو موافقو په چوكاټ كې - هم د ټولو مسووليتونو د انتقال په دوران كې- او هم ترې وروسته، افغانستان له ناتو سره اوږدې مهالې همكاري ولري. له اسلامي نړۍ سره د افغانستان روابط د يوې كورنۍ دغړو ترمنځ د روابطو حيثيت لري. زموږ دين، فرهنگ او تمدن د اسلامي نړۍ نه بيليدونكي اجزا دي. افغانستان د اسلامي تمدن يو ستر مركز دى، اسلام افغانستان د مسلمانو خلكو مادي او معنوى هستي جوړوي او بې له شكه چې په آّينده كې به هم همداسې وي. له سعودي عربستان سره زموږ رابطه پر يوه خاص احترام او له حرمين الشريفين سره په عارفانه تړون ولاړه ده. د خداى كور، د عالم اسلام قبله او زموږ د پيغمبر حضرت محمد(ص) مبارك حرم ټول په دې هيواد كې دي. موږ په افغانستان كې د سولې د روانو هلو ځلو د بري په لاره كې د خادم الحرمين الشريفين د سعودي عربستان د پاچا ډيره ډيره مننه كوو او دا مو هيله ده چې د اعليحضرت دا ګټورې هڅې دوام ومومي. تركيه زموږ ورور او تاريخي دوست هيواد دى. د تركيې خلكو او دولت د تاريخ په اوږدو كې تل له موږ سره همكاري كړې ده. موإ په افغانستان كې د تركيی د ملكي افرادو د پراختيايى او اقتصادي كارونواو هم يې د سرتيرو له زيار او مبارزې مننه كوو. له تركيې سره د افغانستان د دوستۍ نوى فصل، د غازي امان الله خان او مصطفى كمال اتاترك ترمنځ د ورورولۍ له اړيكو او د دواړو هيوادونو د استقلال غوښتنې د جنگونو له پيل سره سم، شروع سوى دى. دا دوستي هره ورځ ژوريږي او پراختيا مومي. په افغانستان كې د سولې د تامين او منطقه يى نزديوالي په برخو كې د تركيې د پراخو هڅو ستاينه او مننه كوو. درنو وكيلانو او سناتورانو! يو كور هغه وخت امن او سولمن وي چې له خپلو گاونډيو سره نيكه رابطه ولري. د ايران اسلامي جمهوريت زموږ ورور هيواد دى، له موږ سره ديني او فرهنگي مشتركات لري او همدغو تاريخي او فرهنگي اړيكو موږ سره نزدې كړي يو. ايران له ديرشو كالو راهيسې له افغانانو سره ډيرې مرستې كړې دي او په تيرو لسو كلونو كې يې زموږ د هيواد په بيا رغاونه او د زيربناوو په ايجاد او جوړښت كې برخه اخيستې ده. له همدې امله د ايران له خلكو او دولت څخه تشكر كوو. افغانستان په بين المللي محافلو كې تل د ايران د اسلامي جمهوريت ددريځ ملاتړ كړى دى او ددې هيواد د ګټو دفاع يې كړې ده. له ايران سره زموږ روابط د متقابل احترام پر سياست متكي دي، د دواړو هيوادونو سرحدات د سولې سرحدونه دي او همداسې سولمن به پاتې وي او كله به هم زموږ د دغه ګاونډي هيواد امنيت ته د افغانستان له لوري خطر متوجه نه سي. د پاكستان اسلامي جمهوريت د جهاد له زمانې تر اوسه زموږ د مهاجرينو كوربه دى. د دواړو هيوادونو خلك مشترك دين، قومي پيوندونه، ګډه ژبه او مشترك تاريخ لري. په دواړو هيوادونو كې د امنيت له تامين پرته پر سولې او امنيت لاس برى ناممكن دى پاكستان هم، لكه موږ له تروريزمه ځوريږي او زيانونه زغمې. د دواږو هيوادونو ترمنځ دوه جانبه او درې جانبه ناستو او كتنو زموږ د هيوادونو ترمنځ د همكارۍ روحيه پياوړې كړې ده. د دواړو هيوادو ترمنځ د تجارت او ترانزيت د موافقه ليک لاس ليك د افغانستان او پاكستان او سيمه ييزو همكاريو په لاره كې يو سترگام دى. افغانستان باور لري چې د دواړو هيوادو له همكاريو او ګډې مبارزې پرته د تروريزم د خطرنابودي امكان نه لري. په همدې بنا موږ د دواړو هيوادونو ترمنځ پياوړي او ژور روابط غواړو او ددغو همكاريو د لا پراخيدو لپاره به زموږ هڅې تل جاري وي. پاكستان ته د افغانستان د سولې د عالي شورى د هيئت وروستى سفر او د پاكستان له دولتي او غيردولتي مشرانو سره د افغاني هيئت كتنې او خبرې په واقعيت كې د افغانستان له خوا ورور هيواد پاكستان ته يوه نوې بلنه ده چې په افغانستان كې د سولې او ملي پخلاينې له دروان بهير ملاتړ وكړي او پدې وسيله په دواړو هيوادو او سيمه كې د ثبات د لاټینګښت سبب سي. افغانستان غواړي له پاكستان سره په اقتصادي، فرهنگي او سياسي برخو كې پراخې همكارۍ ولري او دا مو هيله ده چې دواړه هيوادونه په سيمه كې د اقتصادي ودې او پرمختيا له كاروانه بيرته پاتې نه سي. زه غواړم ورور هيواد پاكستان ته دا ډاډ وركړم چې افغانستان به كله هم د پاكستان د امنيت، ثبات او استقلال پرضد د مداخلې په ډگر بدل نسي او دا د پاكستان د ملت په وړاندي ددوى د افغان وروڼو تعهد دى. دا ژمنه زموږ له ملي ګټو سره سمه ده او د شك او شبهې هیڅ ځای پكې نسته. افغانستان له خپل لرغوني او تاريخي دوست هيواد هندوستان سره د دوامدارې، پايدارې او هر اړخيزې دوستۍ لاپياوړتيا ته ژمن دي. دا دوستي د دواړو هيوادونو په ګټه ده او هم د سيمه ييزې اقتصادي ودې له چټكتيا او د همكاريو له پياوړتيا سره مرسته كوي. هركال ديارلس سوه پنځوس ځوانان د هندوستان له تحصيلي بورسونو څخه په استفادې هندوستان ځي. هندوستان زموږ د هيواد د بياجوړونې لپاره 1.3 مليارده ډالره سخاوتمندانه مرستې له افغانستان سره كړي دي. له هندوستان سره دوستى موږ ته فوق العاده اهميت لري او موږ يې د پراختيا او پياوړتيا غوښتونکي يو. د چين ولسي جمهوريت، زموږ نيك گاونډى دى چې د تاريخ په اوږدو كې ورسره دوستانه روابط لرو. افغانستان له خپل دغه نيك گاونډي هيواد سره ژورې سياسي او اقتصادي همكارۍ او فرهنگي تبادلات غواړي. موږ بې له كومې شبهې د واحد چين سياست ته ادامه وركوو او د خپل دغه ګاونډي هيواد په برياوو ډير خوشحاله يو. تاجكستان، ازبكستان او تركمنستان زموږ نيك ګاونډیان دي. زموږ د هيواد شمالي سراحدات، د سولې، دوستۍ، اقتصادي همكاريو او تبادلاتو سرحدات دي. موږ د متقابل احترام او دوستۍ پر بنسټ په بيلابيلو زمينو كې له دغو هيوادونو سره همكارۍ لرو او هره ورځ مو د همكاريو حوزه پراخيږي. موږ د روسيې له فدراسيون سره اوږدې او لرغونې اړيكې لرو. پدې اړيكو كې زموږ نظر راتلونكې ته متوجه دى. د دواړو هيوادونو د مشرانو وروستۍ ليدنې او خبرې په واقعيت كې د افغانستان او روسيې ترمنځ د متقابل احترام او همكاريو يو نوى باب دى. د روسيې فدراسيون غواړي چې د انرژۍ، لارو او تعليم په حوزو كې له موږ سره همكاري او په افغانستان كې سرمايه گذاري وكړي. افغانستان هم په ډيرې ليوالتيا له روسيې سره د روابطو د پراختيا غوښتونکي دي. درنو ميرمنو او ښاغلیو! دلته غواړم په تيرو كلونو كې د افغانستان برياوې په لنډ ډول يادې كړم: اقتصادي سياست! په دې كې شك نسته چې په تيرو لسو كلونو كې موږ د اقتصاد په حوزه كې د پام وړ برياوې درلودې خو د هيواد وگړو ته د كار د زمينو برابرولو او د فقر له منځه وړو ته لا اوږد مزل په مخ كې دى. افغانستان د آزاد بازارپه اقتصاد متعهد دى، ځکه دا اقتصادى نظام په نړۍ كې ازمويل سوى موفق نظام دى. له دې سره په څنګ كې بايد دا خبره هم هيره نه كړو چې د آزاد بازار اقتصاد بې قاعدې او بې قانونه هم نه دى. د نړۍ په هرگوټ كې د هيوادونو د ملي ګټو او ملي امنيت له ايجاباتو سره سم د اقتصادي او اجتماعي بحرانونو د مخنيوي په منظور دولتونه له قانون سره سم په اقتصادي چارو كې مداخله كوي. افغانستان مكلف دى چې د آزاد بازار د اقتصاد د تحقق چارې د ټولنې له عامو ګټو سره همآهنګې كړي. دې ټكي ته په پاملرنه چې موږ به هم خصوصي سرمايه گذاري تقويه كوو او هم به د دولتي او خصوصي پانګې اچونې اشتراك ته توجه كوو. د الله تعالى په فضل اوس د افغانستان بانكي ذخاير څه د پاسه پنځه ملياردو ډالرو ته رسيدلي دي او د خلكو د سړىسر كلنۍ عايد پنځه سوه پنځوس ډالرو ته لوړ سوى دى. معارف او عالي تحصيلات ! افغانستان د معارف، اقتصادى پراختيا، د زير بناوو ايجاد، د دولتي بنسټونو د پياوړتيا، د روغتيايى خدماتو دوړاندې، د آزادو رسنيو د نظام جوړيدنگ او نورو ډيرو مواردو كې د يادونې وړ برياوې درلودې. اوس د هيواد 7.7 مليونه بچيان او تنكي ځوانان په ديارلس زره اووه سوه ښوونځيو كې په زده كړه بوخت دي. له دې پرمختيا سره بايد په تاسف سره داخبره هم ياده كړم چې اوس هم زموږ په سلو كې څلویښت د تعليم سِن ته رسيدلي كوچنيان د زده كړې شرايط نه لري. موږ دا ژمنه كوو چې انشاء الله په اّينده څلورو كلونو كې به د هيواد 10.6 ميليونه بچيان ښوونځیو ته ولاړ سي. موږ په ټینګه اراده غواړو چې له بيسوادۍ سره مبارزه گړندۍ كړو او په راتلونكو څلورو كلونو كې زموږ د باسواده وګړو شمير له 26 فيصدو څخه 48 فيصدو ته لوړ سي. د لوړو زده كړو په باره كې د يوې جدي كره كتنې ضرورت سته موږ بايد په دې برخه كې خپلې هلې ځلې گړندۍ كړو. اوس د هيواد په پوهنتونونو او د عالي تحصيلاتو په موسسسو كې 67 زره ځوانان په تحصيل بوخت دي. موږ غواړو چې اوسنى شمير په اّينده څلوروكلونو كې يو سل و پنځلسو زرو تنو هلكانو او نجونو ته ورسوو. عالي تحصيلات مو بايد د نن ورځې له ضرورياتو سره سم ارتقاء وكړي. د طب او انجنيري دتحصيلاتو د موثريت او لاپياوړي كولو لپاره د زمان له غوښتنو سره سم نوې جدي هڅې په پام كې لرو. موږ غواړو چې د افغانستان په مصرف خپل ځوانان د تحصيل لپاره خارج ته وليږو. روغتيايى خدمات ! اوس زموږ د هيواد شاوخوا شپيته فيصدو اوسيدونكو ته لومړني صحي خدمات ور رسيږي، موږ غواړو په اّينده پنځو كلونو كې دا رقم نوي فيصدو ته لوړ سي. د خوشالۍ ځاۍ دى چې اوس په هيواد كې د كوچنيانو د مړینې فيصدي هم را ټیټه سوې ده. پخوابه له هرو پنځو كوچنيانو څخه - مخكې تردې چې پنځه كلنۍ ته ورسيږي- يو مړكيدئ، اوس دا رقم له شپږو كوچنيانو څخه يوه ته را ټیټ سوى دى. خو له دې ټولو هڅو سره سره بيا هم له بده مرغه چې افغانستان د نړۍ په هغو هيوادونو كې شمار دى چې د ميندو او كوچنيانو د مړینې رقم پكې ډير لوړ دى. موږ بايد دې تقيصې ته جدي توجه وكړو.<br /><br />امور معادن !<br />بررسى ها درمورد سى درصد از قلمرو افغانستان نشان مى دهند كه ما داراى ذخاير زير زمينى به ارزش يك تا سه هزار ميليارد دالر تنها در ساحه هاى سروى شده مى باشيم. اين واقعيت نشان مى دهد كه افغانستان كشورى است داراى ذخاير سرشار طبيعى و ما در پى آن مى باشيم تا استفاده از اين منابع را طورى سازماندهى كنيم كه بتواند به نيازهاى نسل هاى امروز و فرداى ما پاسخ بدهد. استفاده از منابع زير زمينى كشور بايد بادرنظرداشت توان هاى محيط زيستى و حفظ محيط زيست صورت بگيرد.<br /><br />حكومت افغانستان در اين راستا دقت لازم را بدون شك انجام خواهد داد. بادر نظرداشت همين الزام ها، ما تلاش مى كنيم تا محيط مساعد سرمايه گذارى را براى سرمايه هاى داخلى و خارجى بادرنظرداشت معيارهاى بين المللى شفافيت و بالاتر از آن به منظور تأمين زيربناهاى رشد اقتصادى دوامدار در كشور خود بيش از پيش آماده سازيم. براى ارتقاى ظرفيت هاى فنى افغانى، نهادهاى مسوول كشور مؤظف شده اند تا ظرفيت هاى علمى افغانستان را در رابطه با اكتشاف و استفاده از معادن رشد داده، زمينه اكتشاف و توليد را با تكيه بر توان متخصصان افغانى به سرعت گسترش دهند. بر اساس برنامه ريزى وزارت معادن كشور سهم معادن افغانستان در اقتصاد ملى ما، بين پنج تا هفت سال آينده به بيشتر از شش ونيم مليارد دالر خواهد رسيد.بر اساس برنامه ريزى ما سهم سالانه معادن كشور در اقتصاد ملى بعد از پانزده سال به سالانه تا سه و نيم مليارد دالر خواهد رسيد.<br /><br />امضای قرار داد احداث پايپلاين انتقال گاز از تركمنستان، از طريق كشور ما به پاكستان و هندوستان، و تحقق اين پروژه از يك جانب برای كشور ما سود های اقتصادی دارد و از جانب ديگر گام مهمی است برای تقويت همكاری های منطقه ای و احيای جايگاه تاريخی افغانستان به مثابه پل وصل ميان كشور های آسيای مركزى و جنوبی.<br /><br />زراعت و آبيارى!<br />افغانستان كشور زراعتى بوده كه در آن بيشتراز هفتاد در صد از مردم ما در روستاها زندگی مى كنند و داراى اقتصاد دهقانى و شبانى مى باشند. حكومت افغانستان تقويت بخش زراعت و مالدارى را از اولويت هاى اصلى خود مى داند.<br /><br />استراتژى توسعه زراعتى افغانستان، به منظور تضمين رشد اقتصاد ملى و تأمين مصونيت غذايى مردم ما تدوين شده است. اين استراتيژى سه اصل عمده، تنظيم منابع آبى، ارتقاى حاصل خيزى و احياى اقتصاد زراعتى را به مثابه مسايل اصلى درنظر دارد، همچنين توجه به حفظ و توسعه جنگلات، توسعه زمين هاى زراعتى و چراگاهها، اجزاى ديگر اين استراتژى را تشكيل مى دهند.<br /><br />مدرن سازى بخش زراعتى كشور در هم آهنگى با نيازهاى محيط زيستى و افزايش توليدات طبيعى بدون ويران ساختن كيفيت حاصلات زراعتى و ميوه هاى افغانستان بخش ديگر اين استراتيژى ميباشد. در همين راستا، ايجاد شبكه هاى آبيارى، توسعه ذخاير آبى و توجه به مديريت آب، همزمان با آن، توسعه تحقيقات علمى در رابطهء توسعه زراعت، ايجاد كوپراتيف ها و ذخاير استراتژيك غله همه شامل اين چارچوب استراتيژيك مى باشند. انرژى و برق ! تأمين انرژى برق براى مرفوع ساختن احتياجات داخلى، هم آهنگ با نيازهاى توسعه صنعتى يكى ديگر از مسايل اساسى است كه ما در پى تحقق آن مى باشيم.<br /><br />افغانستان كشورى است داراى منابع غنى آب كه متأسفانه ما از مقدار ناچيزى از آن براى آبيارى و توليد انرژى استفاده مى كنيم. براى ارتقاى ظرفيت كشور در اين راستا درنظر است تا سال 1395 براى سروى، ديزاين، تأسيس، ترميم و توسعه ظرفيت بندهاى آبى و مراكز توليد برق آبى به ارزش چار مليارد و 600 میليون دالر امريكايى سرمايه گذارى صورت گيرد.<br /><br />امور راه ها و مواصلات!<br />توسعه شبكه هاى راه هاى زمينى و راه آهن از شمال به جنوب و از شرق به غرب كشور ما موجب مى شوند تا كشور عملاً به موقعيت تاريخى خود به مثابه گذرگاه اجتناب ناپذير ميان منطقه آسياى ميانه با آسياى جنوبى، موجب وصل كشورها با يكديگر گردد. از اين رو ما ميخواهيم به علاوه پروژه راه آهن شمال به جنوب و همچنين پروژه راه آهن شرق به غرب، شبكه راه هاى زمينى افغانستان را به طول 3000 كيلومتر و به ارزش 1.792 مليارد دالر تا سال 1394 توسعه دهيم.<br /><br />نمایندگان محترم مردم افغانستان !<br />در اينجا مي خواهم يك بار ديگر دو موضوع داراى اهميت حياتى را با شما در ميان بگذارم:<br /><br />1- همانطورى كه در بالا اشاره شد، افغانستان متعهد شده است كه تا اواخر سال 2014 ميلادي مسؤليت تأمين امنيت، اجراى دولت دارى و پياده كردن برنامه هاى توسعه اقتصادى و اجتماعى را خود بر عهده بگيرد. نيرو های دفاعی و امنيتی ما از لحاظ كمی و كيفی در موقعيت بهتری قرار دارند. در چهار سال آينده بايد در جهت تقويت بيشتر نيرو های دفاعی كشور تلاش های بيشتری به خرج دهيم تا در عمليات دفاعی از تكيه بر ديگران كاملاً بی نياز شويم. ما در اين امر كه مسؤليت كامل دفاعی را برعهد بگيريم. مصمم می باشيم.انتقال مسؤليت به افغانها از جانبی با اراده و آرزوی مردم ما در هماهنگی قرار دارد و از جانب ديگر به متحدان ما اجازه می دهد تا به سلامت به خانه های شان برگردند. در اينجا می خواهم بگويم كه روند انتقال برگشت ناپذير است. براى تحقق اين امر، بايد مطابق به توافقات بعمل آمده، نيروهاى دفاعى و امنيتى كشور ما مطابق به نيازهاى امنيتى ما آموزش ديده، مجهز ساخته شوند. ما با قاطعيت خواهان اجراى تعهدات خود مى باشيم و از متحدان خود نيز مى خواهيم تا در تجهيز و آموزش اردوى افغانستان تعهدات شان را عملى كنند.<br /><br />گرفتن مسؤليت عام و تام از ما فداكارى و تقويت روحيه اتكا به خود را مى طلبد. در اينجا ميخواهم به سربازان و افسران دلير قواى مسلح و نيروهاي امنيتي كشور خطاب كنم كه شما فرزندان آن دليرانى ميباشيد كه هزاران سال از اين خطه دفاع كرده اند. روز گرفتن مسووليت عام و تام و دفاع از اين خاك مقدس هر روز است و همين روز است. آماده باشيد تا از تماميت ارضى و استقلال وطن عزيز با فداكارى و سربازى دفاع كنيد. درمورد مبارزه با فساد: بدون داشتن يك حكومت مسوول و مصمم در مبارزه با فساد نميتوان بر سرنوشت خود حاكم شد. مردم افغانستان از موجوديت فساد، بى قانونى و موجوديت اقتصاد نامشروع و قاچاق مواد مخدر شديداً ناراحت اند مبارزه با فساد و ريشه كن كردن آن يكى از وظايف و مسووليت هاى اصلى دولت ما مى باشد. در اين راه بايد پيگير و قاطع بود. فساد چه در دستگاه هاى دولتى ما و چه در نظام ناروشن قراردادهاى خارجى و مصرف ناروشن پول هاى داده شده به افغانستان مانع بزرگ بر سر راه دولت دارى خوب و تحقق توسعه پايدار در كشور ما مى باشد. افغانستان حاضر است تا مسووليت كليه پول هايى را كه دولت ما در مصرف آن ها ذيدخل بوده است بر عهده گيرد و به مردم افغانستان و كشورهاى كمك دهنده حساب آن را بدهد. اما افغانستان نمى تواند و نبايد كسى هم انتظار آن را داشته باشد كه مسووليت مصرف پول هاى را كه نمى داند چگونه و براى چه به مصرف رسيده است، عهده دار باشد.<br /><br />2- ما زمانى مى توانيم در همه عرصه ها روى پاى خود بايستيم كه به مثابهء ملتى يك پارچه، متحد و با غرور و سربلند از ارزش هاى ملى و سرزمين خود دفاع كنيم. بدون شك كه امروز نيز ما در يك موقعيت بى نهايت حساس از تاريخ طولانى كشور خود قرار داريم. از يك سو تهاجم القاعده و تروريزم بين المللى، تهديدات و تفرقه افگنى ها و از جانب ديگر پراگنده گى نخبه گان سياسى ما موجب شده اند تا ما آن طورى كه بايد، نتوانيم در روند پاسدارى و بازسازى كشور خود متحدانه عمل كنيم.<br /><br />آن طوری كه می توانستيم دستاوردهای خود را تحكيم بخشيم و كشور خود را بسوی ترقی پايدار و ثبات دوامدار هدايت كنيم. بدون شك، اين خطه مقدس، خانه تمام اقوامى است كه در آن زندگی مى كنند، ما مى توانيم با يكديگر تفاوت نظر داشته باشيم، ما بايد براى پيداكردن راه هاى بهتر براى تحقق سعادت مردم با يكديگر رقابت كنيم و جدل كنيم اما جائي كه منافع ملى مطرح باشد، جایی كه دفاع از استقلال و تماميت ارضى مطرح مى باشد بايد با يكديگر متحد باشيم.<br /><br />امروز در سراسر جهان يك بار ديگر بيرق پُر افتخار سه رنگ افغانستان در اهتزاز است. از كوهپايه هاى بدخشان، تا دشتساران نيمروز، از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب، مردم، سربازان و پاسداران ميهن بخاطر دفاع از سر زمين ما جانبازى مى كنند اين فداكارى و شراكت در غم و شادى، ايجاب و حدت بيشتر وكنار گذاشتن تفاوت ها را مى كند.<br /><br />شما وكلاى مردم افغانستان، نمایندگان يك قوم و يا يك ولايت نيستيد. نمایندگان مردم افغانستان بدون درنظرداشت تفاوت هاى قومى، سمتي، و مذهبى مى باشند. نمایندگان افغانستان مانند هر خادم ديگر اين وطن سوگند ياد مى كنند كه درتمام تصميم گيريهاى خود، منافع تمام ملت را درنظر داشته وبدون تعصب و تنگ نظرى عمل نمايند.<br /><br />آرزوى من اين است كه ما با نمايش نيرومند وحدت ملى و سعى كوشش دوامدار نشان دهيم كه افغانستان مانند كوه پايه هاى بابا و هندوكش بلند و استوار است افغانستان در آينده نزديك باز هم كشوری نيرومند، مرفه و با سعادت خواهد شد. در اين ده سال گذشته مردان و زنان زيادى از كشورهاى گوناگون در چارچوب نيروهاى بين المللى آيساف براى تأمين امنيت و ثبات در افغانستان تلاش كرده اند. در اين راه قربانى هاى بسيارى را متحمل شده اند.<br /><br />ما مردم افغانستان از فداكارى و همكارى مردم جهان با افغانستان با صميميت قدردانى مى كنيم. دستاوردهاى امروزى ما محصول قربانى هاى مشترك ما و متحدان ما مى باشد. نبايد فراموش كرد كه ملت افغانستان در اين كارزار مساويانه سهيم بوده، قربانى داده است. جان و ثروت ملى اش را به خطر انداخته است.<br /><br />نمایندگان محترم مردم !<br />افغانستان ما می تواند تنها با اراده و به دستان ما افغانها صاحب آينده درخشان شود. ما بايد صفوف مان را تحكيم بخشيم تا با دستان خود اين كشور بسازيم و با لطف الهی نيز چنين خواهد شد. براى شما اعضاى شوراى ملى كشور، در اجراى وظايف محوله تصريح شده در قانون اساسى كشور، از بارگاه خداوند متعال آرزوى مؤفقيت مى نمايم. به بارگاه قادر متعال دعا مى كنم، تا كشور ما را از اين همه مصيبت، كشتار و ويراني رهانيده، صلح و ترقى را بر ما ارزانى دارد. بگذار تا نام افغانستان ورد زبان همه زنان و مردان اين كشور باشد، اين نام مقدس را بايد در دل ها حك كرد، بر بلنداى كوه پايه ها نوشت، تا فرزندان ما در كوچه هاى خوشبخت فردا، تا ابد، تا بيكرانه ندا دهند، جاويد باد افغانستان!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-3565146768902040323?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-15630116811141259822010-07-20T22:29:00.000-07:002010-07-20T22:32:42.239-07:00<div align="justify"> </div><div align="justify">صبح سه شنبه بزرگترین و بی سابقه ترین کنفرانس بین المللی در كابل پایتخت افغانستان با حضور سرمنشي سازمان ملل متحد، وزراي خارجه و نمايندگان بيشتر از هفتاد كشور و سازمانهاي معتبر بين المللي با خواندن آیه از قران شریف آغاز گردید.<br />سخنران های کنفرانس و چکیده گفتار هریک شان در اینجا به اختصار و به نوبت یادداشت می گردد و در پایان کنفرانس و نتیجه آن نظر خود را نیز بیان خواهم داشت.<br /><br />اشرف غنی احمد زی، وزیر مالیه پیشین افغانستان ریاست جسله را برعهده داشت.<br />زلمی رسول وزیر خارجه جمهوری اسلامی افغانستان<br />وزير امور خارجه کشور، به شرکت کنندگان کنفرانس خوش امدید گفته وكنفرانس كابل را نقطه عطف در تاريخ روابط افغانستان و جامعه جهاني خواند.<br />حامد کرزی رییس جمهوری اسلامی افغانستان<br />پیوسته به آن حامد کرزی سخنرانی خود را ایراد نمود.<br />اینک فشرده گفتار حامد کرزی:<br />" شما را به خانه مردم افغانستان خوش آمديد مي گويم.<br />حامد کرزی به ادامه سخنانش افزود که :<br />" كشورما با دشمن وحشي مواجه است، دشمني كه تمام موازين بين المللي را بخاطر خدشه دار سازي روابط افغانستان با جامعه جهاني زير پا مي كند... بناً بايد ديد مان را از دشمن فراتر برده به افغانستان متمركز سازيم. افغانستان اينده بيشتر اقتصادي براي منطقه باشد و دركنار جامعه جهاني ايستاده گردد... افغانستان امروز بحیث چهار راه منطقه، بار ديگر متبارز مي گردد و بحیث منطقه منافع كشورها مبدل مي گردد ما از سخاوت جامعه جهاني در قبال افغانستان سپاس گزاري مي كنيم... بربنياد ديگر استراتيژي و سرمايه گذاري در بخش زير زميني افغانستان مي خواهم زمينه هاي اشتغال و رفاه را فراهم و فقر را ریشه کن سازیم... رئيس جمهوري دراين راستا به چهار اصل عمده<br />اصلاحات در اداره ،<br />قانون مدني ،<br />صلح و مصالحه با مخالفان ،<br />دموكراسي و تقويه جامعه مدني تاکید نمود و از اقدامات دولت در راستاي مبارزه شديدعليه فساد اداري و نهادهاي كه از طريق دولت دراين راستا ايجاد گرديده است ياد آورشد...<br />رئيس جمهور به ارتباط مسايل امنيتي گفت :<br />تا سال 2014 تمام امور امنيتي ، تعقيب و تحقیق را بدوش خواهند گرفت... ما تلاش مي كنيم فرهنگ حسابدهي را در نهاد های امنيتي كشور توسعه و گسترش دهیم . رئيس جمهوري جرگه صلح را اجماع ملي مردم افغانستان دانسته گفت كه ارزودارم در روشنايي فيصله هاي آن جرگه اناني كه عليه دولت سلاح گرفته اند به صلح بپيوندند...<br />رئيس جمهوري در مورد حمايت از قانون اساسي ، تقويت نهادهاي عدلي و پارلماني كشور نيز با تفصيل صحبت كرده و شاخص هایی را در راستاي همكاري هاي جامعه بين المللي ارايه كرده و از اینکه ايالات متحده امريكا مصمم است پنجاه فيصد كمك هاي دو سال آينده خويش را از طريق دولت به مصرف ميرساند تشکرنمود و توجه جامعه جهاني را به پروژه هاي بنيادي ، ارايه بديل معيشت براي مواد مخدر معطوف داشت.<br /><br />سرمنشی ملل متحد بان کی مون ،<br />بعدا بان کی مون سرمنشي سازمان ملل متحد صحبت كرده افزود كه اين اولين كنفرانس بين المللي است كه دركابل برگزار مي شود و ادامه كنفرانس لندن است ...<br />سرمنشي سازمان ملل متحد تصريح نمود كه ما افغانستان را كمك مي كنم كه صاحب سرنوشت خويش گردد.<br />بانكي مون در خطاب به مردم افغانستان گفت كه ما در درد و غم شريك مي باشيم و ارزوهاي شما را مي دانيم ، ما مي خواهيم چنان برنامه هاي مطرح گردد و جامعه جهاني از آن حمايت كند كه مردم افغانستان با سعادت گردند.<br />سرمنشي سازمان ملل متحد از مردم افغانستان خواست كه در تامين صلح و عدالت و پيشرفت شريك و همكار شوند...<br />تيم ملل متحد همراه با مسوولين دولت افغانستان بخاطر تطبيق برنامه هاي مورد نظربطور هماهنگ كار مي نمايند ، تا آنچه آرزوي مردم افغانستان و جامعه جهاني است برآورده گردد.<br /><br />هیلاری کلینتون وزیر خارجه ایالات متحده امریکا ،<br />هيلاري كلنتون وزير امور خارجه ایالات امريكا صحبت نموده با خرسندي از توافقنامه اخير ميان افغانستان و پاكستان گفت : امروز مردم افغانستان در راس امور قرار گرفته است.<br />او گفت" ما و جامعه جهاني اينجا آمده ايم تا مردم افغانستان راكمك كنيم...<br />هدف اساسي پروسه كابل ، پاسخدهي به امريكا ، جامعه جهاني و افغانستان مي باشد و مهم اين است كه ما بدانيم پيشرفت هاي بدست آورده ايم... ما تلاش مي كنيم نيروهاي امنيتي افغان را مجهز سازيم و مي خواهيم تلاش هاي نظامي را همراه با تلاش عمراني مقايسه نموده تا دانسته شود كه مشكل در كجاست ؟<br />هيلاري كلنتون جولاي 2011 را موعدي براي آغاز روند واگذاري امنيت قريه به قريه ولسوالي به ولسوالي و ولايت به ولايت مهم خوانده تصريح كرد ، ما مي دانيم مردم افغانستان در طول تاريخ تجارب تلخ را سپري كرده و ما به حمايت خود از مردم افغانستان براي مدت طولاتي متعهد هستيم.<br />وی در مورد چالش ها : برخي اين چالش ها را مربوط جامعه جهاني دانست.<br />در باره فساد اداری در افغانستان گفت : متعهد به رفع چالش هاي ناشي از فساد اداري هستيم و دولت فغانستان بايد گامهاي اساسي تري را دراين راستا بردارد.<br />خانم هیلاری کلینتون در باره " جرگه مشورتی صلح " گفت : اين مساله برمي گردد به مخالفان كه آنها مي خواهند روابط شانرا با القاعده قطع كنند. قانون اساسي را بپذيرند ، حقوق زنان را قبول كنند.<br />در مورد صحت زنان گفت : هرقدر كه ما يك صدا باشيم و بايك صدا به سوي افغانستان مرفه حركت كنيم به سود مردم خواهد بود.<br />هیلاری کلینتون گفت : اين كنفرانس پيام واضح دارد و آن اينكه جهان با افغانستان است و جهان عليه القاعده و تروريزم قراردارد..."<br /><br />داکتر زاخیل وال وزیر مالیه جمهوری اسلامی افغانستان ،<br />زاخيل وال وزير ماليه سخنراني كرده و گفت : افغانستان به ادامه تعهدات كنفرانس لندن در پيوند به مهارسازي فساد اداري تلاش خواهد كرد : اكنون پلاني را به كنفرانس ارايه مي داريم كه صلح و ثبات و تلاش همه جانبه دولت افغانستان را در راستاي امحاي فساد اداري بيان مي كند.<br />افغانستان نمي تواند به طور مستمر كمك هاي جامعه جهاني را با خود داشته باشد ، به اين دليل دولت برنامه انكشاف ملي را ترتيب داده كه بخش اساسي آنرا ، حكومتداري بهتر تشكيل ميدهد...<br />ا ين موضوع نتيجه تجربه هشت ساله اي مي باشد كه دولت افغانستان حاصل نموده است...<br /><br />بشارت جعفری رئيس كشورهاي عضو سازمان کنفرانس اسلامي ،<br />بشارت جعفری رئيس كشور هاي عضو سازمان کنفرانس اسلامي گفت : از تلاشهاي دولت افغانستان در راستاي صلح ، توسعه اقتصادي و مبارزه با فساد اداري حمايت مي كنیم.<br />وی در باره ای " جرگه مشورتی صلح " گفت : بي ثباتي در افغانستان تاثير سوء بالاي منطقه داشته و مي تواند جهان را با مشكل مواجه سازد.<br /><br />راسموسن سرمنشی پیمان اتلانتیک شمالی- ناتو ،<br />راسموسن سرمنشی پیمان اتلانتیک شمالی- ناتو گفت : دررابطه به تعهد ناتو در قبال امنيت افغانستان به دیده ای شك نگريسته نشود.<br />ناتو تا زماني درافغانستان باقي مي ماند كه نياز باشد....<br />ماموريت ما تنها زماني ختم خواهد شد كه افغانها بتوانند امنيت خود را تامين كنند و ... تلاش وجود دارد كه اين زمان هرچه زودتر مساعد شود. آ يساف و ناتو به آموزش نيروهاي امنيتي ادامه خواهند داد... ما به طالبان اجازه نمي دهيم كه حكومت منتخب را شكست دهد و به القاعده اجازه نمي دهيم كه پناه گاه هاي امن را در اينجا ايجاد كند...<br /><br />نماينده اتحاديه اروپا ،<br />نماينده اتحاديه اروپا گفت كه كنفرانس لندن تعهد والاي دو جانبه را اساس گذاشت و كنفرانس امروز نهايت مهم در مورد حاكميت و رهبري افغانستان مي باشد...<br />او گفت" جرگه مشورتي صلح، پيام واضح مردم افغانستان بخاطر رسيدن به صلح مي باشد و اتحاديه اروپا از آن حمايت مي كند.<br /><br />وزیر خارجه دولت مردم چین ،<br />نماينده با صلاحيت امارات متحده عربي ،<br />وزير خارجه چين و نماينده با صلاحيت امارات متحده عربي سخنراني نموده، از تلاشهاي دولت در راستای حكومتداري خوب و برنامه ادغام مجدد تمجيد كردند.<br />نماينده امارات متحده عربي با يادآوري از مهاجران افغان در انكشور اظهار داشت كه تجار و سرمايه گذاران امارات را بخاطر سرمايه گذاري درافغانستان تشويق نموده و امارات متحده در جهت گسترش روابط افغانستان همكاري نموده و مي نمايد.<br />وي تاكيد كرد كه ما بخاطر حمايت و همكاري با افغانستان دراين كنفرانس با هم جمع شده ايم و مي كوشيم افغانستان از اين حالت خارج شود.<br /><br />نماينده امارات متحده عربي گفت : با القاعده بايد مبارزه مشترك صورت گيرد و بايد بگويم ، كه القاعده از كشورهاي اسلامي نماينده گي نمي تواند.<br /><br />وزیر خارجه انگلستان ،<br />وزیر خارجه انگلستان گفت : جمع شدن ما تعهد به همكاري با افغانستان و بيانگر تعهد حامدكرزي بخاطر انجام كارهاي بيشتر بخاطر رفاه مردم افغانستان و تحكيم ثبات است... اردو و پوليس افغانستان را كمك مي نمائيم تا ظرفيت انجام وظايف مستقلانه را حاصل نمايند... درعين حال به يك راه حل سياسي نيز نياز داريم و برنامه آشتي ملي و ادغام مجدد يكي از راه هاي است كه در اين مورد موثر ميباشد.<br />پيشرفتها درعرصه هاي مختلف صورت گرفته كه در رشد عوايد افغانستان موثر است. بيش از پنجاه فيصد كمك هاي خود را ازطريق بودجه دولت افغانستان مصرف خواهيم كرد اما بايد كوشش شود كه اولويتها و شفافيت دركار مدنظر گرفته شود، حمايت ما با شما خواهد بود.<br /><br />وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران ،<br />وزير امور خارجه ايران در سخنراني خود ازجهان خواست تا براي تامين ثبات درمنطقه بيشتر به مراكز آموزشي و لانه هاي تروريزم كه در خارج از مرزهاي افغانستان قراردارد ، توجه كند...<br />جهان براي برقراري ثبات دايمي در منطقه بايد چگونگي تامين منابع مالي تروريزم را در خارج از مرزهاي افغانستان جستجو و تشخيص نمايند. آنانيكه براي تروريزم منابع مالي تامين مي كنند و مدرن ترين سلاح و مواد انفجاري را در اختيار آنان قرار مي دهند بايد بدانند كه تروريزم مرز جغرافيايي ندارد... حرکت های حكومت افغانستان با تمركز به زير ساخت ها و نيازمندي هاي اين كشور مي تواند ، اميدوار كننده باشد.<br /><br />خبر گزاری بی بی سی در مورد سخنرانی منوچهر متکی چنین گزارش داد :" وزیر خارجه ایران که ششمین سخنران کنفرانس کابل بود گفت حضور نیروهای خارجی در افغانستان نه فقط برای حل مشکلات این کشور کمکی نکرده، بلکه بر مشکلات افزوده است.<br />به گفته آقای متکی، با حضور این نیروها در افغانستان "نارضایی های عمومی" در این کشور افزایش یافته و تولید مواد مخدر هم چند برابر شده است. او افزود که افزایش آوارگی و فقر در میان افغانها هم ناشی از حضور این نیروها بوده است.<br />آقای متکی در حالی این سخنان را ایراد کرد که هیلاری کلینتون، وزیر خارجه آمریکا، ویلیام هیگ، وزیر خارجه بریتانیا، اندرس فو راسموسن، دبیر کل ناتو و وزیران خارجه بیشتر کشورهای عضو ناتو و نیروهای یاری امنیتی، آیساف، هم در این نشست حضور داشتند."<br />وزیر خارجه ایران تاکید کرد که مشکلات افغانستان ریشه های منطقه ای دارد و باید راه حل های منطقه ای برای این مشکل جستجو شود.<br />او در عین حال گفت که تروریسم "چالشی جهانی" است و هیچ ارتباطی با هیچ مذهب، ملیت و فرهنگی ندارد. به گفته آقای متکی، تروریسم می تواند همه را در هر جایی بدون توجه به توانایی هایی آنها، با خطر مواجه کند.<br />منوچهر متکی در بخشی از سخنان خود گفت که عملیات نظامی خارجی در افغانستان نمی تواند راه حلی باشد برای ریشه کن کردن مشکل تروریسم در افغانستان.<br />وزیر خارجه ایران افزود که در این زمینه نباید تنها به راه حل نظامی فکر کرد، بلکه باید به گفته او، رفتارها در افغانستان مطابق با واقعیات اجتماعی، تاریخی و اقتصادی این کشور باشد. او مشکلات اقتصادی و توسعه نیافتگی را تهدیدی علیه امنیت دانست.<br />آقای متکی تاکید کرد که مسئولیت امور باید به افغانها سپرده شود و از "صدور نسخه های تجویزی" پرهیز کرد. او گفت که ایران از "افغانیزه کردن و بومی انتقادهای تند آقای متکی از نیروهای خارجی در افغانستان باعث شد که از او خواسته شود تا بر موضوع مورد بحث در کنفرانس توجه کند.<br />اشرف غنی احمد زی، وزیر مالیه پیشین افغانستان که ریاست جسله را برعهده داشت ضمن اشاره به تمام شدن وقت آقای متکی، از وی خواست به سخنان خود پایان دهد.<br /><br />وزير خارجه فرانسه ،<br />وزير خارجه فرانسه در سخنراني خود بر مسايل امنيتي تماس گرفته گفت : امنيت و ازادي در بيشتر ساحات تامين نيست ، مردم در بعضي ساحات از حقوق اوليه خود برخوردار نشده اند ، راهكارهاي بايد روي دست گرفته شود كه حلال مشكلات موجود باشد و تلاش شود كه مردم در انجام برنامه ها شريك شوند.<br />او نيز بر حل سياسي مساله تاكيد كرده گفت كه فرانسه معتقد است ، راه حل سياسي بايد تعقيب شود و افزود: ما در آغاز راه قرار داريم كه بسيار طولاني است بايد صلح بميان آيد. مفاهمه و مذاكره صورت گيرد و واقعيتها عدالت و احترام به قوانين مدنظر گرفته شود، حقوق زنان متضرر نشود، عليه فساد مبارزه شود و راه حل بميان ايد كه طرف قبول همه افغانها باشد.<br />وزير خارجه فرانسه همچنان بر روابط منطقوي تاكيد كرده و آنرا يكي از راه هاي مناسب دانسته گفت كه بايد همسايه هاي افغانستان در زمينه سهم فعال بگيرند...<br />فرانسه در كنار شما قرار دارد و تازماني كه لازم است حضور داريم و شانس براي تحكيم ثبات و دموكراسي در افغانستان موجود است و ما با افغانها يكجا مبارزه مي نمائيم ."<br /><br />وزیر خارجه جاپان ،<br />وزیر خارجه جاپان سخنران ديگر كنفرانس كابل است که با ياد اوري از كمك هاي كشورش به افغانستان : ازبرنامه ادغام مجدد و پيوستن طالبان به جانب دولت استقبال نمود.<br />وي اظهار داشت ، كه جاپان كمك هاي ملكي خود را به افغانستان و در عرصه تعليم و تربيه پوليس افزايش ميدهد.<br />وی از كمك و همكاري كشورش را در عرصه هاي زراعت و انكشاف دهات ابراز داشت.<br /><br />وزير امور خارجه پاكستان ،<br />وزير امور خارجه پاكستان سخنران ديگر كنفرانس كابل در صحبت خود گفت كه براي تامين امنيت و ثبات درافغانستان، در پهلوي مبارزه عليه تروريزم بايد به انكشاف متوازن ، بازسازي ، تقويه بنيه اقتصادي و آموزش و تجهيز نيروهاي افغان توجه بيشتر شود. وزير امور خارجه پاكستان واگذاري مسووليت امنيت افغانستان به نيروهاي افغان را منوط به تربيه و آموزش خواند و گفت كه كشورش دراين راستا در پهلوي جامعه جهاني كمك خواهد كرد.<br />وی افزود كه كشورش از احياي راه ابريشم كه افغانستان را ازطريق آسياي ميانه و چين به جهان وصل ميكند حمايت مي كند.<br />همینگونه وزرای خارجه کشورها ی ترکیه، ، روسیه، کانادا، آلمان، جمهوری چک، سویدن،مصر، ایتالیا، قزاقزستان، هند، ، زیلاند جدید، و سایر وزرای خارجه اشتراک کننده، مسئول سیاست خارجی و امنیتی کمیسیون اروپا، نماینده شبکه انکشافی آقا خان و نمایندگان برخی دیگر از نهادهای بین المللی طی سخنرانی نموده ، ضمن اظهار تعهد دراز مدت شان برای کمک به ثبات و بازسازی افغانستان، از برنامه های حکومت افغانستان در عرصه های مختلف به شمول مصالحه و ادغام مجدد، فیصله های جرگه ملی مشورتی صلح، مصرف 50 در صد کمک ها از طریق بودجه افغانستان و انتقال مسئولیت ببیشتر تامین امنیت به نیروهای افغان حمایت کردند.<br />کنفرانس بین المللی کابل بعد از ظهر روز گذشته با سخنرانی اختتامیه حامد کرزی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان و بان کیمون سرمنشی ملل متحد به پایان رسید.<br /><br />در اخیر این نشست، قطعنامه کنفرانس بین المللی افغانستان نیز تهیه گردیده و پخش گردید.<br /><br />پایان نخستین بخش گزارش از کنفرانس کابل.<br />این گزارش بکمک خبرنگاران جوان افغانستان تهیه شده است که لازم نمی بینند تا همین حالا از ایشان نام ببرم. با سپاس فراوان از خبرنگاران جوان این بخش را بپایان می رسا نم.<br />یار زنده و صحبت باقی .<br /><br />باقی سمندر<br />سرطان1389<br />20 جولای 2010-07-20 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1563011681114125982?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-15027270407598223452010-06-06T00:08:00.000-07:002010-06-06T00:10:50.492-07:00<div dir="rtl" align="justify">قطعنامه جرگه ملی مشورتی صلح<br />12 الی 14 جوزا - 1389 هـ ش<br />خیمه لویه جرگه<br />شهر کابل<br /><br />جرگه ملی مشورتی صلح که به اشتراک 1600 تن از نخبگان ملت رنجدیده افغانستان مشمول نمایندگان منتخب ملت در مجلسین شورای ملی، شوراهای ولایتی، علمای کرام، متنفذین قومی، نهادهای جامعه مدنی، نمایندگان مهاجرین افغان مقیم ایران و پاکستان و سایر اقشار جامعه که در 13 کتگوری تنظیم و دعوت گردیده بودند. برای مشوره جهت جستجوی راه های بیرون رفت از ناامنی های موجود و رسیدن به صلح پایدار در کشور تحت ریاست پروفیسور برهان الدین ربانی تدویر یافت.<br />اعضای جرگه ملی مشورتی صلح، طی سه روز مطابق اجندای مطروحه در جلسات متعدد کمیته های کاری و جلسه عمومی بحث های همه جانبه نموده و بالای مواد آتی به توافق رسیدند:<br /><br />ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح، با درک مکلفیت های دینی و ملی خویش و با درنظر داشت اینکه صلح یک ضرورت حیاتی و خواست هر فرد این ملت بوده، از ابتکار و تعهد رئیس جمهوری اسلامی افغانستان که بر مبنای مشوره با ملت برای پایان دادن به جنگ و خونریزی در کشور و رسیدن به صلح پایدار از طریق مسالمت آمیز اتخاذ گردیده، پشتیبانی همه جانبه می نماییم.<br /><br />ما از عزم، تحمل، شکیبایی و قربانی های مردم مسلمان افغانستان برای رسیدن به صلح پایدار و رفاه همگانی در کشور قدردانی می نماییم.<br />مردم افغانستان حمایت همه جانبه جامعه جهانی بخصوص ایالات متحده امریکا را در بازسازی نهاد های ملی و زیربناهای کشور به دیده قدر نگریسته و خواهان ادامه همکاری های وسیع، موثر و بنیادی شان می باشد.<br /><br />ما از تلاش های دلسوزانه کشورهای اسلامی، بالأخص خادم حرمین شریفین پادشاه عربستان سعودی و جمهوری ترکیه برای پشتیبانی از اقدامات و ابتکاراتی که منجر به صلح در کشور جنگ زده ما می شود قدردانی نموده، خواهان تداوم، تسریع و گسترش همکاری بیشتر آنها می باشیم.<br /><br />ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح موارد ذیل را فیصله نموده و از دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طرف های درگیر جنگ، تقاضا می نماییم تا در تعمیل آن اقدام صادقانه، فوری و ملموس نمایند.<br /><br />مفاهمه، مذاکره و موافقه برای رسیدن به صلح پایدار:<br /><br />1. ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح از تمام طرف های درگیر در جنگ مطالبه می نماییم تا در مطابقت با ارشادات دین مقدس اسلام، ندا و خواست مردم افغانستان برای قطع جنگ، برادر کشی و رسیدن به صلح دایمی لبیک گفته و راه مفاهمه و مذاکره را در پیش گیرند. این ابتکار صلح و آشتی میان تمام افغان ها بوده و به هیچ وجه در برگیرنده عناصر افراطی خارجی و شبکه های تروریستی بین المللی نمی باشد.<br /><br /><br />2. دولت باید یک برنامه همه جانبه را برای آغاز پروسه صلح، با در نظر داشت فیصله های جرگه ملی مشورتی صلح تدوین و تلاش برای تامین صلح را بحیث یک استراتیژی ملی و دایمی اعلان نماید.<br /><br />3. تلاش های صلح نباید دست آورد های نظام و ارزش های قانونی آن را زیر سوال قرار داده و منجر به ایجاد بحران تازه در کشور گردد.<br /><br />4. جهت رسیدن به صلح پایدار تعهدات همه جانبه و صادقانه تمام جناح های ذیدخل، یک امر ضروری می باشد. ما اشتراک کننده گان جداً تقاضا می نماییم، تا به خواست مردم افغانستان و اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح و فیصله های این جرگه احترام گذاشته و بصورت جدی و صادقانه در عمل پیاده گردد، در غیر آن به ارزش تاریخی جرگه صدمه وارد خواهد شد.<br /><br />5. ما از تمام جناح های ذیدخل تقاضا می نماییم تا از پیش شرط های که زمینه اغاز مذاکره و مفاهمه را غیر ممکن میسازند، اجتناب نموده و روش های سازنده و انعطاف پذیر را برای آغاز تفاهم روی دست گرفته، حسن نیت خویش را ابراز نمایند.<br /><br />6. جلوگیری از دامن زدن به مسایل قومی، منطقوی، لسانی، سمتی، تنظیمی، مذهبی و سیاسی که منجر به خدشه دار شدن وحدت ملی می گردد، در اولویت های کاری اطراف ذیدخل قرار داده شود.<br /><br />7. فراهم سازی زمینه های سرمایه گذاری جهت تقویه بنیه اقتصادی، انکشاف و رشد منابع بشری و زیر ساخت های کشور، بمنظور ایجاد اشتغال، کاهش فقر و ارتقای ظرفیت های تعلیمات اسلامی و عمومی در صدر برنامه های دولت قرار گیرد.<br /><br />ایجاد چهار چوب مذاکره با ناراضیان:<br /><br />8. ما از دولت افغانستان و نیروهای بین المللی مستقر در افغانستان تقاضا می نماییم که:<br /><br />- بعنوان حسن نیت، در مورد آزادی آن عده افراد که به اساس راپور های نادرست و یا اتهامات ثابت ناشده در زندان های مختلف بسر می برند، اقدام فوری و جدی نماید.<br /><br />- دولت باید در تفاهم با جامعه جهانی در مورد حذف اسامی مخالفین از لست سیاه اقدام عاجل نمایند.<br /><br />- دولت و نیرو های بین المللی باید امنیت و مصئونیت کسانی را که به پروسه صلح می پیوندند، تضمین و تامین نماید و زمینه بازگشت ایشان را به زندگی مصئون مساعد سازد.<br /><br />- از نیروهای بین المللی و افغانی جدا تقاضا می گردد، تا از دستگیری های بی مورد و تلاشی های خود سرانه منازل و بمباردمان ساحات مسکونی که باعث تلفات ملکی می گردد، جدا خود داری ورزند.<br /><br />- دولت باید اقدامات جدی را برای بدست گرفتن رهبری عملیات نظامی و هماهنگی میان نیروهای بین المللی موجود در افغانستان روی دست گیرد.<br /><br />- ناراضیان مسلح باید خشونت و همه فعالیت هایی را که منجر به قتل هموطنان عزیز و تخریب زیربنا ها می گردد. ترک نموده و رابطه خود را با شبکه های القاعده و تروریستی قطع نمایند.<br /><br />- از جامعه بین المللی تقا ضا بعمل می آید تا در تجهیز، آموزش و تقویه نیرو های امنیتی افغانستان همکاری و اقدامات جدی نماید، تا این نیرو ها قادر گردند که مسئولیت تامین امنیت مردم و کشور خود را بعهده گیرند.<br /><br />- ما از جامعه بین المللی خواهان تعهدات دراز مدت هستیم، تا افغانستان دوباره به میدان کشمکش ها و رقابت های منطقوی مبدل نگردیده و از مداخلات بیرونی جلوگیری بعمل آمده، زمینه را برای تقویه همکاری های منطقوی مساعد سازد.<br /><br />- ما از جامعه بین المللی تقاضا می نماییم تا از پروسه صلح تحت رهبری جمهوری اسلامی افغانستان پشتیبانی همه جانبه نمایند.<br /><br />- دولت با همکاری مردم برای ایجاد حکومت داری خوب، سپردن کار به اهل کار، مبارزه علیه فساد اداری، اخلاقی و غصب در سطح مرکز و ولایات اقدام نماید. این اقدامات اعتماد مردم را بالای دولت بیشتر ساخته و در نزدیک ساختن ملت با دولت و موفقیت پروسه صلح، نقش کلیدی ایفا می نماید.<br /><br />- مردم افغانستان خواستار صلح عادلانة می باشند که در آن حقوق تمام اتباع کشور بشمول زنان و اطفال در نظر گرفته شده باشد و بمنظور تامین عدالت اجتماعی، جرگه تاکید می نماید تا قوانین بالای تمام اتباع کشور طور یکسان تطبیق گردد.<br /><br />9. ما اشتراک کننده گان این جرگه از علمای کرام، مسئولین و دست اندرکاران رسانه های صوتی، چاپی و تصویری تقاضا بعمل می آوریم تا از منابر مساجد و وسایل ارتباط همگانی برای تبلیغ صلح و ترک خشونت استفاده رسالتمندانه و مسئولانه بعمل آورند.<br /><br />10. ما اشتراک کننده گان این جرگه از تمام مردم متدین خویش تقا ضا می نماییم تا یکجا با دولت برای پایان دادن به نا آرامی های کنونی کشور دست بدست هم داده و در موفقیت این پروسه تلاش نمایند. دولت باید تمام تدابیر لازم را به همکاری مردم برای تآمین امنیت روی دست گرفته و جلو اعمال تخریب کارانه و تروریستی را بگیرد.<br /><br />ایجاد میکانیزم برای مذاکره با ناراضیان:<br /><br />11. کمسیون با صلاحیت یا شورای عالی صلح برای عملی ساختن مشوره های جرگه و پیشبرد پروسه صلح در کشور ایجاد گردد. این نهاد به مرور زمان نمایندگی های ولایتی، ولسوالی و محلی خود را ایجاد و توسعه بخشد، که در ترکیب آن شخصیت های مصلح اعم از برادران و خواهران دلسوز، علمای کرام، بزرگان قوم، یک یک نفر نماینده از مجلسین شورای ملی و مخالفینی که دست از جنگ برداشته باشند، شامل گردد. این شورا باید کمیته خاصی را برای رسیده گی به زندانیان، رهایی و بازگشت آنها به زنده گی عادی ایجاد نماید.<br /><br />12. ما اشتراک کننده گان این جرگه ملی مشورتی صلح تعهد می نمایم تا بصفت پیام آوران صلح حین بازگشت به مناطق و محلات خود، پیام صلح این جرگه را بمردم خود رسانیده و در این راه سعی و تلاش همه جانبه را به همکاری ادارات محلی، علما بزرگان قوم، جوانان و زنان براه اندازیم تا باشد سهم دینی و ملی خویش را در تامین صلح ایفا نماییم.<br /><br />13. جهت کسب حمایت جامعه جهانی از قطعنامه جرگه ملی مشورتی صلح، دولت جمهوری اسلامی افغانستان مکلفیت دارد تا آن را شامل اجندای کنفرانس کابل نماید.<br /><br />14. دولت باید از طریق میکانیزمی که ایجاد می گردد، در مورد پیشرفت برنامه صلح مردم را طور متدوام و شفاف درجریان قرار بدهد.<br /><br />15. سفارشات کمیته های بیست و هشتگانه جرگه، جهت تدوین و پیگیری برنامه عمل و ستراتیژی صلح ضمیمه این قطع نامه می باشد.<br /><br />16. در اخیر جرگه ملی مشورتی صلح به نمایندگی از ملت مسلمان افغانستان، حمله وحشیانه نیروهای نظامی اسرائیل را در آبهای بین المللی بالای کاروان کمک های بشردوستانه برای مردم مظلوم و محاصره شده فلسطین در نوار غزه که منجر به قتل و جراحت ده ها تن گردیده شدیداً تقبح نموده، با خانواده های کشته شدگان و مجروحین ابراز همدردی می نمایند، از بارگاه ایزد متعال صبر و استقامت را برایشان استدعا می نماید.<br /><br />از ملل متحد و جامعه جهانی جدا تقاضا می گردد تا به محاصره ظالمانه نوار غزه خاتمه دهند.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1502727040759822345?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-21261751158881426642010-04-21T09:26:00.000-07:002010-04-21T09:29:49.298-07:00<div align="justify"> </div><div align="justify">به گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان امروز سه شنبه سی و یکم حمل و در نخستین روز ثبت نام کاندیدان دومین دور انتخابات پارلمان، دهها نفر در کابل و ولایات مختلف برای نامزد شدن در انتخابات به مراکز ثبت نام مراجعه کردند.<br /><br />بنا به گزارش کمیسیون انتخابات در اولین روز ثبت نام در سی و دو ولایت ( در بدخشان و تخار به علت مشکلات تخنیکی از روزهای آینده ثبت نام آغاز می شود)، دو هزار و یکصد و پنجاه و هفت تن فرمهای نامزدی انتخابات را دریافت کرده اند که سیصد و هفت نفر از آنان زن و بیست و شش نفرشان کوچی هستند.<br /><br />ساکنان هر ولایت، اجازه دارند در همان ولایت برای شرکت در انتخابات ثبت نام کنند؛ اما به گفته مسئولان، کوچی ها از این امر مستثنا هستند و می توانند در هر ولایتی که خواسته باشند، به عنوان نامزد انتخابات ثبت نام کنند.<br /><br />داشتن تابعیت افغانستان، محکوم نشدن به ارتکاب جرایم ضد بشری از سوی دادگاه و داشتن سن حداقل بیست و پنج سال و البته ارتباط نداشتن با گروه های مسلح از شرایط نامزدی برای دومین دور انتخابات پارلمانی کشور میباشد که قرار است در بیست و هفتم سنبله برابر با هجدهم سپتامبر برگزار شود.<br /><br />هنوز میزان پایه تحصیلات برای این نامزدها مشخص نشده است و یا حداقل بصورت علنی بیان نگردیده ولی احتمال می رود که تحصیل تا صنف دوازده برای نماینده شدن در پارلمان کشور کافی باشد!!!<br /><br />اما برای جلوگیری از ورود افراد وابسته به شبه نظامیان، همزمان با آغاز روند ثبت نام نامزدان شورای ملی، کمیسیون مستقل انتخابات، کمیسیونی را برای بررسی چگونگی احوال نامزدان ایجاد کرده است.<br /><br />این کمیسیون بررسی عضویت کاندیدانی که احتمالا با گروههای مسلح غیرقانونی ارتباط دارند و نظر به قانون انتخابات، نمی توانند کاندید شوند را بررسی می نماید و متشکل از نمایندگان وزارات داخله، دفاع ملی و ریاست عمومی امنیت ملی هستند. اما اینکه چگونه می خواهند این وابستگی را شناسایی و یا ردیابی نمایند هنوز معلوم نیست . چرا که در برخی موارد خود طالبان نیز نمی تواند افراد خود را شناسایی نمایند همانگونه که طی هفته گذشته چند طالب آلمانی و انگلیسی شناسایی شدند.<br /><br />مطلب دیگر اینکه نامزدان دو هفته فرصت دارند تا ثبت نام نمایند، پس از آن کمیسیون رسیدگی به شکایات وقت دارد تا به ادعاها و شکایاتی که علیه نامزدها مطرح می شود، رسیدگی کند. که البته هنوز صلاحیت کمیسیون شکایات انتخاباتی جای سوال دارد که بالاخره نتیجه منازعات دولت و پارلمان چه ش؟ آیا قانون انتخابات جدید صحیح می باشد یا خیر؟<br /><br />پارلمان قانون جدید انتخابات را دو بار رد کرده، اما حکومت با توجه به قانون اساسی و اینکه شورای ملی نمی تواند در آخرین سال کاری خود فرامین تقنینی رئیس جمهوری را تعدیل کند، قانون جدید را اجرایی اعلام کرده و مجلس سنا نیز از آن حمایت نموده است.<br /><br />هرچند این می تواند از قدرت سیاسی رئیس جمهور در مجلس سنا نیز بهره یافته باشد چرا که تا زمانی که هر دو مجلس پارلمان - سنا و مجلس نمایندگان - قانون را رد نکرده اند، این قانون براساس فرمان تقنینی رئیس جمهوری توشیح شده و اجرا می شود . هرچند که باید هر قانونی در کشور قبل از آنکه به اجرا گذاشته شود، از تصویب مجلس نمایندگان بگذرد.<br /><br />به هر صورت رئیس جمهور روز گذشته جناب فضل احمد معنوی را به عنوان رئیس کمیسیون انتخابات معین نمود و با عضویت سه افغان و دو خارجی در کمیسیون رسیدگی به شکایات موافقت نمود.<br /><br />به این ترتیب کمیسیون رسیدگی به شکایات انتخاباتی مانند گذشته پنج عضو دارد، با این تفاوت که قبلا سه عضو این کمیسیون خارجی بودند و دو عضو آن داخلی اما این بار این ترکیب بر عکس شده است و سه عضو این کمیسیون پنج نفری، افغانستانی هستند.<br /><br />قاضى مراد شريفى رئيس تفتيش دادگاه عالی، احمد ضيا رفعت استاد در دانشکده روزنامه نگاری دانشگاه کابل، سرمحقق شاه سلطان عاطفى از کارمندان اداری در مجلس نمایندگان،قاضى يوهان کريکلر شهروند آفريقاى جنوبى و مصطفى صفوت صديقى شهروند عراقی اعضای این کمیسمیون معرفی شده اند.<br /><br />باید منتظر ماند تا ببینیم که آیا این انتخابات نیز مانند دومین دور انتخابات ریاست جمهوری همراه با حاشیه های فراوان و تقلب و در فضایی نا امن صورت می گیرد ، یا با تلاش روز افزون دلسوزان تبدیل به یک انتخابات مورد تایید ملت می گردد.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-2126175115888142664?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-19488932100014843232010-01-28T22:11:00.000-08:002010-01-28T22:13:46.314-08:00<div align="justify"><br />بر اساس این بیانیه دولت افغانستان متعهد شده است تا طی پنج سال آینده کنترل امنیتی مناطق زیادی از کشور را بویژه مناطق ناآرام را خود به عهده بگیرد.<br /><br />کشورهای کمک کننده به افغانستان تعهد کرده اند که صدها میلیون دلار پول برای کمک به ایجاد ثبات و امنیت به افغانستان کمک کنند.<br /><br />همچنین حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان، تعهد کرده است تا با فساد در کشور مبارزه جدی کند. موضوع فساد یکی از مهمترین محورهای انتقاد کنندگان به عملکرد دولت آقای کرزی بوده است و در نظر سنجی که اخیرا انجام شد بسیاری از پرسش شوندگان فساد را مهمترین معضل پیش روی کشور خواندند.<br /><br />شرکت کنندگان در کنفرانس لندن در عین حال از طرح دولت افغانستان برای مذاکره با طالبان حمایت کردند.<br /><br />در همین رابطه اعلام شد که به زودی قرار است نشستی در کابل، پایتخت افغانستان، برای بحث و تبادل نظر در باره مکانیسم این مذاکرات احتمالی برقرار شود.<br /><br />دولت افغانستان اعلام کرده بود که با طرح مذاکره با طالبان در کنفرانس لندن حاضر خواهد شد. اگرچه واکنشهایی در این باره از سوی برخی از محافل سیاسی و مطبوعاتی و حتی طالبان اعلام شده بود.<br /><br />گروه طالبان با انتشار اعلامیه ای که از آدرس "شورای رهبری امارت اسلامی افغانستان" منتشر شد، در مورد کنفرانس لندن، واکنش نشان داد و این اجلاس را "بی فایده" عنوان کرد. طالبان در این اعلامیه که یک روز قبل از کنفرانس لندن منتشر شده است، با لحن نسبتا ملایمی جامعه جهانی را مخاطب قرار داده و بحث بر سر طرح هایی را که آنها برای پایان بخشیدن به فعالیت طالبان در موردش بحث می کنند، غیر واقعی خوانده است.<br /><br />همچنین در آستانه کنفرانس لندن شماری از روشنفکران و نهادهای فرهنگی افغانستان نسبت به روند سیاسی در این کشور و مسئله مذاکره با طالبان ابراز نگرانی کردند. در بیانیه ای که از سوی دهها انجمن و مرکز فرهنگی افغانهای مستقر در اروپا انتشار یافت، آمده است که رهبری دولت فعلی افغانستان با همدستی جناحهای طرفدار طالبان و حزب اسلامی در دولت تلاش دارد تا جریان حاکم را به سوی انحصار قومی هدایت کند و گروههای غیرپشتون را نسبت به وضع موجود بی اعتماد سازد.<br /><br />در کنفرانس لندن همچنین تصمیم گرفته شد که تا 50 درصد کمکهای غیر نظامی به افغانستان با اختیارات دولت افغانستان به مصرف برسد. قبلا دولت افغانستان اختیارات کمتری برای صرف کمکهای اعطا شده به کشور داشت.<br /><br />به گفته خبرنگاران و ناظران افغان شرکت کننده در نشست لندن، تفاوت این کنفرانس با نشستهای پیشتر مشابه در باره افغانستان در این بوده است که در نشست لندن موضوعات کلی مطرح نشده است. به گفته این ناظران، نشست لندن دارای اهداف مشخص، برنامه کاری معین و زمانبدنی مشخص بود.<br /><br />در همین حال شماری از نمایندگان پارلمان افغانستان که در کنفرانس لندن نیز حضور داشتند، در گفت و گو با بی بی سی گفتند که طرح مذاکره با طالبان، با مجلس نمایندگان مشورت نشده و آنها در جریان جزئیات این طرح قرار ندارند. شکیبا هاشمی نماینده قندهار در مجلس نمایندگان به بی بی سی گفت، طرح مذاکره با طالبان به دلیل اینکه" یک طرح صرفا حکومتی است ناکام خواهد بود." </div><div align="justify"> </div><div align="justify">بي بي سي فارسي<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1948893210001484323?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-13129856138891360012010-01-06T03:36:00.000-08:002010-01-06T03:37:08.844-08:00<div dir="rtl" align="justify">بنیاد فرهنگی آغا خان که یک نهاد فرهنگی غیر دولتی می باشد جهت حراست از موسیقی سنتی افغانستان دست به ایجاد کلاس های موسیقی در چند شهر افغانستان من جمله ولایت هرات زده است که در این کلاس ها موسیقی از قبیل رباب ، طبله و دوتار هارموبیه وسایر آلات موسیقی محلی تدریس می گردد.این کلاس ها دریکی ازمحلات شهر کهنه هرات که قدامت زیاد تاریخی دارد و توسط همین بنیاد به سبک معماری قدیم ترمیم شده است ، فعالیت می کند .بنیاد فرهنگی آغا خان دراین زمینه فعالیت خود را از سال 2006 در ولایت هرات آغاز نموده است.آقای حفظ الله حکیمی ، مدیرآموزشگاه موسیقی سنتی درهرات راجع به چگونگی کلاسها چنین میگوید: تشویق فرا گیری موسیقی محلی افغانستان یکی از پروگرام های مرکز فرهنگی بنیاد آغا خان می باشد که در سال 2004 میلادی در شهر کابل فعالیت خود را آغاز کرد و بعدا درسال 2006 میلادی این پروژه نیز به ولایت هرات گسترش یافت .من دراکتبر سال 2009 در ولایت هرات سری به آموزشگاه موسیقی سنتی زده و پس از صحبت با مسؤلین و استادان این آموزشگاه این گزارش را تهیه نمودم .مکتب موسیقی سنتی که درهرات ایجاد شده با تلاش مسؤلین ، این پروژه تعدادی ازاستادان موسیقی محلی هرات را استخدام نموده است تا این هنر باستانی را به شاگردان نو جوان آموزش بدهند .از جمله استادان موسیقی و خوانندگان محلی هرات نیز یکی استاد محمود خوشنواز می باشد که در بین مردم هرات شهرت داشته زیادی و سالهاست با برادران خود به نواختن و تدریس آلات موسیقی محلی هرات می پردازد و شاگردان زیادی را تربیت نموده ویکی از آهنگ های مشهور او سر پل مالان دختری دیدم می باشد .او نیز از مدت سه سال است در این آموزش خواندن و نواختن هارمونیه را به نوجوانان درس می دهد و به گفته او تا حال دهها شاگرد از این آموزشگاه فارغ شده اند .نجیب الله عزیزی در این آموزشگاه به تدریس رباب مشغول است او می گوید جوانان زیادی به نواختن رباب علاقه دارند ، رباب ازجمله آلات موسیقی می باشد که جوانان وحتی بزرگسالان به آن عشق می ورزند آقای نجیب الله عزیزی می گوید سال گذشته بیش از 35 نفر به آموختن رباب پرداخته و آن را تا اندازی فرا گرفته که می توانند ازآن استفاده کنند وی اضافه می کند فراگرفتن رباب مستلزم وقت بیشتری می باشد .درکلاس طبله جوان 13 ساله ای را دیدم که از روی نوت طبله مینواخت این جوان که جواد نام دارد و 13 ساله می باشد چنین می گوید که من ازسن 7 ساله گی به فرا گرفتن هنر طبله را درکلاس های شخصی آغاز نموده و اینک هشت ماه میشود درآموزشگاه موسیقی هرات نواختن طبله را دنبال میکنم .از استادان شناخته شده موسیقس سنتی درهرات میتوان ازمرحوم غلام محمد عطایی رباب نوازمشهور افغانستان نام برد که ازشاگردان ممتاز مرحوم استاد محمد عمر رباب نوازنام دار افغانستان بوده است .غلام محمد عطایی به سن 50 سالگی چهار سال قبل درهرات فوت نمود او نیز پسر جوانی دارد که خوب رباب مینوازد و فغلا درشهرفرانکفرت آلمان زندگی می کند .همچنین می توان از استاد کریم دوتار ، رباب و طبله نواز مشهور هرات نام برد استاد کریم سال ها درکنار مرحوم استاد محمد عمر رباب می نواخت وسال ها در رادیو افغانستان در کابل مشغول نواختن رباب و دوتار بود او نیزاز طریق بنیاد آغا خان مشغول تدریس کلاس های موسیقی محلی می باشد .محمد رحیم شنواز نیز از رباب نوازان مشهور افغانستان است که هنوز هم درهرات زندگی می کند و شاگردان زیادی تربیت نموده است او چندین بار به کشورهای اروپائی لندن ، هالند و آلمان کنسرت های داشته است .استاد رحیم خوشناز نیز پسر جوانی دارد که درنواختن ربات مهارت خاصی دارد ، دراین جا باید ازهنرمندان مشهوروسابقه دارهرات آقایان گدا محمد دوتار نواز و بلبل زیربغلی نواز هرات نام برد.اگر بخواهیم نام تمام هنرمندان موسیقی محلی هرات را بنویسم دراین نوشته نمیگنجد.استادان موسیقی سنتی افغانستان در چند سال اخیر تلاش های برای زنده نگهداشتن موسیقی سنتی افغانستان انجام داده اند بقول اقای محمود خوشنواز این تلاش ها برای نگهداشت موسیقی محلی زمانی صورت میگیرد ، که موسیقی محلی هرات کمتر درمحافل عروسی ها و دیگر محافل خوشی به نظر میرسد و جای آن را بقول آقای محمود خوشنواز موسیقی بسیار بلند و الکترونیک گرفته که صدای خواننده کمتر شنیده می شود و در این سر وصدا ها هنر و اصالت یک خواننده کمتر مجسم می ردد ولی این موسیقی هم علاقمندان خود را دارد .محمد رحیم خوشنواز می گوید تسلط طالبان در افغانستان ضربه محکمی بر موسیقی و هنرمندان افغانستان وارد آورد که تاریخ افغانستان درهیچ دوره ای موسیقی چنان به خطر نابودی قرار نگرفته بود و هنرمندان افغانستان تحت اذیت و فشار و تبعید گرار نگرفته بودند .گرچه درهرات کلاس های موسیقی شخصی نیز وجود دارد که جوانان پسرودختر با علاقه خاصی به فراگرفتن موسیقی محلی میپردازند همچنین آقای استاد جواد تابش نیز کلاسهای موسیقی سنتی در هرات تآسیس نموده است ولی بنیاد آغا خان درگسترش موسیقی سنتی روم مهمی را ایفا می کند .موسیقی محلی هرات به گفته مردم این خطه از اصیل ترین و مردمی ترین موسیقی های محلی افغانستان است ، که تا اندازی ای اصالت خود را حفظ نموده است .موسیقی محلی هرات تنها به معدودهای هرات منحصر نمی شود بلکه دربخشی از شرق ایران نیز تاثیر گذار بوده است .در8 سال گذشته صد ها جوان هراتی درآموزشگاها موسیقی محلی را فرا گرفته اند.این گزارش با مصاحبه ها و نواختن موسیقی محلی هرات ازطریق رادیو صدای آلمان نشر شده است.</div><div dir="rtl" align="justify">محمود منجم زاده برلین آلمان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1312985613889136001?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-6994398493060031902009-12-19T02:33:00.000-08:002009-12-19T02:35:36.247-08:00<div align="justify">اعضای کابینه جدید افغانستان به مجلس نمایندگان معرفی شدند که بیشتر اعضای آن را وزیران سابق تشکیل می دهند و آنها عمدتاً در مقامهای کلیدی ابقا شده اند.<br /><br />این وزیران را قسیم فهیم، معاون رئیس جمهوری افغانستان به مجلس معرفی کرد که در سخنان خود گفت دلیل این که آن عده از وزیران پیشین که مقامهای خود باقی مانده اند این است که آنها "با ابتکار و تخصص" کار کرده اند، اما او توضیحات بیشتری در این مورد ارائه نکرد.<br /><br />بر اساس این فهرست عبدالرحیم وردک، وزیر دفاع، حنیف اتمر، وزیر داخله/کشور، عمر زاخیل وال، وزیر مالیه/دارایی، اسماعیل خان، وزیر انرژی، سرور دانش، وزیر عدلیه/دادگستری هستند که در مقامهای سابق خود ابقا شده اند.<br /><br />آصف رحیمی، وزیر زراعت/کشاورزی، امیرزی سنگین وزیر مخابرات، حسن بانو غضنفر، وزیر امور زنان، ژنرال خداداد، وزیر مبارزه با مواد مخدر و فاروق وردک، وزیر معارف/آموزش و پرورش، از دیگر وزیران پیشنهادی هستند که در مقامهای پیشین خود باقی مانده اند.<br /><br />انوارالحق احدی، وزیر پیشنهادی اقتصاد در کابینه گذشته وزیر دارایی بود که از مقام خود استعفا کرده بود و سید مخدوم رهین، وزیر پیشنهادی اطلاعات و فرهنگ، در کابینه اداره موقت و دولت انتقالی هم در همین مقام کار کرده بود.<br /><br />عنایت الله نظری، وزیر پیشنهادی عودت مهاجران هم در اداره موقت آقای کرزی در همین مقام بود و وحیدالله شهرانی، وزیر پیشنهادی معادن در کابینه گذشته آقای کرزی وزیر تجارت بود.<br /><br />براساس فهرست پیشنهادی، تنها هشت تن از چهره های جدید شامل این فهرست شده اند، اما آنها از افراد تاثیرگذار شمرده نمی شوند و در مقامهای نه چندان کلیدی معرفی شده اند:<br /><br />میرزا حسین عبداللهی، وزیر فواید عامه، غلام محمد ییلاقی، وزیر تجارت، حامد گیلانی، وزیر سرحدات، اقوام و قبائل، اسماعیل منشی، وزیر کار و امور اجتماعی، عنایت الله بلیغ، وزیر حج و اوقاف، محمدالله بتاش، وزیر حمل و نقل و ویس احمد برمک، وزیر توسعه روستایی و عبیدالله عبید، وزیر تحصیلات عالی.<br /><br />شماری از این افراد پیش از این هم در مقامهای بالایی در حکومت های گذشته افغانستان کار کرده اند. آقای ییلاقی وزیر تجارت دولت مجاهدین در سال های هفتاد خورشیدی بود و در حال حاضر مشاور ارشد وزیر تجارت است و آقای عبید رئیس دانشگاه طبی کابل است.<br /><br />آقای برمک معاون کنونی وزیر توسعه روستایی، حامد گیلانی، پسر سید احمد گیلانی و معاون مجلس سنا و آقای بتاش از کارمندان نهاد ریاست جمهوری هستند. آقای عبداللهی کار در سازمان های غیردولتی، وزارت معارف، شهرداری و اداره اصلاحات اداری در کارنامه خود دارد.<br /><br />شماری از این افراد هم در شمار چهره های مشهور نیستند و از گذشته آنها اطلاعات زیادی در اختیار رسانه ها قرار نگرفته است.<br /><br />در فهرست پیشنهادی وزرای خارجه، شهرسازی و همچنین رئیس اداره امنیت ملی و دادستانی کل معرفی نشده اند. گفته می شود سرنوشت وزیر خارجه پس از کنفرانس لندن، که اوائل سال آینده میلادی برگزار خواهد شد، مشخص می شود.<br /><br />بر اساس فهرست پیشنهادی، وزارت کار، امور اجتماعی، شهدا و معلولان تبدیل به دو وزارت کار امور و اجتماعی و شهدا و معلولان شده است. این موضوع با واکنش منفی مجلس روبرو شد. وزارت شهدا و معلولان در گذشته های نه چندان دور هم از وزارت کار و امور اجتاعی جدا بود.<br /><br />مجلس نمایندگان تصمیم گرفت تا زمانی که این موضوع در نشست روز یکشنبه مجلس حل نشده است، در باره تایید یا رد وزیران پیشنهادی رایگیری نخواهند کرد.<br /><br />مجلس نمایندگان در اجلاس فردا، ۳۰ قوس/آذر، سوابق تحصیلی و کاری وزیران پیشنهادی را بررسی می کنند و در نشست بعدی خود در باره تایید یا رد آنها رایگیری خواهد کرد.<br /><br />فهرست وزیران پیشنهادی:<br /><br />۱. وزیر دفاع: عبدالرحیم وردک<br />۲. وزیر داخله: حنیف اتمر<br />۳. وزیر انرژی و آب: اسماعیل خان<br />۴. وزیر مالیه: عمر زاخیلوال<br />۵. وزیر عدلیه : سرور دانش<br />۶. وزیر معارف: فاروق وردک<br />۷. وزیر تحصیلات عالی: عبیدالله عبیدالله<br />۸. وزیر حج و اوقاف: عنایت الله بلیغ<br />۹. وزیر فواید عامه: میرزاحسین عبداللهی<br />۱۰. وزیر اطلاعات و فرهنگ: سید محدوم رهین<br />۱۱. وزیر صحت: امین فاطمی<br />۱۲. وزیر زراعت: محمد آصف رحیمی<br />۱۳. وزیر اقتصاد: انوارالحق احدی<br />۱۴. وزیر معادن: وحیدالله شهرانی<br />۱۵. وزیر مخابرات و تکنولوژی معلوماتی : امیرزی سنگین<br />۱۶. وزیر تجارت و صنایع: غلام محمد ییلاقی<br />۱۷. وزیر احیا و انکشاف دهات: ویس احمد برمک<br />۱۸. وزیر کار و اجتماعی: اسماعیل منشی<br />۱۹. وزیر ترانسپورت و هوانوردی: محمد الله بتاش<br />۲۰. وزیر امور زنان: حسن بانو غضنفر<br />۲۱. وزیر عودت مهاجران: عنایت الله نظری<br />۲۲. وزیر سرحدات، اقوام و قبائل: سید حامد گیلانی<br />۲۳. وزیر مبارزه با مواد مخدر: خداداد<br /></div><div align="justify">بي بي سي فارسي</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-699439849306003190?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-67209049881507062009-12-11T05:38:00.000-08:002009-12-11T05:40:32.443-08:00<div dir="rtl" align="justify"> </div><div dir="rtl" align="justify">رئیس جمهوری اسلامی افغانستان:<br />مطبوعات عزیر افغانستان و مطبوعات خارجی بسیار خوش آمدید!<br />بسیار مسرت دارم که یک دوست نزدیک افغانستان و یک شخص نهایت محترم و شناخته شده امریکا جناب وزیر دفاع گیتس را امروز دوباره به حیث مهمان ما در افغانستان معرفی می کنم. این بار چندم است که ایشان به افغانستان سفر کردند. امروز با ایشان درمورد ستراتیژی جدید امریکا در باره افغانستان و منطقه و چگونه گی توسعه و انکشاف اردوی ملی و پولیس ملی افغانستان، مسایل بازسازی و صلح در افغانستان و مصالحه ملی در افغانستان صحبت مفصلی داشتیم.<br />از صحبت با اینها، خرسندم، باعث اطمینان ما برای رابطه دوامدار بین افغانستان و امریکا شد. امیدوارهستیم که کوشش های هردوی ما برای مجادله موثر علیه تروریزم به زودترین فرصت ما را به نتیجه دلخواه برساند و همچنین افغانستان به جایی که آرزویش است برسد و از ترقی که آرزویش است برخوردار شود. تکرراٌ از وزرات دفاع اینها و از کوشش های اینها و از زحماتی که وزیردفاع گیتش شخصاٌ به افغانستان دارند و ادامه میدهند تشکر می کنیم.<br /><br />رابرت گیتس:<br />نخست میخواهم از جناب رئیس جمهور کرزی تشکر کنم، مانند همیشه یک میزبان خیلی مهربان است.<br />ایالات متحده امریکا و در مجموع جامعه جهانی با دیدگاه رئیس جمهور کرزی همانطوریکه در سخنرانی تحلیف خود ماه گذشته بیان کرد موافق هستیم و آن اینکه خواهان افغانستانی هستیم که توانائی دفاع از خود را پیدا نماید و صلح در تمامی کشور تامین گردد. این هدف در واقع جزی تعهد رئیس جمهور اوباما است که هفته قبل به افغانستان، به مردم این کشور و منطقه اعلام کرد. افزایش کمک های امریکا به افغانستان نماینگر این تعهد است.<br /><br />برای به عقب راندن روند ناامنی در بیشتر نقاط کشور و بدست گرفتن ابتکار ، رئیس جمهور اوباما 30 هزار نیرو اظافی به مناطق جنوبی و شرقی افغانستان اعزام میکند. اولین واحد آن تا روز های بعدی خواهند رسید و باقی تا اواسط تابستان به مناطق معینه مستقر خواهند شد . سایر همکاران بین المللی افغانستان نیز برای افزایش حداقل 7 هزار سرباز دیگر به این کشور تعهد کرده اند. با افزایش تعداد عساکر بین المللی در افغانستان، تعداد کشور های کمک کننده به افغانستان به 43 کشور با نزدیک به 150 هزار نیرو که در واقع بیانگر تعهد جدی جامعه جهانی برای کمک به مردم این کشور است خواهد رسید. این نیروها بنابر دعوت مردم افغانستان و ماموریت ملل متحد در این کشور حضور دارند.<br /><br />هدف اصلی افزایش این نیروها همانا کاهش توانائی طالبان به هدف تهدید زندگی مردم افغانستان است. حتی اگر ما به تعداد سربازان خود می افزائیم، میدانیم که مردم افغانستان میخواهند نیروهای خود شان امنیت شانرا تامین کنند و این آروز ما نیز می باشد، نیروهای ما در اینجا صرف برای کمک به شما برای شکست دشمنان تان آمده اند. ما تا زمانی در کنار شما خواهیم ایستاد که نیروهای افغانی توانائی تامین امنیت شما را به تنهائی به عهده بگیرند، همانگونه که تامین امنیت کابل امروز به عهده نیروهای افغانی است. در جائیکه نیروهای اردو و پولیس افغان در مبارزه هستند، از خود شجاعت عالی نشان داده و قربانی های زیادی را نیز متحمل شده اند.<br /><br />اما، در بسیار موارد، تعداد این نیروها کم بوده است و نقطه مورد بحث ملاقات امروز ما نیز بر محور همین چالش متمرکز بود، بحث کردیم که ما چگونه میتوانیم نیروهای افغانی بیشتر را جذب و نگهداری کنیم. من اعلام میکنم که ما از تمامی امکانات برای آموزش، تمویل و همکاری برای ساختن یک نیروی امنیتی افغانی که بتوانند در تمامی سطوح قادر به تامین امنیت مردم افغانستان باشد استفاده خواهیم کرد.<br /><br />میدانم که نگرانی وجود دارد که افزایش نیروهای بین المللی باعث تلفات و آسیب بیشتر به غیرنظامیان میگردد، اما باید بگویم که برخلاف دشمنان افغانستان که عمداً مردم بیگناه ملکی را هدف قرار میدهند و بعدا ً به دروغ پراگنی می پردازند، اولویت ما حفظ جان مردم ملکی است. ما هرآنچه را که در توان داریم برای جلوگیری از تلفات ملکی استفاده خواهیم کرد، و برای رسیدن به این هدف، فرماندهان نظامی ما در دستورالعمل عملیاتی شان تغیرات آورده اند و در نتیجه تلفات ملکی به صورت چشمگیر کاهش یافته است.<br /><br />واگذاری مسئولیت امنیت به نیروهای افغانی که در ماه جولای 2011 آغاز میگردد، تدریجی و مطابق به شرایط موجوده همان زمان خواهد بود. این واگذاری امنیت ولسوالی به ولسوالی، ولایت به ولایت طبق شرایط لازمه صورت خواهد گرفت. روابط ما با افغانستان بر مبنی تعهد درازمدت استوار است. با بهبود وضع امنیتی و با واگذاری مسئولیت بیشتر به نیروهای افغان، روابط ما در ساحات دیگر مخصوصاً انکشاف اقتصادی و سیاسی افغانستان تقویت خواهد شد.<br /><br />طوریکه رئیس جمهور اوباما و شخص خودم همواره تاکید کرده ایم، حکومت امریکا این بار افغانستان و منطقه را تنها نخواهد گذاشت. ایالات متحده امریکا و دیگر دوستان و متحدین بین المللی ما تعهد کرده اند تا آنانی را که میخواهند بین صلح و رفاه و آینده افغانستان واقع شوند شکست دهند. ما یکجا پیروز خواهیم شد و همکاری مان برای سال های آینده ادامه خواهد داشت.<br /><br />سوال:<br />شما مشخصاً چه کاری را برای دو چند ساختن تعداد نیرو های امنیتی تان در یک مدت زمان کم انجام خواهید داد، چگونه هزینۀ این تعداد نیرو را فراهم خواهید آورد، و این نیرو های شما در پنج سال آینده در کدام نقاط افغانستان مسئولیت امنیت را به عهده خواهند گرفت؟<br />رئیس جمهور حامدکرزی:<br />تلاش ما اینست که تعداد نیرو های امنیتی افغان را افزایش دهیم طوریکه این نیرو ها از تمام اقشار مردم افغانستان نمایندگی کنند و پسران و داختران جوان از تمام ولایات افغانستان در آن اشتراک داشته باشند.<br />شاید تا 15 یا 20 سال دیگر برای افغانستان مقدور نباشد که هزینه های یک چنین نیروی بزرگ را با توجه به منابع محدود کشور بپردازد. من امیدوارم که جامعۀ جهانی، بخصوص ایالات متحدۀ آمریکا بعنوان اولین متحد ما، ما را در قسمت بلند رفتن توانایی اقتصادی ما کمک کنند تا ما بتوانیم نیروی را بسازیم که تعداد و تجهیزات آن برای حفظ امنیت در کشور کافی باشد.<br />افغانستان در تلاش آنست که مسئولیت پرداخت هزینه های نیرو های امنیتی خود را از طریق منابع خودش به عهد بگیرد ولی این کار تا پانزده سال امکان نخواهد داشت.<br />اما، این بدان معنی نیست که ما در 15 سال آینده هیچ مسئولیت مالی را به عهده نخواهیم گرفت. طوریکه همین حالا نیز تلاش میکنیم، در این مدت ما بر توانایی های خود خواهیم افزود.<br />ما جداً در تلاش آن هستیم تا نیرو های خود را طوری توانمند بسازیم که مانند کابل تا دو سال آینده در بعضی از مناطق مشخص کشور که چالش های جدی امینتی در آن وجود دارد وظیفۀ حفظ امینت را به عهده بگیرند و در نهایت تا پنج سال دیگر به تدریج بتوانند رهبری عملیات های نظامی و حفظ امنیت را در تمام کشور در دست گیرند.<br />اما نهادینه سازی نیرو های امنیتی به زمان خیلی بیشتری نیاز دارد و در این زمینه ما خواستار کمک های متحدین در جامعۀ بین المللی در عرصه های مالی و آموزشی و تهیۀ تجهیزات هستیم.<br /><br />سوال:<br />سوال من مربوط می شود به آقای گیتس، قسمیکه رئیس جمهور ما، بارها تاکید داشتند روی هماهنگی درعملیات های نظامی میان اردوی ملی و نیروهای ناتو، اما باآنهم هیچگونه هماهنگی صورت نگرفته قسمیکه می شود ما مثال بدهیم شب گذشته که عملیاتی در ولایت لغمان صورت گرفت و درآنجا پانزده نفر افراد ملکی تلف شدند. چه زمانی می شود که شما روی چنین عملیات هایی تجدید نظر به عمل بیاورید؟<br /><br />رابرت گیتس:<br />ما همین اکنون هم همکاری قابل ملاحظه با اردوی ملی افغانستان داریم. صادقانه بگویم، ما امیداور هستیم که با بلند رفتن تعداد نیرو های افغان، ما بتوانیم تمام عملیات های خود را بطور مشترک با این نیرو ها انجام دهیم.در حقیقت ما میخواهیم که خود افغان ها در خط اول حضور داشته باشند و با افغانهای خود شان که بیشتر مورد استقبال شان قرار میگرند سرو کار داشته باشند. بعضی عملیات های نظامی به این دلیل بطور یکجانبه انجام میشوند که تعداد نیرو های پولیس و اردوی افغانستان کافی نیست. ما امیدواریم که با افزایش تعداد این نیرو ها ما بتوانیم تمام عملیات ها را مشترک انجام دهیم و در نهایت مانند آنچه در عراق انجام دادیم نیرو های ما نقش حمایتی اختیار کنند و نیرو های افغان بتوانند خود شان عملیات های نظامی را انجام دهند. هر قدر که این کار زود تر انجام شود به همان اندازه به نفع همۀ مان خواهد بود.<br /><br />سوال:<br />رئیس جمهور کرزی! مقامات امریکایی از موجودیت فساد اداری در حکومت شما انتقاد کرده اند. آیا تا به حال حکومت ایالات متحده به شما هدایات مشخص در مورد اینکه چه کسانی را برای کابینه و منحیث والی انتخاب کنید داده است؟ اگر چنین است آیا شما این هدایات را خواهید پذیرفت؟ و جناب آقای گیتس، رئیس جمهور کرزی در چارچوب زمانی که ارائه کردند گفتند که 5 سال را در بر خواهد گرفت تا نیرو های افغان مسئولیت رهبری عملیات های نظامی و حفظ امنیت را بعهده بگیرند و کمک های مالی ایالات متحده تا 15 الی 20سال دیگر ضروری خواهند بود. آیا این چارچوب زمان با برنامه های حکومت امریکا مطابقت دارد؟<br /><br />رابرت گیتس:<br />طوریکه رئیس جمهور اوباما واضحاً اشاره کرد روند انتقال مسئولیت امینت دو سال بعد از ورود نیرو های امریکایی به ولایت جنوبی هلمند یعنی در جولای 2011 آغاز میگردد. من امیدوارم که ما نتنها بتوانیم این کار را در مدتی که رئیس جمهور کرزی اشاره کرد انجام دهیم، بلکه با افزایش تعداد نیرو های امنیتی افغان خیلی پیشتر از آن در انجام این کار موفق شویم.<br /><br />چنانچه رئیس جمهور اوباما تصریح نمود، ما انتظار داریم که کاهش تدریجی نیرو های مان را بعد از جولای 2011 آغاز نماییم. طوریکه ما در جلسات کانگرس و در مصاحبه های تلویزیونی گفتیم، انتظار میرود این یک روند چندین ساله باشد و شاید 2،3 و یا 4 سال را در بر گیرد. ولی چنانچه رئیس جمهور اوباما تصریح نمود، تعهد امریکا نا محدود نیست. من هم به رئیس جمهور کرزی گفتم که با گذشت زمان باید تغییری در تعادل میان جنبه های مختلف همکاری های مان بوجود آید طوریکه با بهبود امنیت کمک های نظامی کمتر گردیده و کمک های اقتصادی و انکشافی تقویت شوند.<br />اما واقعیت اینست که این کار زمانی انجام میشود که افغانستان توانایی کافی برای پرداخت مصارف نیرو های امنیتی خود داشته باشد. عملی شدن این کار در مدت 15 یا 20 سال بستگی به انکشافی افتصادی افغانستان دارد و من امیدوارم که روند انکشاف اقتصادی در این کشور سرعت یابد، و ایالات متحده به همکاران بین المللی خود واضح ساخته است که آنها نیز در این زمینه مسئولیت دارند.<br />با رشد اقتصاد افغانستان هزینۀ حمایت از نیرو های امنیتی این کشور کاهش خواهد یافت. باید دیده شود که چه تعداد نیروی امنیتی افغان ضرورت خواهد بود. معمولاً با ختم جنگ در یک کشور تعداد نیرو های امنیتی این کشور کاهش می یابند و در نتیجه هزینه ها کم میشوند.<br /><br />رئیس جمهور حامد کرزی:<br />ما مباحثات زیادی در مورد فساد اداری با همکاران مان در جامعۀ بین المللی داشته ایم. ما از نگرانی های آنها آگاهی داریم و نگرانی های خویش را در بارۀ روش های مبارزه با فساد اداری و نیاز های افغانستان در این زمینه با آنها در میان گذاشته ایم. تا جاییکه مربوط فساد اداری در افغانستان میشود این مسئولیت ما افغانهاست که با تمام توان در راستای از بین بردن آن مبارزه کنیم. این کار را ما باید بخاطر افغانستان انجام دهیم. چراکه فساد اداری پدیدۀ شومیست که جامعۀ ما را تحت تاثیر قرار داده، جلو پیشرفت را در کشور ما گرفته است و عواید مان را کاهش داده است. به همان اندازه که ما در زمینۀ مبارزه با فساد اداری موثر تر عمل کنیم به همان اندازه میتوانیم با سرعت بیشتر روی پا های خود بایستیم و هزینه های لازم مالی خود را بپردازیم. بناً، فساد اداری یکی از نگرانی های عمدۀ افغانهاست. ما همچنان نگرانی جامعۀ جهانی در این زمینه را مشروع میدانیم. افغانستان کاملاً به مبارزه علیه فساد اداری متعهد است و با تمام توان با آن مبارزه میکند و با گذشت زمان شما شاهد این مبارزه خواهید بود.<br />در قسمت کابینه باید بگویم که جامعۀ جهانی به ما کمک مالی میکند و به ما کمک میکند که نهاد های مانرا، بخصوص اردو، پولیس و نهاد اطلاعاتی و انکشاف اقتصاد، زراعت و انرژی، تقویت کنیم. ما بعنوان افغانها تمام تلاش خود را انجام خواهیم داد تا کابینۀ را برای به پیشگاه مردم افغانستان ارائه کنیم که از جانب جامعۀ جهانی نیز استقبال و حمایت شود.<br /><br />سوال:<br />سوال من متوجه رئیس جمهور کرزی است، شایعات زیادی وجود دارد در مورد کابینه جدید افغانستان، اگر لطف کرده بگوئید که درکابینه جدید چه چهره هائی خواهند بود و اینکه ما چه انتظاری از این کابینه داشته باشیم، و به تعقیب سوال همکارم که در مورد فساد پرسیدند که آقای گیتس نیز پاسخ بدهند اینکه بیشتر موضوع فساد به شانه دولت افغانستان گذاشته میشود، در حالیکه یک سلسله انتقادات بر عملکرد جامعه جهانی در افغانستان اعم از سوی خود جامعه جهانی و دولت افغانستان نیز وجود دارد. انتقاداتی وجود دارند که فساد اداری در نهاد های بین المللی وجود دارد و شما چه فکر میکنید که به این گونه فساد چگونه رسیدگی خواهید کرد؟<br /><br />رئیس جمهور حامد کرزی:<br />شما تا چند روز دیگر در مورد کابینه جدید و معرفی آن به پارلمان خواهید شنید، من آماده بودم که تقریباً چهل فیصد کابینه جدید را امروز به پارلمان بفرستم، اما بعد از آنکه با آقای قانونی رئیس ولسی جرگه روز گذشته صحبت کردم، ایشان گفتند که بیشتر اعضای پارلمان میخواهند لست تمامی کابینه جدید را برای شان بفرستم، و من فکر میکنم پیشنهاد ایشان درست است، بناً من معرفی یک تعداد اعضای کابینه را به تعویق انداختم تا اینکه بتوانیم الی روز های سه شنبه یا چهارشنبه لست مکمل کابینه را بفرستیم. تلاش میکنم اگر بتوانیم هرچه زودتر این لست را بفرستیم. تمامی کابینه تغییر نخواهد کرد، وزرای که از خود شایسته گی و توانائی نشان داده اند باقی خواهند ماند، یک تعداد تغییر خواهند کرد، تعداد دیگر باقی خواهند ماند، زندگی ادامه خواهد داشت، بعد از آنکه کابینه جدید به کار آغاز کند، مردم افغانستان، مطبوعات و جامعه جهانی عملکرد شانرا ارزیابی میکنند. من فکر میکنم اعلام کابینه و بهبودی در کابینه، پایان کار نخواهد بود،<br /><br />رابرت گیتس:<br />من هفته قبل در مقابل کانگرس امریکا گفتم یک مقدار این مسئولیت و مشکلات متوجه ایالات متحده امریکا و تمامی جامعه جهانی است، با توجه به مقدار زیاد پول که جامعه جهانی در قالب قرارداد ها و پروژه ها در افغانستان به مصرف میرسانند، من با سفیر امریکا در افغانستان با جنرال مکرستل و دیگر مسئولین در امریکا در این مورد صحبت کرده ام که ما چگونه میتوانیم طرزالعمل های مصرف پول را که امریکا و در مجموع جامعه جهانی در افغانستان به مصرف میرسانند مقید تر کنیم تا ما بتوانیم بر مصرف درست پول نظارت بهتر داشته باشیم و از فساد در نحوه مصرف پول جلوگیری کنیم. بنابرین، ما نیز در برابر عملکرد خود مسئول هستیم و طوری که جناب رئیس جمهور کرزی فرمودند، این مسئله نیز یک مشکل جدی است و ما نیز در برابر مصرف درست پول های که در افغانستان به هدف ایجاد شرایط بهتر به مصرف میرسانیم مسئول هستیم. هر دو طرف مسئولیت مبارزه با فساد را در نهاد های شان دارند، رئیس جمهور کرزی از جانب خود مسئولیت دارد و ما از جانب خود.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-6720904988150706?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-7857387440891980062009-11-19T07:15:00.001-08:002009-11-19T07:19:09.196-08:00<div align="justify">بسم الله الرحمن الرحیم<br /><br />جلالتمآب محترم عاصف علی زرداری، رییس جمهور پاکستان ،جلالتمآب معاون ریاست جمهوری کشورایران ، محترمه خانم هیلاری کلینتون و اعلی حضرت آغا خان،وزرای کشورهای دوست و مددکار ما ، جلالتمآبان جناب رؤسای شواری ملی و جلالتمآب قاضی القضات ، رهبران گرانقدر جهادی ، اعضای محترم شورای ملی افغانستان ، مشارن قومی و علمای کرام دین ، نمایندگان محترم کوریپلماتیک ، نمایندگان محترم رسانه ها ی جمعی ، اعضای کابینه ؛ خواهران و برادران عزیز سلام علیکم و رحمه الله وبرکات.<br /><br />خداوند متعال را سپاس گزارم که یک بار دیگر این توفیق را ارزانی داشت تا از یک امتحان بزرگ دیگر سربلند بیرون آییم.<br /><br />مشارکت میلیون ها شهروند محترم افغانستان در انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی نشان داد که ملت افغانستان دارای بلوغ سیاسی افتخار آمیز است .می خواهم از همه هموطنان که با وجود همه خطرات دراین روند بزرگ ملی مشارکت کردند تشکر کنم.<br /><br />جا دارد تا از همه کاندیدانی که با اشتراک صلح آمیز در این انتخابات ؛ مردم سالاری را در کشورمان یک گام دیگر به جلو بردند قدردانی نمایم.<br /><br />برگزاری کارزراهای شکوهمند انتخاباتی برای ایجاد افکار وسمت دادن آرای مردم گامهای بزرگی بودند به سوی قوام و ثبات حاکمیت مردم در دموکراسی جوان ما .<br /><br />بزرگترین مشخصه انتخابات اخیر فرا قومی بودن آن بود و مشارکت فرا قومی مردم دراین انتخابات نشان داد که مردم ما با حرکت از باورهای سیاسی شان برای تعیین رییس جمهور به صحنه آمدند و انتخابات اخیر با درنظرداشت ترکیب آرای مردم بیش از هر زمان دیگر رنگ ملی و افغانی داشت.<br /><br />دراینجا می خواهم از کمیسیون مستقل انتخابات کشور صمیمانه تشکر کنم .بدون شک بدون مدیریت آن کمیسیون در شرایط دشواری که ما در آن قرار داشتیم برگزاری انتخابات ممکن نمی شد.<br /><br />ما باید از درسهای مثبت ومنفی گذشته انتخابات بیاموزیم که برگزاری انتخابات را در آینده کاملا افغانی کنیم.<br /><br />قانون انتخابات باید هر چه زودتر تصویب ونافذ گردد و رأی دهندگان افغان باید بدانن و مطمئن باشند که صرف آراء این مردم است که با حکومت مشروعیت می دهد.<br /><br />همین سان از همه جانبازان اردوی ملی و پولیس ملی افغانستان و امنیت ملی کشور ؛ همچنین از آن عده از سربازان نیروهای کشورهای دوست ومتحدمان که جهت تأمین مشارکت مردم خدمت نمودند و جانهایشان را به خطر انداختند با افتخار یاد کنم .<br /><br />از خداوند بزرگ می خواهم تا به شهدا جنت برین را مکان گرداند، همه مظلومین و مجروحین را شفای عاجل عنایت بفرماید .<br /><br />مهمانان عزیز بزرگترین خصلت ما افغانها دراین است که برای تحقق باورها ی سیاسی مان بایکدیگر جدل و بحث می کنیم اما زمانی که مصالح ملی ، دفاع از وطن و ارزشهای آن مطرحباشد همه با هم متحد هستیم.<br /><br />در این جا می خواهم از تمام کاندیدان ریاست جمهوری و به خصوص برادرم جناب داکتر عبدالله و داکتر اشرف غنی احمد زی دعوت نمایم که به خاطر افغانستانی متحد وسربلند و پیشرفته متحدانه سعی وتلاش نماییم.<br /><br /><br />من براین باورم که اصل وفاداری به سرزمین افغانستان به نظام سیاسی و دولت آن بالاتر از همه ارزشهایی است که ما به آن باور داریم.<br /><br />هموطنان عزیز، مهمانان گرامی ! رشد وتقویت همکاریهای منطقه ای بدون شک عوامل عمده ای در شکوفایی اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی کشور ماست .<br /><br />ما می خواهیم در همکاری با همسایگان خود و جامعه جهانی همگرایی منطقه ای را با اقدامات عملی به خصوص درساحات تجارت ترانزیت طوری گسترش دهیم که افغانستان به نقطه ای وصل میان کشورهای جنوب غرب آسیا و خاورمیانه مبدل شود.<br /><br />افغانستان می تواند به گذرگاه انتقال انرژی و کالاهای اقتصادی میان شمال و جنوب تبدیل شود در این راستا وصل افغانستان به شبکه راه آهن منطقه و وصل کشورهای منطقه از طریق شبکه های راه اهن و راههای زمینی با یکدیگر و با بنادر دره ای از طریق افغانستان امکانات عینی نزدیکی میان کشورهای منطقه ما می باشد.<br /><br />سیاست خارجی و امور بین المللی :<br /><br />سازمان ملل متحد در 8 سال گذشته ، رهبری ملکی جامعه جهانی را چه در برگزاری کنفرانس های بین المللی و چه در هماهنگی تلاش های جامعه جهانی بر عهده داشته است.<br /><br />افغانستان با سپاس از نقش این سازمان یاد نموده خواهان تقویت نقش رهبری کننده این سازمان در عرصه های توافق شده می باشد .<br />مهمانان گرامی ؛ مابراین باوریم که دوستی ما با امریکا محدود به مبارزه مشترک ما با تروریزم نبوده است ؛ افزون بر آن مبتنی بر منافع دراز مدت افغانستان برای تحکیم ثبات و رفاه برای مردم کشور ما می باشد .<br /><br />امریکا بزرگترین کمک کننده و کمک دهنده در تأمین امنیت و توسعه اقتصادی و دولت داری خوبی درکشور ما می باشد .من یقین کامل داریم که این دوستی بیش از پیش توسعه خواهد یافت .<br /><br />مردم افغانستان فداکاری و قربانی سربازان امریکا را در راستای تأمین امنیت فراموش نخواهند کرد.افغانستان مصمم است تا با شروع گفتگو با ایالات متحده روی مفاد اعلامیه مشترک همکاری استراتژیک میان دو کشور به همکاری پایدار و دوامدار میان کشورهای ما برای آینده بهتر و تحکیم روابط متقابل اقدامات مقتضی را هر چه زودتر روی دست گرفت.تا به نزدیک ترین شریک و متفق ایالات متحده امریکا در میان کشورهای عضو سازمان ناتو که در میان کشورهای سازمان ناتو نیست ارتقاء یابد.<br /><br />ما از کشورهای عضو اتحادیه اروپا ، کانادا ، استرالیا و همه متحدان افغانستان که در 8 سال گذشته در تقویت نهادهای دولتی ، بازسازی و تأمین صلح در کشورمان سهم گرفته و قربانی داده اند ؛ سپاسگذاری می کنم.<br /><br />به ادامه کمک های قبلی مساعدتهای اخیر 5 میلیارد دالری کشور جاپان مایه تشکر فراوان ملت افغانستا ن است.<br /><br />ما یقین کامل داریم که کشورهای عضو ناتو درجهت تحقق تسریع آموزش و تجهیز اردو و پولیس ملی افغانستان گامهای مؤثرتری را برخواهند داشت.<br />تنها از این طریق است که آرزوی افغانستان مبنی بر بازگشت سریع سربازان دوستان ما به کشورهایشان و گرفتن مسؤلیت تام از جانب خود ما به واقعیت خواهد پرداخت.<br /><br />ما همیشه مستقیما از تحولات مثبت و منفی در کشورهای اسلامی متأثر می شویم از این رو روابط ما با جهان اسلام روابطی است مبتنی بر ارزشهای درون یک خانواده ی واحد . ما از تلاش کشورهای اسلامی ، عربستان سعودی ، ایران ، ترکیه ، امارات متحده عربی و تمام خواهران و برادران عضو جامعه اسلامی و حمایتهای سازمان کنفرانسهای اسلامی از کشور خود بسیار زیاد سپاس گذار هستیم .<br /><br />روابط کشور ما با کشورهای همسایه روابطی است مبتنی بر احترام متقابل و دوستی بی شائبه . ما همواره می کوشیم تا این روابط هر چه بیشتر گسترده و تقویت شود . از کمک های همسایگان مان ایران و پاکستان برای بازسازی افغانستان سپاسگذاری بسیار زیاد و فراوان داریم .<br /><br />روابط ما با جمهوری هند ؛ روابطی است استراتژیک . این کشور با اعطای 1300 میلیون دالر سهم بزرگی در بازسازی کشور ما برعهده دارد.همچنین هزاران محصل افغان در دانشگاههای هند مصروف تحصیل می باشند.<br /><br />جمهوری مردم چین همسایه نیک و همکار ما درتوسعه و ثبات می باشد .<br /><br />جمهوری ترکیه کشور برادر و دوست تاریخی و وفادار افغانستان د رطول تاریخ بوده است .حضور سربازان این کشور و تلاش رهبری آن برای تأمین صلح و امنیت قابل سپاس است .<br /><br />روابط ما با فدراسیون روسیه به سرعت توسعه می یابد مااز حمایتهای این کشور در مجامع بین المللی سپاسگذار هستیم .<br /><br />حضور برادرم جناب عاصف علی زرداری ، رییس جمهور پاکستان در این محفل نشانی ازدوستی و برادری میان کشورهای ما و همچنین تعهد حکومت آن کشور در مبارزه با تروریزم به عنوان تهدید مشترک می باشد .<br /><br />من یقین کامل دارم حکومتهای برخواسته از آرای مردم در هر دو کشور بزودی خواهند توانست بر مشکل تروریزم غلبه نمایند.<br /><br />مهمانان عزیز ! ما کاندیدانی در انتخابات افغانستان داشتیم ؛ مردم افغانستان به تمام کاندیدان رأی دادند . ولی امروز که من به عنوان رییس جمهور افغانستان سوگند یاد می کنم خود را خادم مردم افغانستان می دانم .و امیدوارم خدا مرا در این راستا موفق گرداند.<br /><br />و در پایان باز هم از تمام کاندیدان خواهش می کنم که بیایند و در ساختن آینده این ملت با هم یک جا همکار باشیم و از مهمانان گرامی که از جاهای دور تشریف آوردند و در محفل ما اشتراک کردند و محفل ما را عزت بخشیدند بسیار سپاسگذاری می کنم .</div><div align="justify"> </div><div align="justify">شبكه اطلاع رسانی افغانستان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-785738744089198006?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-12736608762609756062009-11-16T08:44:00.000-08:002009-11-16T08:46:14.946-08:00<div dir="rtl" align="justify"><br />مرضيه عديل در <a href="http://bbcpersian.com/">سايت فارسي بي بي سي</a><br />شماری از هندوها و سیک های افغانستان می گویند برخورد نامناسب با فرزندان آنها در مدارس عمومی باعث شده که آنها از آموزش باز بمانند.<br />شماری از افراد این اقلیت دینی در افغانستان می گویند از نزدیک به ۲۰ سال پیش است که فرزندان آنها، به ویژه دختران آنها، در چنین وضعیتی به سر می برند.<br />چیتر سینگ، هندویی در شهر کابل گفت: "پسر من یک سال پیش در لیسه (دبیرستان) عمر شهید بود. یک روز شاگردان در داخل مکتب (مدرسه) لت و کوبش کردند، روز دیگر زنجیر طلایش را از گردنش گرفتند."<br />آقای سینگ افزود: "ما به مدیر مکتب مراجعه کردیم، مدیر مکتب شاگردان را خواست، اما آنها پسران زورگو بودند، آنها نه به حرفهای مدیر توجه داشتند و نه به حرفهای سر معلم."<br />او گفت که دانش آموزان این مدرسه سرانجام روزی پسر او را با "برچه" (چاقو) تهدید به مرگ کردند و به او هشدار دادند که اگر هفت هزار افغانی به این دانش آموزان ندهد، او را خواهند کشت.<br />آقای سینگ گفت با این همه او پسرش را تشویق کرد که به آموزش در مکتب ادامه دهد، اما پسرش دیگر نتوانست با این وضعیت کنار آید و به مکتب برود. آقای سینگ گفت سرانجام پسرش از ادامه آموزش در مدارس عمومی منصرف شد.<br />او گفت: "پسرم می گفت اگر آنها (دانش آموزان) مرا بکشند، دیگر مکتب به چه دردم می خورد؟"<br />آقای سینگ می گوید در حال حاضر شمار کمی از کودکان هندو و سیک در مکاتب خصوصی یا نزد افراد با سواد در خانه های خود آموزش می بینند.او گفت وضعیت آموزش دختران هندوها و سیک ها از این هم بدتر است. به گفته آقای سینگ، دختران هندو و سیک به دلیل ترس از اذیت و آزار فرزندان مسلمانها به مکتب نمی روند و بیشتر آنها بیسوادند.<br /><strong>'مکتب نداریم'</strong><br />یک دختر حدود هفت ساله سیک به نام آروندا گفت که یک دختر هفده ساله سیک به نام کول جیت او را آموزش می دهد. کول جیت سواد کمی دارد.<br />اندرکور دختر دیگری است که بیست سال دارد، اما تا کلاس سوم درس خوانده است. این که چرا او به آموزش ادامه نداده است، فقط به زمین نگاه می کند و چیزی نمی گوید.<br />کول جیت، که آروندا را آموزش می دهد، می گوید: "ما مکتب نداریم." او در پاسخ به این پرسش که چرا به مدارس عمومی نمی رود گفت: "ما را اهانت می کنند، اذیت می کنند و کلمات بد و زشت می زنند، به ما دشنام می دهند."<br />کول جیت گفت که گاه گاهی نزد عمویش می رود و آموزش می بیند.<br />او و دیگر دختران هندو و سیک این سوال را با نوعی یاس می پرسند که چه زمانی مدرسه اختصاصی آنها گشایش می یابد. این سوالی است که مقامات وزارت معارف (آموزش و پرورش) افغانستان می توانند به آن پاسخ بدهند.مادر کول جیت گفت: "ما بسیار خوش می شویم اگر مکتب ویژه ای برای فرزندان هندو ها و سیک ها ساخته شود و آنها باسواد شوند."<br />او گفت: "کودکان ما وقتی به مکتب می روند اذیت می شوند، به آنها دشنام می دهند، حتی آنها را می زنند."<br />این زن سیک ادامه داد: "ما بر اساس عقیده دینی خود نمی توانیم موهای خود را کوتاه کنیم، به این دلیل ما را مسخره می کنند."<br /><strong>مکتب ویژه؟</strong><br />چیتر سینگ گفت وزارت معارف وعده داده است که برای فرزندان هندوها و سیک ها مکتب ویژه ای خواهد ساخت، اما به گفته او، نبودن زمین و ساختمان برای این مکتب مشکلی است که تا حال حل نشده است.<br />مقامهای وزارت معارف می گویند آنها در نظر دارند که مکتب ویژه ای را برای اقلیت های هندو و سیک بسازند، ولی این مقامات اظهار نگرانی می کنند که این کار به "وحدت ملی" آسیب نرساند.<br />آصف ننگ، سخنگوی وزارت معارف افغانستان گفت: "ما در نظر داریم که برای اقشار خاص مکاتب جداگانه بسازیم، ولی ما این کار را در صورتی انجام خواهیم داد که وحدت ملی ما آسیب نبیند، زیرا تمام اتباع افغانستان - چه اهل هنود و سیک باشند و چه سایر اقوام - ما می خواهیم که همه آنها را زیر یک چتر نگه داریم. ما می کوشیم فضای صمیمانه ای ایجاد کنیم."<br />سخنگوی وزارت معارف افزود: "اینکه یک کودک هندو در مکاتب عمومی با مشکل مواجه می شود، یک عارضه است و ما باید این عارضه را رفع کنیم." پیش از این شمار زیادی از هندوها و سیک ها افغانستان را ترک کرده و به کشورهای خارج، به ویژه هند رفته اند. اگر مشکل کنونی آنها حل نشود، ممکن است شمار بیشتر مجبور به ترک کشور شوند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1273660876260975606?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-11095407672063551462009-11-12T01:55:00.000-08:002009-11-12T01:58:30.777-08:00<div dir="rtl" align="justify"><a href="http://www.bbcpersian.com/">بي بي سي فارسي</a></div><div dir="rtl" align="justify">دادگاهی در جمهوری آذربایجان دو وبلاگ نویس مخالف این کشور را به علت انتشار ویدئویی تمسخر آمیز از مقامات این کشور در اینترنت به حبس محکوم کرده است.<br />عدنان حاجی زاده و امین میلی به ترتیب به دو و دو و نیم سال زندان محکوم شده اند. اتهام رسمی که متوجه آنها شده، درگیری در یک رستوران در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان است.<br />این دو وبلاگ نویس مخالف دولت می گویند محاکمه آنها دلایل سیاسی داشته است اما مقامات رسمی این موضوع را رد می کنند.<br />وکیل این افراد می گوید مجازات حبس برای عدنان حاجی زاده و امین میلی "غیر عادلانه و غیر قانونی" است.<br />آقای حاجی زاده در ماه ژوئیه امسال ویدئویی را در سایت های اینترنتی منتشر کرده بود که در آن خری، ریاست کابینه دولت را به عهده داشت.<br />هر دو وبلاگ نویس تقاضای تجدیدنظر کرده اند.<br />زندانی و محاکمه کردن این دو وبلاگ نویس با واکنش هایی در داخل کشور و در سطح جهانی رو به رو شد. گروه های مدنی جمهوری آذربایجان جریان دادگاه را محکوم کرده و خواهان آزادی این دو نفر شده اند.<br />این دو وبلاگ نویس از منتقدان سرشناس دولت الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان به شمار می روند.<br />فعالان حقوق بشر در جمهوری آذربایجان می گویند این دو به علت انتقادات خود از دولت در اینترنت دادگاهی شده اند.<br />این فعالان می گویند دولت این کشور به طور فزاینده ای، آزادی بیان را محدود می کند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1109540767206355146?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-19802957284766026432009-11-11T06:20:00.000-08:002009-11-11T06:22:57.956-08:00<div dir="rtl" align="justify"> </div><div dir="rtl" align="justify">زرینه خوشوقت <a href="http://www.bbcpersian.com/">بی بی سی فارسي<br /></a>ساکنان مناطق بلندکوه بدخشان افغانستان می گویند که در فصل سرما اکثر مردم این منطقه با مشکلات بیشتر اجتماعی رو برو می شوند.<br />نبودن ارتباط زمینی و راه های هوای از مناطق بلندکوه بدخشان افغانستان به شهرهای این کشور، کمبود پزشکان و آموزگاران و مواد غذایی از جمله دشواریهایی است که اکثر ساکنان در صحبت با بی بی سی به آن تاکید کردند.<br />همچنین مشکل دست رسی به خدمات بهداشتی در فصل زمستات موجب افزایش مرگ و میر در میان ساکنان و بویژه کودکان بیمار در روستاهای دور افتاده بدخشان افغانستان شده است.<br /><strong>"بن بست در کوهستان"</strong><br />روستای "باغریز"، یکی از دهها دهکده ولوسوالی درواز در بدخشان افغانستان است که به گفته ساکنان آن، نبود راههای ارتباطی محل آنها را چون دهها روستای دیگر این منطقه بلندکوه در "بن بست " قرار داده است.<br />در روستاهای ولوسوالی درواز تعداد ساکنان تحصیلکرده در دانشگاههای عالی اندک است.<br /> دولتخدای پاکزاد، یکی از ساکنان تحصیلکرده این روستا است که مدیریت بخش آموزش و پرورش ولوسوالی درواز بدخشان را به عهده دارد.<br />آقای پاکزاد می گوید که وضعیت آموزش و پرورش در این منطقه دور افتاده طی سالهای اخیر بهبود یافته است.<br />اما وی افزود: "هنوز مشکلات زیادی دامنگیر شاگردان و معلمان در عرصه آموزش و پرورش در درواز است. برای مثال اگر ما خواستیم به مرکز نامه ای ارسال کنیم، به سبب مشکلات راه برای دریافت این نامه و پاسخ به آن روزهای زیادی سپری می شود."<br />آقای پاکزاد می گوید در منطقه آنها برای جلب دختران به آموزش و پرورش فعالیتهایی انجام شده و حدود 30 درصد معلمان مکاتب منطقه از میان زنان و دختران بودند.<br /><strong>کودکان و نوجوانان</strong><br />لیسه/ دبیرستان" نوسی" یکی از بزرگترین موسسه های آموزشی این منطقه است که در آن حدود 800 شاگرد مشغول آموزش اند.<br />رحمت الله آییل، یکی از آموزگاران این لیسه می گوید که کمبود صنف/کلاس در مدرسه آنها را وادار کرده است که دختران و پسران بالاتر از کلاس هشتم را در یک صنف آموزش دهند. وی افزود که بسیاری از پدر مادران شاگردان، مخالف این اقدام آموزگاران هستند.<br />همچنین به گفته او، مشکلات کتابهای درسی و دیگر وسایل آموزشی برای تدریس خوب شاگردان امکان نمی دهد.<br />آقای رحمت الله می گوید که معلمان این مدرسه حدود 100 دلار حقوق دریافت می کنند و از هشت ماه به این سو حقوقشان را دریافت نکرده اند.<br />رفیع محمد، مسئول شفاخانه/بیمارستان" نوسی" می گوید که مشکلات عرصه بهداشت کودکان و زنان با افتتاح شفاخانه تا اندازه ای رفع شد.<br />همچنین وی افزود که اخیرا بر اساس یک توافق میان تاجیکستان و افغانستان بیمارانی که حالشان وخیم است، به بیمارستانهای بدخشان تاجیکستان منتقل خواهند شد.<br />آقای محمد می گوید: "مشکل رفت و آمد در فصل زمستان امکان انتقال کودکان بیمار را به شفاخانه نمی دهد و متاسفانه مرگ و میر میان کودکان در روستاهای دور افتاده بدخشان افغانستان بالا است. هرچند آمار دقیقی در این مورد در دست نداریم."<br /><strong>مشکلات زنان و دختران</strong><br />نور بی بی، همسر آقای پاکزاد از جمله اندک زنان روستای "باغریز" است که در موسسه وابسته به آقاخان کار می کند. نوربی بی می گوید که مشکلات زنان و دختران این منطقه را به خوبی می داند، زیرا فعالیت او وابسته به زنان و کودکان است.<br />خانم نوربی بی می گوید: "شفاخانه ای که با کمک بنیاد آقاخان ساخته شده است، تنها موسسه بهداشتی است که به مردم خدمات بهداشتی ارائه می کند. تنها پزشک این شفاخانه از بدخشان تاجیکستان است. ما پزشکان خانم نداریم."<br />نوربی بی به این سوال که آیا کلیه دختران جوان در درواز افغانستان با آموزش و پرورش فرا گرفته شده اند یا خیر، چنین پاسخ داد: "هرچند در روستای نوسی بسیاری از دختران به مدرسه می روند، اما برخی از پدران در روستاهای دوردست، هنوز هم برای تحصیل دخترانشان موانع ایجاد می کنند."<br />از پنج فرزند نوربی بی و دولتخدا دو نفرشان دختر هستند. نوربی بی و دولتخدا آرزو دارند که هر دو دخترانشان تحصیل کنند و در شرایط دیگری به سر برند.<br />قندیگل، خانم دیگری که در همسایگی نوربیبی به سر می برد نیز می گوید که سعی خواهد کرد دخترش در شهر بزرگ تحصیل کند: " وطن ما خیلی عقب مانده است و زنان و دختران با مشکلات فراوانی روبرو هستند. برخی از کودکان مریض از روستاهای دور بر اثر بیماریها جان خود را از دست می دهند."<br /><strong>"زنان آن سوی رودخانه"<br /></strong>بی بی نور، یکی از خانم های سالمند ده است که ظاهرا خیلی علاقمند صحبت با خبرنگاران است.<br />اما خانم بی بی نور افزود که زبان معاشرت مردم این روستا لهجه خاصی را دارد و برای وی با این زبان صحبت کردن گواراتر بوده است.<br />این خانم سالمند افزد: "من نمی دانم چند سال دارم. سواد هم ندارم. و آنچه که من از آوان جوانیم مشاهده کردم، این است که زندگی ما از زندگی اجتماعی زنان و دختران در آن سوی رودخانه آمو کلا تفاوت دارد. ما در منزل زایمان می کنیم و زنان آن سوی رودخانه تحت مراقبت پزشکان قرار دارند. من شاهد مرگ زنان زیادی به هنگام زایمان بوده ام."<br />به عقیده این خانم سالمند، تمام مشکلات زنان و دختران در قسمت بدخشان افغانستان محروم ماندن آنها از تحصیلات بوده است.<br /><strong>عدم راههای ارتباطی</strong><br />آنچه در روستای باغریز به مشاهده می رسید، مردم بیشتر کارهای روزگار را با استفاده از حیوانات اهلی انجام میدادند و بسیاری از آنها می گفتند که سفر به روستاهای همسایه و یا به فیض آباد، مرکز استاد بدخشان افغانستان نیز با اسب یا الاغ انجام می شود.<br />معراج الدین نور الدین، ساکن روستای نو آباد نوسی بدخشان افغانستان می گوید: "منطقه ما به دور از جنگ بود، اما عدم توجه به این منطقه "آن را به گوانتاناموی دوم" تبدیل کرده است.<br />آقای نورالدین با اشاره دست به سوی قسمتی از بدخشان تاجیکستان می گوید: "در منطقه بدخشان شوروی قبلی در مقایسه به بدخشان افغانستان مردم در شرایط بهتری به سر می برند، زیرا از مدتها قبل سرکهای اتومبیلگرد ساخته شده بود."<br />آقای نور الدین می گوید که از رئیس جمهوری افغانستان درخواست دارد تا برای بهبودی زندگی مردم بدخشان افغانستان و بنیاد راههای ارتباطی به کلیه منطقه دشوارگذر این منطقه تدابیری بیاندیشد.<br /><strong>پل ارتباطی</strong><br />زین العابدین، ولوسوال/فرماندار درواز افغانستان، می گوید که بیش از 32 هزار ساکن در این ولوسوالی به سر می برند.<br />آقای زین العابدین می گوید که مشکل پرداخت حقوق برای معلمان را ندارند. وی افزود: "حالا در همه مدارس این ناحیه معلمان به طور آزمایشی فعالیت می کنند."<br />ولوسوال درواز نیز مشکل اصلی منطقه را نبود راههای ارتباط زمینی عنوان کرد.<br />اکثر ساکنان روستای باغریز درواز بدخشان می گویند که با افتتاح پل ارتباطی میان تاجیکستان و افغانستان زندگی آنها تا اندازه ای بهتر شده است.<br />اما استفاده همیشگی از این راه برای آنها به سبب دریافت روادید ناممکن است. ولی اکثر کالا و مواد غذایی به این روستا و دهات اطراف از راه ارتباطی تاجیکستان انتقال می یابد. ساکنان روستا از شبکه آقاخان چهار برای بنیاد این پل ارتباطی، بنای جدید مدرسه و شفاخانه نوسی اظهار سپاس کردند.<br />در راه بازگشت من از درواز افغانستان به ناحیه درواز تاجیکستان دو کامیون حامل کمکهای بشر دوستانه از این پل عبور کردند.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1980295728476602643?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-34495212199173781682009-11-08T09:40:00.000-08:002009-11-08T09:43:50.852-08:00<div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">بانک جهانی می گوید که با وجودی بحران مالی جهان و عدم اطمینان در مورد وضعیت سیاسی و امنیتی افغانستان، این کشور توانسته است، ثبات و رشد اقتصادی میان سالهای 2008 تا 2009 را حفظ کند.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">در یک گزارش منتشر شده از سوی این بانک آمده است که تولید ناخالص داخلی در افغانستان در سال گذشته 2.3 درصد رشد داشته است. در این گزارش آمده است که این رقم میان سالهای 2007 تا 2008 16.2 درصد بود و مسلما" رقم رشد اقتصادی افغانستان در سال گذشته در پایین ترین سطح خود از سال 2002 قرار داشته است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">هاشیرا یوچیرو اقتصاددان ارشد بانک جهانی در افغانستان می گوید: "پیام اصلی گزارش این است؛ با وجود آنکه اقتصاد جهانی در سال 2008 و ربع 2009 بحران شدیدی را تجربه کرد و اوضاع سیاسی در افغانستان با عدم اطمینان روبرو شد، اقتصاد کلان دراین کشور توانسته است ثبات خود را حفظ کند. اما گزارش این را نیز روشن می سازد که رشد اقتصادی در سال گذشته در پایین ترین سطح خود در هفت سال گذشته قرار داشته است."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">این گزارش می فزاید که مهمترین عامل پایین آمدن رشد اقتصادی در سال گذشته، کاهش محصولات زراعتی بوده است و دلیل آن نیز اوضاع نامساعد اقلیمی برای زراعت در افغانستان بوده است. اما این گزارش پیش بینی می کند که اقتصاد افغانستان در سال آینده به دلیل جهش بیسابقه در زراعت این کشور، بیشتر از ده درصد رشد را تجربه را خواهد کرد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">یهاشیرا یوچیرو اقتصاددان ارشد بانک جهانی در افغانستان: "جهش اقتصادی در بخش زراعت در افغانستان، بنابر ترکیبی از افزایش سرمایه گذاری دراین بخش و بهبود اوضاع اقلیمی دراین کشور بدست آمده است. اما باید تاکید کنم که مهمترین عامل در افزایش محصولات زراعتی در سال جاری و ادامه آن در سال آینده همانا تغییر اوضاع اقلیمی افغانستان بوده است."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">گزارش بانک جهانی همچنین سیاست های پولی و مالی در افغانستان قناعت بخش توصیف کرده است. گزارش توضیح می دهد که ارزش افغانی در برابر ارزهای خارجی در سال گذشته تا حدودی زیادی بدون تغییر باقیمانده و بازنگری در قانون مالیات بر در آمد و اصلاحات گمرکی عواید داخلی این کشور به صورت قابل ملاحظه افزایش داده است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ایمل هاشور سخنگوی بانک مرکزی افغانستان می گوید که این بانک با قسمت اعظم این گزارش توافق نظر دارد.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">گزارش بانک جهانی می افزاید که تولید ناخالص داخلی افغانستان میان سالهای 2002 تا 2008 به صورت اوسط یازده درصد رشد داشته است و آقای یوچیرو می گوید که محرک اساسی آن، توسعه قابل توجه بخش ساختمان در افغانستان می باشد: "محرک اصلی پیشرفت اقتصادی در شش سال گذشته در افغانستان سکتور (بخش) صنعت این کشور بوده است که شامل بخش ساختمانی می شود. بخش ساختمان در افغانستان کمکی زیادی برای پیشرفت اقتصادی افغانستان انجام داده است. علت آن اینست که درین بخش سرمایه گذاری زیادی صورت گرفت. اما در سال گذشته حتی رشد سکتور صنعت نیز در افغانستان کاهش قابل ملاحظه داشت. حالا مهمترین مسئله اینست که چگونه می توان رشد قناعت بخشی را در دوسال آینده در سکتور صنعت افغانستان حفظ کرد."</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">اما این گزارش اضافه می کند که با وجود این رشد اقتصادی در هفت سال گذشته، در آمد سرانه در سطح پایینی 426 دالر باقیمانده است. گزارش همچنین می نویسد که همزمان با کاهش محصولات زراعتی در سال گذشته، تولید تریاک در افغانستان نیز تا ده درصد کاهش یافت. عوامل دیگر کاهش تولید تریاک در افغانستان سقوط قیمت جهانی آن و تا حدود هم سیاست های مبارزه با مواد مخدر در افغانستان از سوی دولت این کشور و جامعه بین المللی خوانده شده است.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">سايت فارسي بي بي سي</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-3449521219917378168?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-24214816480715086242009-11-08T05:53:00.000-08:002009-11-08T05:54:54.207-08:00<div dir="rtl" align="justify"> </div><div dir="rtl" align="justify">به گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان ( afghanpaper )، دولت باراک اوباما، به دنبال ناکامی ها ی ریچارد هالبروک در افغانستان ، قصد دارد شخص جدیدی را با کارآیی بهتر جایگزین وی نماید.در حاليكه يك هفته از محرز شدن رياست جمهوري حامد كرزي بدون برگزاري دور دوم انتخابات مي‌گذرد، نماینده ویژه آمریکا در امور افغانستان و پاکستان، غایب اصلی سران خارجی مسئول ،در کشورمان می باشد.وی که اختلافش با رئیس جمهور کرزی، مدتی بحث اصلی محافل سیاسی بود و آخرین گفتگویش با کرزی به مشاجره لفظی کشیده شد، تنها مقام سیاسی ای می باشد که هنوز پیروزی کرزی را به وی تبریک نگفته است.برخی از کارشناسان مسائل سیاسی بر این باورند که هالبروک در برقراري يك راهكار سياسي با ثبات به همراه حامد كرزي ناكام بوده كه عمدتا به دليل روابط نه چندان خوب بين آنها است. نتيجه اين امر وجود زمزمه هايي در واشنگتن درباره‌ي مدت زمان حضور وي در اين سمت است.ریچارد هالبروک که مدتی گزینه واشنگتن برای سمت وزیر دفاع آمریکا بود، پس از آنکه به عنوان نماینده ویژه اوباما به افغانستان اعزام شد، دهها مشاور را منصوب كرده و اهدافي در خصوص اصلاح همه چيز از مزارع خشخاش در افغانستان تا زندان‌هاي نابسامان کشور ترسیم کرد اما طی چند ماه گذشته كه مي بايست طرح ريزي براي اتفاقات سخت سياسي در شرف وقوع در افغانستان را انجام می داد، هیچ عمل موفقیت آمیزی را از خود بروز نداد.در حالیکه عدم آگاهي هالبروك از اوضاع افغانستان در واشنگتن و كابل مطرح است، نزدیکان وی معتقدند وي بي‌جهت با فردي كه مي بايست رابطه‌ي دوستانه‌اي برقرار مي كرد دشمني كرده است و این سبب شده تا در سمتش به عنوان نماینده ویژه آمریکا در افغانستان ناکام جلوه نماید.طی هفته ای که ریچارد هالبروک برای پاسخگویی به هيلاري كلينتون- مافوق خود- در واشنگتن به سر می برد، و گفتگوهای خصوصی با اوباما نیز داشته است، هنوز مشخص نشده که مسئولین کاخ سفید قصد جدی برای عزل سمت وی را دارند یا خیر؟ مطمئنا اگر اوباما قصد داشته باشد نماینده دیگری در امور افغانستان منصوب نماید باید شخصی آگاه به مسائل سیاسی – اجتماعی افغانستان را جستجو نماید. که در این زمینه طی هفته های گذشته حضور زلمی خلیل زاد متصدی سابق این سمت، در کابل سوال بر انگیز شده است. گفتنی است خلیل زاد نیز در زمانی که به عنوان نماینده ویژه آمریکا در کابل مشغول به کار بود ، نتوانست بنا به دلایلی رابطه خوب و مناسبی با کرزی برقرار نماید.</div><div dir="rtl" align="justify">شبكه اطلاع رساني افغانستان</div><div dir="rtl" align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-2421481648071508624?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-38960657636794755812009-11-05T02:54:00.001-08:002009-11-05T02:58:09.821-08:00<div dir="rtl" align="justify"><strong>سازمان ملل متحد چند صد تن از کارمندان خود در افغانستان را به دلایل امنیتی منتقل می کند.</strong><br />روز پنجشنبه، 5 نوامبر (14 آبان)، ادریان ادواردز، سخنگوی سازمان ملل در کابل، اعلام کرد که بنا به ملاحظات امنیتی، این سازمان تصمم گرفته است ششصد تن از کارمندان غیر افغان خود در افغانستان را "به طور موقت" از این کشور خارج کند و پس از بهبود شرایط امنیتی، آنان را به افغانستان باز گرداند.<br />با این اقدام، بیش از نیمی از کارکنان غیر بومی سازمان ملل در افغانستان از این کشور خارج و به طور موقت در کشورهای مجاور مستقر می شوند.<br />شمار کارکنان خارجی سازمان ملل در افغانستان به بیش از یکهزار نفر می رسد که بسیاری از آنان در تعدادی مهمانسرا در کابل، پایتخت، اقامت دارند.<br />تصمیم سازمان ملل در این مورد در پی حمله مسلحانه طالبان به یک مهمانسرای مورد استفاده کارمندان سازمان ملل در کابل اتخاذ شده است.<br />در این حمله، که روز 28 اکتبر روی داد و با درگیری با ماموران پلیس همراه بود، پنج تن از کارمندان سازمان ملل در کابل کشته شدند.<br />گفته می شود که سازمان ملل برای بهبود شرایط امنیتی کارکنان خود در افغانستان، در نظر دارد ترتیبات امن تری را برای محل اقامت آنان به کار گیرد.<br />دبیرکل سازمان ملل خواستار اختصاص منابع مالی بیشتری برای بهبود وضعیت امنیتی مراکز و کارکنان خود در افغانستان شده است.<br />سخنگوی سازمان ملل با اعلام خارج کردن ششصد تن از کارکنان سازمان از افغانستان گفت که کارکنان افغان همچنان به عملیات حیاتی مانند توزیع کمک های بشردوستانه ادامه خواهند داد.<br />اکثر کارکنان سازمان ملل در افغانستان از شهروندان این کشور هستند اما بخشی از عملیات عمده سازمان توسط کارکنان غیر افغان صورت می گیرد.<br />در همانحال، اقدام سازمان ملل در کاهش شمار کارکنان خود در افغانستان باعث طرح سئوالاتی در مورد آینده عملیات این سازمان در افغانستان شده است.<br />روز دوشنبه این هفته، سازمان ملل اعلام کرد که بخشی از عملیات خود در افغانستان را به حالت تعلیق درآورده است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-3896065763679475581?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-83832910820914279772009-11-05T02:54:00.000-08:002009-11-05T02:56:00.810-08:00<div dir="rtl" align="justify"><strong>سازمان ملل متحد چند صد تن از کارمندان خود در افغانستان را به دلایل امنیتی منتقل می کند.</strong><br />روز پنجشنبه، 5 نوامبر (14 آبان)، ادریان ادواردز، سخنگوی سازمان ملل در کابل، اعلام کرد که بنا به ملاحظات امنیتی، این سازمان تصمم گرفته است ششصد تن از کارمندان غیر افغان خود در افغانستان را "به طور موقت" از این کشور خارج کند و پس از بهبود شرایط امنیتی، آنان را به افغانستان باز گرداند.<br />با این اقدام، بیش از نیمی از کارکنان غیر بومی سازمان ملل در افغانستان از این کشور خارج و به طور موقت در کشورهای مجاور مستقر می شوند.<br />شمار کارکنان خارجی سازمان ملل در افغانستان به بیش از یکهزار نفر می رسد که بسیاری از آنان در تعدادی مهمانسرا در کابل، پایتخت، اقامت دارند.<br />تصمیم سازمان ملل در این مورد در پی حمله مسلحانه طالبان به یک مهمانسرای مورد استفاده کارمندان سازمان ملل در کابل اتخاذ شده است.<br />در این حمله، که روز 28 اکتبر روی داد و با درگیری با ماموران پلیس همراه بود، پنج تن از کارمندان سازمان ملل در کابل کشته شدند.<br />گفته می شود که سازمان ملل برای بهبود شرایط امنیتی کارکنان خود در افغانستان، در نظر دارد ترتیبات امن تری را برای محل اقامت آنان به کار گیرد.<br />دبیرکل سازمان ملل خواستار اختصاص منابع مالی بیشتری برای بهبود وضعیت امنیتی مراکز و کارکنان خود در افغانستان شده است.<br />سخنگوی سازمان ملل با اعلام خارج کردن ششصد تن از کارکنان سازمان از افغانستان گفت که کارکنان افغان همچنان به عملیات حیاتی مانند توزیع کمک های بشردوستانه ادامه خواهند داد.<br />اکثر کارکنان سازمان ملل در افغانستان از شهروندان این کشور هستند اما بخشی از عملیات عمده سازمان توسط کارکنان غیر افغان صورت می گیرد.<br />در همانحال، اقدام سازمان ملل در کاهش شمار کارکنان خود در افغانستان باعث طرح سئوالاتی در مورد آینده عملیات این سازمان در افغانستان شده است.<br />روز دوشنبه این هفته، سازمان ملل اعلام کرد که بخشی از عملیات خود در افغانستان را به حالت تعلیق درآورده است.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-8383291082091427977?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-15057474593461114362009-10-31T08:04:00.000-07:002009-10-31T08:07:10.950-07:00<div dir="rtl" align="justify">نوشته های محمد هدایت در <a href="http://mhedayat.blogfa.com/post-56.aspx">وبلاگ فلسفه و سیاست</a><br /><br />زبان یکی از پیچیده ترین مقولات بشری است. هنوز کسی به صورت دقیق تعریفی از ماهیت، منشا و کارکرد های آن ارایه نداده است. زمانی که ارسطو انسان را به "حیوان ناطق" تعریف کرد، در واقع نخستین مواجهه فلسفی با یکی از نا اندیشیدنی های انسانی، یعنی زبان بود. حتی زمانی که فیلسوفان عصر مدرن انسان را با تعاریفی چون "حیوان مساله حل کن"، "حیوان زحمتکش"، "حیوان محاسبه گر"، "حیوان سودگرا"، "حیوان تولیدگر" و "حیوان خیال باف" معرفی کردند، بازهم فصل های این تعاریف به یک ویژگی اشاره داشت و آن "زبان" بود. حتی زمانی که برخی دیگر از فیلسوفان انسان را "حیوان پلید" یا "حیوان فرشته خو" نامیدند، بازپای زبان در میان بود. چون این زبان است که به انسان قدرت اندیشیدن و ارتباط منطقی با جهان ماحولش را می دهد و موجبات تمایز با دیگر انواع حیوانات را فراهم می کند. به همین خاطر برخی از فیلسوفان این پرسش را مطرح کرده اند که اگر، احیانا، انسان از قدرت سحر آمیز "زبان" برخوردار نمی بود، آیا باز هم ما شاهد خلق این همه عظمت و شاهد خلق این همه تمدن های تاریخی بودیم؟ ظاهرا این پرسش، پاسخ منفی را درخود مستتر دارد. معنای سخن هایدگر که می گفت: زبان تمام جهان انسانی را تشکیل می دهد و انسان اساسا نمی تواند مستقل از زبان تصور شود، به این معنا است که اگر زبان را از انسان بگیریم، دیگر مفهومی به عنوان انسانیت وجود نخواهد داشت. به عبارت دیگر برای تعریف انسان هر محمولی را به مثابه "فصل" بار کنیم، جنس آن هم چنان ثابت است که عبارت است از واژه "حیوان". همان چیزی که اشتراک انسان را با دیگر انواع حیوانات به نمایش می گذارد.<br /><br />اما این واقعیت را نیز نباید از نظر دور داشت که زبان بازتاب شخصیت انضمامی انسان است. به این معنا که وقتی گزاره ها، در هیات واژگان و جملات، از رهگذر زبان عبور می کنند، نماینده واقعیت های جهان خارج اند و هریک تصویری از یک هستی است. "نظریه تصویری معنا" ی "ویتگنشتاین" درست به همین معنا دلالت دارد. یا حتی "میشل فوکو" وقتی زبان، متن، کلام و گفتمان را برایند عواملی چون جهان بینی، تاریخ، روابط قدرت، زمینه های فرهنگی و اجتماعی و ... می داند، درست به رابطه مستقیم مفاهیم و واژگان به ظاهر انتزاعی با موجودیت های انضمامی، اشاره می کند.<br /><br />امروزه زبان در دنیای سیاست، به ویژه زمانی که مبارزات انتخاباتی به اوج می رسد، به کمک سیاست مداران و احزاب سیای می آید. زبان در کشورهایی با حکومت های دموکراتیک و سیستم های باز سیاسی، همان نقشی را دارد که فوکو و ویتگنشتاین می گفتند. هرحزب و هر کتله سیاسی پس زمینه های ذهنی و فکری خود را بازتاب می دهند و به جلب آرای شهروندان می پردازند. همین قصه متاسفانه در کشورهای جهان سوم، به ویژه کشورهایی مثل افغانستان، نیز صادق است. به همین خاطر وقتی عمق واژگان استفاده شده در تبلیغات و شعار های انتخاباتی را در می یابیم، تا حدی زیادی طنزآلود و خنده دار است. دعوا برسر نوع نظام سیاسی(پارلمانی یا ریاستی)، برقراری امنیت سرتاسری، رفع بیکاری، اخراج نیروهای بین المللی، مذاکره با طالبان و ایجاد صلح در پرتو دیالوگ بین الافغانی، و ده ها شعار رنگارنگ و حتی نحوه شعار نویسی و شعار گزینی نیز، طنز آمیز است. یکی میگفت: برخی از نامزدان برای اینکه حواشی تصاویر شان خالی نماند از هر رهگذری کمک می گیرد تا یک شعار شیک انتخاب کند. یکی از نامزدان می گوید: تمام مشکلات ما از همین سیستم ریاستی است. پس بیایید تا سه سال نظام ما پارلمانی باشد، بعد از سه سال آزمون، اگر احیانا این سیستم هم جواب نداد، آن را عوض می کنیم و در باره آن تصمیم گیری می کنیم. حتی بر سر نوع نظام بازار آزاد و نیمه آزاد و دولت رفاه و... که مدل هایی برای سیستم های سرمایه داری و کشورهای صنعتی هستند، بحث و مشاجره وجود دارد. اینها معقول ترین شعارهایی هستند که ما یافتیم. بگذریم از اینکه برخی از شعار های انتخاباتی نه تنها طنز آمیز که خود طنز تمام عیار است و تنها می توان آن ها را در مجلات طنزو فکاهی یافت.<br /><br />در چنین شور بازاری است که به گفته "فریدریش هایک" حتی مفاهیمی چون عدالت اجتماعی "علامت نوعی مردم فریبی، یا ژورنالیسم مبتذل است که انسان های آبرو مند از به کار بردن آن شرم دارند." چون اساسا زمینه های واقعی عدالت اجتماعی، امنیت کامل، سیستم بازار آزاد، دولت رفاه و ... وجود ندارد.<br /><br />حال پرسش این است که چرا چنین است؟ آیا نامزدان ریاست جمهوری همگی دچار مالیخولیایی اند؟<br /><br />چند سال پیش وقتی احمد رشید کتابی را در مورد طالبان نوشت، مطالبی را در باره رهبران طالبان منعکس کرده بود که می توانست پاسخ چنین پرسشی باشد. او با شرح حال رهبران طالبان که اکثر آن ها دچار نقص عضو بودند، می خواست چنین واقعیتی را به سرنوشت سیاسی مردم افغانستان پیوند بزند. چنین تقارن و کنایتی ممکن است به غیرت افغانیگی برخی از هموطنان ما بر بخورد و نوعی احساس خشم به آنان دست دهد. اما واقعیت این است که چنین چیزی با زندگی محنت بار و شور بختی های مردم ما سازگاری کامل دارد. چشمان نابینای ملاعمر، پاهای مصنوعی ملا محمد حسن، و ... آن زمان بیان گر بیماری های سیاسی و اجتماعی ملتی بود که از ناراستی های بسیار رنج می برد.<br /><br />اکنون شعار های نا متجانس با واقعیت های زندگی مردم افغانستان، از سوی نامزدان ریاست جمهوری، بازهم ادامه همان کژتابی هایی است که ریشه در واقعیت های تلخ زندگی و وضع اجتماعی ما دارد. اینجا هم واژگان نماینده واقعیت های بیرونی هستند و تصویری از آن ها، چنانکه ویتگنشتاین می گفت. اینجا هم کلام، متن، گفتمان و زبان، برگرفته از جهان بینی، تاریخ و سیاست است، چنانکه فوکو می گفت. ولی اینجا واقعیت ها باژگونه اند که واژگان طنز آلودند. اینجا تاریخ، جهان بینی و سیاست، در ذات خود خنده دار هستند که زبان، کلام و گفتمان، به کار خندیدن می آیند.<br /><br />اکنون واژگان طنز آلود و تصاویر کمیک در هیات شعارهای انتخاباتی به میدان آمده اند، ولی تنها انسان ها را به خنده وا نمی دارند، بلکه تنها سرمایه انسان افغانستانی را به یغمام می برند. تنها سرمایه انسان امروز افغانستانی، یک برگ "رای" است و دیگر هیچ. اما آیا از پس این واژگان رهزن، چیزی عاید شهروند افغانستانی خواهد شد؟<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1505747459346111436?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-61436826449325689132009-10-30T02:32:00.000-07:002009-10-30T02:58:17.797-07:00<div dir="rtl" align="justify">خبرنگار تکنولوژی، <a href="http://www.bbc.co.uk/persian/science/2009/10/091030_si_wmt_internet.shtml">بی بی سی نیوز</a><br />همیشه گفته شده سفر چند هزار مایلی با یک قدم شروع می شود. اما برای اینترنت گام اول بیشتر شبیه یک لغزش بود.<br />در ساعت 9 شب 29 اکتبر 1969 مهندسین دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس و موسسه تحقیقاتی استنفورد که 400 مایل با یکدیگر فاصله داشتند آماده مبادله اطلاعات بین نودهایی (node) که آرپانت نام داشت شدند.<br />آرپانت مخفف یک پروژه تحقیقاتی بود که کارفرمای آن "آرپا"، آژانس پروژه های تحقیقات پیشرفته وزارت دفاع آمریکا، بود.<br />یک کارشناس کامپیوتر بنام چارلی کلاین تلاش می کرد از راه دور وارد "سیستم داده های علمی" واقع در موسسه تحقیقاتی استنفورد شود تا این شبکه نوپا را آزمایش کند.<br />کلاین حرف ال را تایپ کرد و سپس تلفنی از همکارش بیل دووال که در استنفورد بود پرسید آیا حرف ال وارد سیستم شده است.<br />پاسخ مثبت بود.<br />کلاین سپس حرف او را تایپ کرد. پاسخ دووال باز هم مثبت بود.<br />کلاین حرف جی را تایپ کرد. دووال تنها توانست بگوید سیستم قفل کرده است.<br />آنها ساعت ده و نیم شب بار دیگر آن را به راه انداختند و همه چیز خوب پیش رفت. پس از این نخستین گام اشتباهی، این شبکه تقریبا دیگر هرگز گامی اشتباه برنداشت و بعدها هم تاریخ ساز شد.<br /><br /><strong>تغییرات بزرگ<br /></strong>دکتر لری رابرتز دانشمند دانشگاه ام آی تی چهل سال پیش از واشنگتن ناظر این پروژه بود. مهندسینی که آرپانت را راه انداختند، در واقع طرح او را عملیاتی کردند.<br />اما او به بی بی سی نیوز می گوید واکنش اولیه به آرپانت به هیچ وجه مثبت نبود.<br />"آنها فکر می کردند که این ایده بسیار بدی است."<br />باب تیلور رئیس بخش "تکنیک های پردازش اطلاعات" آرپا امیدوار بود با ساخت آرپانت وضعیتی سرسام آور که در آن هر موسسه ای که او با آنها کار می کرد خواستار قدرت کامپیوتری بیشتر بودند پایان یابد.<br />او می گوید: "در آن زمان کامپیوترها اصلا با هم قابل تطبیق نبوده و انتقال اطلاعات دردسر زیادی داشت."<br />این موسسات نخست با آرپانت مخالف بودند زیرا نمی خواستند کنترل منابع کامپیوتری خود را از دست بدهند.<br />اما به گفته دکتر رابرتز آنها زود فهمیدند آرپانت توانایی کامپیوترهای آنها را به میزان قابل توجهی تقویت می کند.<br />دکتر رابرتز می گوید "آنها سریع متوجه شدند که این سیستم نفع زیادی دارد."<br />این سیستم هدف باب تایلور برای کاهش هزینه های مصرفی کامپیوترها را نیز محقق می کرد.<br />در آن روزها خیلی پیش از آنکه مزایای شبکه اینترنت روشن شود، دکتر رابرتز و همکارانش احساس می کردند شبکه اینترنت آبستن اتفاقات خارق العاده ای است.<br />او می گوید: "ما می دانستیم که اگر بتوانیم همه اطلاعاتی که جمع آوری می کردیم را به هم متصل کنیم تحقیق و توسعه و تجارت شکل و ماهیت دیگری پیدا خواهد کرد."<br /><br /><strong>تقسیم اطلاعات<br /></strong>آرپانت در دهه 70 به اینترنت تبدیل شد اما تغییرات بیشتر ظاهری بود. تحول اساسی تکنولوژیک که اینترنت را به راه انداخت عصر یکی از روزهای اکتبر رخ داد.<br />آرپانت هزینه زیادی داشت و بسیاری از آن استفاده نمی کردند.<br />دکتر رابرتز می گوید: "چون ما شیوه بکارگیری بهینه از آن را نمی دانستیم هزینه زیادی برایمان داشت."<br />"ما می دانستیم باید به جای ایجاد یک کانال ارتباطی جدید، از سیستم های موجود استفاده کنیم."<br />تحلیلهای دکتر رابرتز نشان داد که تنها یک پانزدهم از ظرفیت خط تلفن استفاده می شد.<br />او نتیجه گرفت که بهتر است راهی برای استفاده از خطوط تلفن برای انتقال اطلاعات کامپیوتری پیدا شود.<br />البته دکتر رابرتز تنها کسی نبود که این شبکه را براه انداخت. دانلد دیویس دانشمند بریتانیایی نیز در لابراتوار ملی ان پی ال از این تکنیک استفاده کرده بود.<br />راجر اسکتنلبری یکی از همکاران دکتر دیویس می گوید: "ما متوجه شدیم اگر اطلاعات بطور تدریجی و در حجم های کوچک وارد شوند، سریع می توان آنها را طبقه بندی کرد. اما اگر پیام بزرگی در راه باشد، قبل از هر چیز باید صبر کرد تا به انتها برسد."<br />دکتر دیویس و همکارانش به جای تئوری پردازی وارد عمل شدند.<br />"ما می خواستیم نشان دهیم که این سیستم قابل اجرا است. اما دانلد به سرعت متوجه شد برای آنکه تاثیر گذار باشد باید سیستم عملیاتی مناسبی داشته باشد. به این ترتیب ما شبکه ای ساختیم که در ابتدای 1970 وارد عمل شد."<br />او به بی بی سی نیوز گفت: "اول که شبکه را در لابراتوار درست کردیم خود را به خطوط تلفن محدود نکردیم. ما خطوطی قوی درست کردیم و هر کدام یک و نیم مگابایت ظرفیت داشتیم که در آن موقع همه فکر می کردند دیوانه کننده است."<br />آرپانت از آن دو نود به سرعت گسترش پیدا کرد و تا دسامبر 1969 به 4 نود رسید. در سال 1972 شد 37 نود و به تدریج شبکه ها به یکدیگر وصل شدند و اینترنت یعنی شبکه ای از شبکه ها خلق شد.<br />اما دکتر رابرتز هنوز ماموریتش تمام نشده است.<br />او اکنون مشغول طراحی پروژه ای برای چهل سال بعدی اینترنت است.<br />این پروژه شامل امنیت، عدالت و سرعت بیشتر اینترنت و توانایی بکارگیری در امور حساسی همچون جراحی از راه دور است. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-6143682644932568913?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-12821397294183625582009-10-28T08:36:00.001-07:002009-10-28T08:51:51.650-07:00<span style="font-size:100%;">منبع : </span><a href="http://mosafeer.blogfa.com/"><span style="font-size:100%;">وبلاگ مسافر</span></a><span style="font-size:100%;"> توسط عبدالواحد رفیعی<br /><br /></span><div align="center"><span style="font-size:130%;">میگن نیروهای خارجی امنیت نمی گیرند پس این چی است ؟<br /></span></div><a href="http://i38.tinypic.com/5peowp.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 506px; DISPLAY: block; HEIGHT: 354px; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://i38.tinypic.com/5peowp.jpg" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1282139729418362558?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-27093072172970039392009-10-28T08:21:00.000-07:002009-10-28T08:30:12.735-07:00<div dir="rtl" align="justify"><strong>فرید ذکریا:</strong> آقای رئیس جمهور تشکر که در برنامۀ ما حضور یافتید.<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> خوشحالم که با شما صحبت میکنم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> شما تا اندازۀ گزارش اصلی کمیسیون شکایات انتخاباتی را مورد انتقاد قرار دادید. اما، حالا شما باطل شدن یک میلیون رای و رفتن انتخابات به دور دوم را پذیرفته اید. چه باعث شد تا تصمیم تان را تغیر دهید؟<br /><strong>رئیس جمهورکرزی:</strong> متاسفانه، آنطور که باید با انتخابات برخورد می شد، نشد. میلیون ها نفر با وجود مشکلات فراون به پای صندوق های رأی رفتند، ولی انتخابات ما تقلب خوانده شده و اعتبار آن زیر سوال برده شد.<br />هم کمیسیون انتخابات و کمیسیون شکایات کار شان را در جهت درست انجام دادند. اما، اخبار مربوط به تقلب در انتخابات چنان با گسترگی نشر و تکرار شدند که حتی من خودم نیز به این باور نزدیک شده بودم که تقلب گسترده در انتخابات وجود داشته و در بارۀ انتخابات مشکوک شدم.<br />اما سه روز قبل از اینکه در مورد رفتن انتخابات به دور دوم تصمیم بگیرم، مطمین شدم که اغلب مطالب گفته شده در مورد انتخابات غلط بودند. اشتباهاتی صورت گرفته بود و مواردی از تقلب وجود داشت، مگر انتخابات بصورت عموم یک انتخابات پاک و نتایج آن آشکار بود.<br />بخاطر صلح، ثبات، آیندۀ دیموکراسی و نهادینه شدن نهاد های افغانستان، موافقت خود را با رفتن انتخابات به دور دوم اعلام نمودم و من باور دارم که اینکار به نفع مردم افغانستان است.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> شما میدانید که افراد زیادی هستند که در مورد موجودیت تقلب در دور دوم نیز نگرانی دارند. آیا شما به مردم این اطمینان را داده می توانید که در دور دوم انتخابات تقلب وجود نخواهد داشت؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> انتخابات گذشته خیلی بهتر از آنچه بود که ادعا شد. ما باید کوشش کنیم که این انتخابات بهتر برگزار شود.<br />در ترمنالوجی غربی افغانستان یک کشور ضعیف است. یک کشور متعلق به جهان سوم است سالها جنگ را تجربه کرده است. نهاد های دیموکراتیک کشور ما بسیار جوان بوده و با مشکلاتی مواجه اند. ما باید این موضوع را درک کنیم. ما باید نتایج انتخابات در افغانستان را با توجه به شرایط و اوضاع کشور، فقر و نبود امکانات در این کشور بپذیریم.<br />هر اتفاقی بیفتد، این انتخابات باید نتیجۀ واضح داشته باشد و این نتیجه باید قبول و احترام شود. البته، جامعۀ جهانی و ما افغانها باید تمام تلاش خود را بخرج دهیم تا این انتخابات بشکل بهتر، با مشروعیت بیشتر و به نحوی که شایستۀ زحمات مردم ما باشد برگزار نماییم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> آیا شما از جانب ایالات متحده تحت فشار قرار داشتید؟ آیا آقای آیکنبری سفیر امریکا و یا افرادی از در واشنگتن شما را تحت فشار قرار دادند تا با رفتن انتخابات به دور دوم موافقت کنید؟<br />رئیس جمهور کرزی: خوب، تعداد زیادی از رهبران جهان با من تماس گرفتند و این خواهش را از من داشتند. سناتور جان کیری اینجا بود و در تمام روند مباحثات و مذاکرات با ما رفتار بسیار عالی داشت. گوردون براون، صدر اعظم انگلستان، با من تماس گرفت. دوست و برادرم رئیس جمهور ترکیه و رئیس جمهور پاکستان به دلایل مختلف با من تماس گرفتند.<br />افغانستان در طول سال ها متمادی با مشکلات و جنگ های داخلی که توسط بازیگران خارجی دامن زده میشد مواجه بوده است. من چنین احساس کردم که احساسات افغانها یکی بر علیه دیگری بر انگیخته می شود. به این دلیل، برای حفظ جان مردم افغانستان و طوریکه قبلاً متذکر شدم برای تقویت دیموکراسی در افغانستان، با رفتن انتخابات موافقت نمودم و باور دارم اینکار به نفع افغانستان و همۀ ما خواهد بود.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> شما میدانید که رقیب شما عبدالله عبدالله در مورد امکان برگزاری دور دوم انتخابات در دو هفته تردید دارد. آیا واقعاً باور دارید که انتخابات در دو هفته برگزار خواهد شد؟<br />رئیس جمهور کرزی: دور دوم باید برگزار گردد. قبل از اعلام توافق خودم به رفتن انتخابات به دور دوم، کاملاً خود را از توافق بازیگران خارجی برای برگزاری انتخابات دور دوم مطمین ساختم. بالای برگزاری انتخابات دور دوم توافق صورت گرفته و همه به آن متعهد شده اند. بناً، ما باید دور دوم انتخابات را برگزار نماییم. در صورتیکه ما دور دوم انتخابات را برگزار نکنیم در حقیقت به دیموکراسی و رأی مردم توهین نموده ایم.<br />فرید ذکریا: کسانی هستند که می گویند افغانستان در مرحلۀ ایست که به یک دولت مشارکت ملی نیاز دارد. آیا شما شرایطی را مدر نظر دارید که به اساس آن بخواهید با تقسیم قدرت با داکتر عبدالله عبدالله و تشکیل دولت ائتلافی موافقت کنید؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> افغانستان در طول این چند سال دارای یک دولت مشارکت ملی بوده است. در حقیقت، بعضی از رهبران جهان غرب و مطبوعات غربی مرا در هفت سال گذشته متهم به انعطاف پذیری نموده اند. این اشتباه من بود! و من از این اشتباه خود خوشحال بودم. من خوشحالم که کشورهای غربی خواستار انعطاف از جانب من شده اند و به این امر اذعان نموده اند که دولت افغانستان یک دولت مشارکت ملی بوده است. من مثل همیشه یک حکومت فراگیر خواهم داشت. در انتخابات سال 2004 داکتر عبدالله به من رأی نداد، ولی من وی را برای یکسال و نیم دیگر تا زمان انتخاب اعضای شورای ملی توسط مردم در سمت وزیر خارجه نگهداشتم. اگر وی میخواهد در حکومت من کار کند این تصمیم وی را استقبال میکنم. من بیشتر به توافق و به میان آوردن آن مشهور بوده ام. من فکر میکنم که این تعریف خوبی برای من است.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> حال می خواهم از شما در مورد نگرانی های گستردۀ واشنگتن در زمینۀ حکومت شما بپرسم. در این رابطه میخواهم گفته های رام ایمانویل رئیس دفتر قصر سفید را که یک شخصیت با نفوذ است برای شما نقل قول کنم.<br />وی گفته است، سوال اصلی که ما باید از خود بپرسیم اینست که آیا حکومت افغانستان و آیا حامد کرزی همکاران قابل اعتمادی برای ایالات متحده هستند یا خیر؟ پاسخ شما به این سوال چیست؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> این سوال ما نیز هست. آیا ایالات متحده امریکای همکار قابل اعتماد برای افغانستان است یا غیر؟ آیا جهان غرب همکاری قابل اعتماد برای افغانستان است یا خیر؟ آیا تعهداتی که با ما شده بود، عملی گردیده اند یا خیر؟ آیا با ما بعنوان همکار برخورد صورت گرفته یا خیر؟ و دیگر اینکه چه تعریفی میتوان از همکاری داشت؟ برای من بعنوان یک افغان مهم اینست که در همکاری در امر مبارزه با تروریزم، زندگی و مال مردم افغانستان، آداب و رسوم آن مورد احترام قرار گیرد و ما بدانیم که در جریان این مبارزه به کدام سو در حرکت هستیم، هدف مشخص داشته باشیم، همدیگر را درک کنیم و نیاز ها و مشکلات افغانستان را بدانیم. ما نیز بعنوان افغانها شرایط، منافع و نیاز های ایالات متحده را در جنگ علیه تروریزم مد نظر خواهیم گرفت. در نهایت این درک مشترک و توافق میان ماست که میتواند باعث پیشرفت ما شود. بناً، همکاری یک جانبه نیست. همکاری یک امر دو جانبه است و باید هر دوطرف همکاری همدیگر را احترام کنند. ما شاید فقیر باشیم، اما مردم و کشوری هستیم که تاریخ داریم و باید به ما توجه شود. گزارش اخیر جنرال مک کریستال، بدرستی به مسایلی چون حفاظت اهالی ملکی میپردازد. این درست چیزیست که شما باید انجام دهید. اهالی ملکی را حفاظت کنید، امید آیندۀ بهتر را در قلب های شان زنده کنید، وسایل بازسازی و تعلیم و تربیه را برای شان فراهم نمایید و میان طالبان افراطی و طالبانی که به دلیل رفتار خشونتبار، دستگیری ها، بمبارد ها و رفتار یکسان با همۀ طالبان از سوی مردم از افغانستان رفته اند تفاوت قایل شوید.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> پس شما گزارش مک کریستال را حمایت می کنید و میخوهید که چهل هزار سرباز دیگر امریکایی وارد افغانستان شوند؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> من گزارش جنرال مک کریستال را مشخصاً به این دلیل حمایت میکنم که حفاظت از افراد ملکی، فعالیت های بهتر بازسازی و ترجیح حفاظت مردم بر کشتن طالبان در آن مد نظر گرفته شده است. موضوع افزایش نیرو های نظامی موضوعیست که باید بعد از انتخابات در مورد آن با دولت ایالات متحدۀ امریکا بحث و گفتگو کنیم. اگر افزایش نیرو ها به امنیت و حفاظت مردم افغانستان، تقویت نیرو های افغان و در نهایت خود کفایی شان کمک کند ما با آن موافقت خواهیم کرد.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> اما شما میدانید که اگر گزارش مک کریستال را عملی نمایید، تعداد بسیار زیادی از نیروهای امریکایی وارد افغانستان خواهند شد. آیا این باعث نخواهد شد که مردم افغانستان احساس کنند که کشور شان اشغال شده است؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> این نگرانی واقعیست و باید مد نظر گرفته شود. به همین دلیل من متذکر شدم که با آمدن نیرو های بیشتر امریکایی مردم افغانستان باید احساس امنیت بیشتر کنند. مبازه نباید مطلقاً بر دستگیری و کشتن طالبان متمرکز باشد. افزایش نیروهای نظامی باید امنیت بیشتر برای کشور و توانایی نیرو های امنیتی آنرا در قبال داشته باشد. بناً، این نیرو های باید مانند سال 2002 یعنی نیرو های آزادی بخش وارد افغانستان شوند نه چیز دیگری.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> بیشتر مردم امریکا نسبت به تقاضا برای نیرو های بیشتر بد بین هستند. بعضی شان به این باور اند که این نیرو ها از یک همکار با اعتبار، مشروع و موثر بر خودار نبوده اند و دولت افغانستان نتوانسته به وعده های خود مبنی بر محاکم عادلانه، عدالت همگانی، انکشاف که عناصر اصلی یک استراتیژی موفق برای شکست شورشیان هستند وفا کند.<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> اگر ما به گزارش های بانک جهانی و ملل متحد مراجعه کنید، خواهید دانست که حکومت افغانستان توانایی بیشتری برای عرضۀ خدمات به مردم داشته است، پول بشکل بهتر در پروژه های بهتر توسط حکومت افغانستان بمصرف رسیده است و موثریت سیستم مالی با توجه به شرایط کشور ما بسیار عالی بوده است. ما این اصلاحات را هفت سال قبل شروع کردیم. ما نسبت به گذشته در شرایط خیلی بهتر قرار داریم و دارای ظرفیت بهتر برای تطبیق عدالت هستیم. اما، رسیدن به هدفی که ما می خواهیم تلاش بیشتر و سالهای بیشتری را در بر خواهد گرفت و ما باید صبور باشیم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> داکتر اشرف غنی احمد زی که در گذشته یکی از کارمندان بانک جهانی بوده و همچنان در کابینۀ شما منحیث وزیر مالیه خدمت نموده است میگوید که شما یک نمونۀ از پادشاهان افسانوی شکسپیر هستید که دسترسی به شما در قصر تان ناممکن است، تصامیم تان را بزودی تغیر میدهید و در نتیجه حکومتداری سالمی را به مردم تان پیشکش نکرده اید. نظر شما در مورد این گفته ها چیست؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> من نمیخواهم در بارۀ هموطن خودم در یک شبکۀ تلویزیونی بین المللی صحبت کنم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> اما، وی مسایل بسیار جدی را در مورد چگونگی تصمیم ایالات متحده در زمینۀ امکان فرستادن پول، نیرو و منابع بیشتر به کشور شما مطرح میکند.<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> با وجود آن، من در بارۀ هموطنم اظهار نظر نخواهم کرد. وی هموطن من است. من او را در کابل ملاقات خواهم کرد و در بارۀ این مسایل صحبت خواهیم کرد، ولی من حاضر نیستم در یک شبکۀ تلویزیونی در بارۀ وی صحبت کنم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> آیا شما تصور کرده میتوانید که وی را دوباره به خدمت در حکومت تان دعوت کنید؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> بعد از اعلام نتایج انتخابات از جانب کمیسیون که من در آن بیشتر از 54% رأی بدست آوردم، داکتر اشرف غنی با مهربانی نزد من آمد و ما ملاقات خوبی باهم داشتیم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> آیا این احتمال وجود دارد که در نتیجۀ این ملاقات وی در حکومت سهم بگیرد؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> من هر افغانی را که بخواهد با احساس وطنپرستانه در افغانستان کار کند با آغوش باز میپذیرم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> توماس فریید من هفتۀ گذشته در روزنامۀ نیویورک تایمز نوشته است که فرقی نمیکند که ما چه میکنیم، افغانهای زیادی وجود دارند که فکر میکنند همکار ما حامد کرزی و تیمش مطلقاً موثر نیستند. من مطمئن نیستم که واشنگتن از این امر بدرستی واقف باشد که طالبان بیش از این که با دین و تمدن همکاران بین المللی افغانستان مخالف باشند، با رفتار حکومت کرزی مخالفت دارند. امروز تعداد زیادی از افغان ها ما را به گماشتن و حمایت حکومت کرزی متهم میکنند. نظر شما در این باره چیست؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> من فکر میکنم که آقای فریید من از استعفای آقای بارکزی یکی از اعضای کمیسیون شکایات انتخاباتی عصبانی بوده و این مقاله را به همین دلیل نوشته است. من عصبانیت وی را درک میکنم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> آیا شما فکر میکنید که این اتهام واقعیت دارد که بخش مهمی ازفعالیت های شورشیان جزی از دیدگاه های جهاد نبوده بلکه مخالفت با حکومت کابل است؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> در این باره اخیراً صحبت های شده است. من فکر نمی کنم که این به نفع امریکا و یا ناتو باشد که از حکومت یا مردم افغانستان برای توجیه خود استفاده کنند. من فکر میکنم که ما باید قبول کنیم که هم افغان ها و هم جامعۀ جهانی اشتباهاتی را مرتکب شده اند. اگر شما به مبارزۀ موثر علیه تروریزم علاقه دارید بایید این اشتباهات را اصلاح سازیم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> کدام اشتباهات را می گویید؟ چرا که من فکر میکنم که منصفانه است اگر بگویم حکومت شما به اساس بعضی از تحلیل ها حمایت یک بخش وسیعی از پشتون ها را از دست داده است، با وجود آنکه خود تان یک پشتون هستید.<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> من از تمام نقاط کشور رأی بدست آورده ام. در حقیقت مشکل بین حکومت من و متحدین ما بمباردمان های بی هدف قریه ها، حملات شب هنگام بر مردم ما، حمله بر خانه های شان و دستگیری و زندانی ساختن آنان بوده است. بناً، پشتون ها در حقیقت زیان های فراوانی را در نتیجۀ جنگ علیه ترویزم متحمل شده اند. آنها از من بعنوان رئیس جمهور شان انتظار دارند تا از آنها دفاع کنم و صدای شان را بگوش جهانیان برسانم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> آیا شما باور دارید که میتوان شورشیان را به آنانیکه افراطی و طرفدار القاعده هستند و شورشیانی که میانه رو بوده و بخاطر پول و نارضایتی از حکومت دست به فعالیت های شورشی میزنند تقسیم کرد؟ آیا این امکان وجود دارد که دستۀ آخر را از طالبان جدا سازیم؟ آیا گفتگو با این دسته امکان دارد؟ چرا این کار تا به حال با موفقیت همراه نبوده است؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> در صورتیکه حملات ما ادامه داشته باشند ما نمی توانیم این دسته را از طالبان جدا سازیم. این دسته را نمی توان از طالبان جدا ساخت مگر اینکه خانه و قریۀ شان ایمن و مصئون باشد. در نهایت اگر این دسته به آینده امیداور نباشند نمی توان آنها را از طالبان جدا ساخت.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> آیا شما فکر میکنید که میتوانید اعتماد پشتون ها را که کلید شکست شورش ها هستند دوباره بدست آورید؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> پشتون ها در افغانستان و پاکستان قربانی افراطگرایی و تروریزم هستند و در هر دو کشور در اکثر موارد از ناحیۀ حملات انتحاری و دیگر حملات متضرر میشوند. بناً، هدف ما جدا ساختن پشتون ها از تروریستان نه بلکه رهایی پشتون ها از چنگ تروریستان و حملات کسانیست که علیه تروریزم مبارزه میکنند.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> اردوی پاکستان حملاتی را علیه طالبان پاکستانی در وزیرستان جنوبی آغاز نموده است. از نظر شما این کار درست است؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> با تروریزم باید مبارزه صورت گیرد و ما باید مشترکاً برای پیشبرد موثر آن عمل کنیم. اما مبارزه علیه تروریزم نباید به مبارزه علیه یک دسته مردم تبدیل شود. بخصوص، این جنگ نباید یک جنگ علیه پشتون ها باشد. با درک این مطلب، ما کاملاً از هر تلاشی که برای از بین بردن افراطگرایان و تروریست ها انجام میشود حمایت میکنیم و در این زمینه همکاری میکنیم. اما باید مطمین شویم که در این مبارزه هیچ فرد ملکی و هیچ فامیل پشتون بخاطر پشتون بودن و بخاطر اینکه تروریستان در مناطق شان جابجا شده اند متضرر نمی شود.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> در این روز ها عملیات پاکستان در وزیرستان جنوبی، جاییکه طالبان پاکستانی در آن حضور دارند و دولت پاکستان را از آن نقاط تهدید میکنند، جریان دارد. این عملیات هنوز به وزیرستان شمالی پایگاه های طالبان افغانی مانند افراد حقانی و اعضای شورای کویته که حملات شان را بر ضد افغانستان انجام میدهند کشانیده نشده است. شما فکر نمی کنید که پاکستان میخواهد گروه های و طالبانی را هدف قرار دهد که پاکستان را مورد حلمه قرار میدهند نه گروه های را که حملات بر افغانستان را طراحی میکنند ؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> حکومت های افغانستان و پاکستان در حال حاضر روابط سازندۀ دارند. با ختم انتخابات و در صورت انتخاب مجدد من بعنوان رئیس جمهور، من کوشش خواهم کرد روابط ما با کشور برادر پاکستان گسترش یابد و ما با هم یکجا با تمام قوت در مقابل افراطگرایی و تروریزم مبارزه کنیم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> آیا شما بدین باور هستید که اردوی پاکستان وزیرستان شمالی و گروه های را که کشور شما را هدف قرار میدهند نیز مورد حمله قرار خواهد داد، کاری که تا به حال انجام نشده است؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> من نمیتوانم این موضوع را پیش بینی کنم. من امیدوارم که بتوانیم حملات خود را بر ضد تروریزم آغاز نماییم و در همین حال مطمین شویم که همۀ طالبان از این ناحیه متضرر نمیشوند، چرا که همۀ طالبان تروریست نیستند. هزاران طالب در پاکستان و افغانستان زندگی میکنند. ما باید بین طالبان و تروریستان و افراد القاعده تفاوت قایل شویم و طالبان و افراد ملکی را از این ساختار بیرون سازیم و زندگی و مال شان را احترام کنیم.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> مایک مولن، لوی درستیز اردوی امریکا، در این اواخر گفته است که القاعده در پاکستان است نه درافغانستان. در اینصورت مردم امریکا از خود میپرسند که معنی حضور شان در افغانستان چیست؟ چرا 68000 نیروی امریکایی در افغانستان حضور دارند؟ و چرا در حدود 100000 سرباز خارجی در افغانستان میجنگند؟ جواب شما به این سوال ها چیست؟<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> امریکایی ها بعد از حوادث اسفناک 11 سپتامبر به افغانستان آمدند تا مبارزۀ را علیه تروریزم آغاز کنند. در آن زمان پایگاه هایی در افغانستان داشت و این پایگاه در حال حاضر از بین رفته است. حالا، افغانستان، پاکستان و امریکا مشترکاً باید به تلاش خود ادامه دهند تا بقیۀ کار را هر چه که باشد به اتمام برسانند.<br /><strong>فرید ذکریا:</strong> آقای رئیس جمهور بسیار تشکر. امیداورم که در آیندۀ نزدیک بتوانم دوباره با شما صحبت هایی داشته باشم.<br /><strong>رئیس جمهور کرزی:</strong> تشکر.</div><div dir="rtl" align="justify">منبع شبکه اطلاع رسانی افغانستان</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-2709307217297003939?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-75385809066458547782009-10-28T08:08:00.000-07:002009-10-28T08:17:42.376-07:00<div dir="rtl" align="justify">سازمان ملل متحد و مقامات امنیتی افغانستان تایید کرده اند که شش کارمند خارجی سازمان ملل در حمله مردان مسلح به یک ‏مهمانخانه در کابل، پایتخت افغانستان کشته شده اند.‏ <a href="http://3.bp.blogspot.com/_qiUmTF5M3-U/SuhgDG1kg8I/AAAAAAAAAIY/yfKjpI0BwvA/s1600-h/091028100526_01.gif"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 244px; FLOAT: left; HEIGHT: 169px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397669759894717378" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_qiUmTF5M3-U/SuhgDG1kg8I/AAAAAAAAAIY/yfKjpI0BwvA/s320/091028100526_01.gif" /></a><br />مردان مسلح صبح زود یک مهمانخانه را در شهر نو کابل مورد حمله قرار داده و با نیروهای امنیتی درگیر شدند.‏<br />این افراد پس از چندین ساعت درگیری با پلیس کشته شدند و وزارت داخله می گوید وضعیت دوباره به حالت عادی بازگردانده شده ‏است.‏<br />در این درگیری، حداقل دو مامور امنیتی و یک شهروند افغان نیز کشته و 9 نفر دیگر زخمی شدند.‏<br />طالبان مسئولیت این حمله را برعهده گرفته و گفته اند که موجی از حملات را برای اخلال روند برگزاری انتخابات افغانستان در هفتم ‏نوامبر طراحی کرده اند.‏<br />همزمان، هتل پنج ستاره سرینا در کابل مورد حمله راکتی قرار گرفته است اما از کشته و یا زخمی شدن کسی در این حمله گزارشی ‏در دست نیست.‏<br />این هتل محل اقامت دپلماتهای خارجی و کارمندان بین المللی است. گزارشها حاکیست که حدود صد نفر از افرادی که در زمان حمله ‏در این هتل حضور داشتند، به "محل مصئونی" در درون هتل منتقل شدند.‏<br />‏'نخستین حمله'‏<br />پلیس کابل می گوید، مردان مسلح حمله این مهمانخانه را در شهر نو کابل، حوالی ساعت شش صبح به وقت محل مورد ‏حمله قرار دادند.‏<br />ماموران پلیس به سرعت خود را به محل حادثه رساندند و محل برای چندین ساعت از سوی پلیس محاصره شد.‏<br />با آغاز حملات، صدای انفجار شدید و پس از آن تبادل آتش در مهمانخانه سازمان ملل متحد به گوش رسیده و سپس دود ‏ناشی از وقوع انفجار فضای محل حمله را فرا گرفت.‏<br />مهمانخانه های که از سوی خارجی ها در کابل استفاده می شود، عمدتا تدابیر امنیتی ویژه ای دارند، اما به نظر می رسد ‏حمله مردان مسلح به این مهمانخانه در صبح زود، نیروهای امنیتی را در آن غافلگیر کرده است. با این حال هنوز معلوم نیست ‏که افراد مسلح چگونه توانستند وارد مهمانخانه شوند.‏<br />گزارشها حاکیست که برخی از قربانیان این حمله، کارمندان امور انتخاباتی بوده اند که برای برگزاری دور دوم انتخابات ریاست ‏جمهوری افغانستان در ماه آینده کار می کردند.‏<br />طالبان در تماس با رسانه ها مسئولیت این حمله را برعهده گرفته و گفته اند که "چندین بمبگذار انتحاری کارمندان سازمان ‏ملل متحد را در کابل به گروگان گرفته اند."‏<br />طالبان گفته اند که آنها کارمندان انتخاباتی را مورد حمله قرار خواهند داد.‏<br />سخنگوی این گروه در مورد حمله به مهمانخانه سازمان ملل در کابل گفت: "این نخستین حمله ما بود."‏<br />با این حال، ازمری بشری، سخنگوی وزارت داخله افغانستان از عملکرد نیروهای امنیتی در برخورد با افراد مهاجم ستایش کرد ‏و گفت که امیدوار است وضعیت امنیتی برای برگزاری دور دوم انتخابات ریاست جمهوری خوب باشد.‏<br />آقای بشری گفت: "ما در حال آمادگی برای تقویت نقاط ضعف خود هستیم و کمربند امنیتی خود را در مرکز شهر تقویت می ‏کنیم."‏<br />قرار است دور دوم انتخابات ریاست جمهوری افغانستان تا ده روز دیگر برگزار شود و به همین دلیل، تدابیر امنیتی گسترده ‏تری در کابل و سایر شهرهای افغانستان به اجرا گذاشته شده است.‏ </div><br /><div dir="rtl" align="justify"></div><br /><div dir="rtl" align="justify">سایت فارسی بی بی سی</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-7538580906645854778?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-33925620730656881162009-10-21T08:02:00.000-07:002009-10-21T08:06:04.645-07:00<div dir="rtl" align="justify">10 دانشمند دیوانه جهان<br /></div><div dir="rtl" align="justify">گرفته شده از <a href="http://www.afghanpaper.com/">شبکه اطلاع رسانی افغانستان</a><br /><br />این دانشمندان بزرگ که نام آنها در تاریخ بشر به عنوان بزرگترینها به ثبت رسیده است در زمان حیات خود نسبت به دیگر افراد به گونه ای غیرعادی به شمار می آمده اند به حدی که آنها را بعضی از افراد دیوانه می خواندند. این افراد با هوش بسیار بالای خود نه تنها طرحی جدید و گاه غیرعادی را به زندگی بشر افزودند، بلکه دیدگاه انسان نسبت به جهان را به طور کل تغییر دادند.<br /><br /><strong>یوهان کونراد دیپل:</strong><br />وی در کشور آلمان و در قلعه ای به نام فرانکشتاین متولد شده و رشد کرد. در قرن 17 میلادی وی به عنوان یک شیمی دان موفق به ابداع رنگدانه آبی پروس یکی از اولین رنگهای شیمیایی ترکیبی در جهان شد. اما اصلی ترین و بی پایان ترین تلاش وی که شهرت زیادی را نیز برایش به ارمغان آورد تلاش برای کشف اکسیر حیات یا نامیرایی است. شایعاتی که درباره آزمایشهای وی بر روی اجساد انسانها وجود داشته است الهام بخش شکل گیری شخصیت افسانه ای داستان فرانکشتاین بوده است.<br /><br /><strong>وارنر ون براون:<br /></strong>وی در سن 12 سالگی قطار اسباب بازیش را از ترقه پر کرده و در میان خیابانی شلوغ در آلمان منفجر کرد. این عمل نشانه از پدیده ای بود که در آینده در حال وقوع بود. وی در نهایت به عنوان مغز برنامه های موشکی V-2 هیتلر به عنوان اسیر جنگی به زندان افتاد و سپس راه خود را به سوی فضا و اکتشافات فضایی باز کرد. وی در حالیکه در برنامه های فضایی آمریکا دست داشت به عنوان استاد فلسفه و غواصی نیز مشغول به کار بود.<br /><br /><strong>رابرت آپنهایمر:</strong><br />رئیس پروژه منهتن که به منظور تولید اولین بمب اتمی جهان راه اندازی شده بود، هرگز در ابراز احساس خود در رابطه با جامعه گرایی و حس کشمکش و ناسازگاری درباره بمباران اتمی ابایی نداشت. به طوریکه تمامی نیروی سیاسی و دانشگاهی خود را بر روی این موضوعات متمرکز کرد. وی با وجود این مجادله ها و درگیریها به عنوان مردی شناخته می شود که زبانهای آلمانی و هندی را تنها به این منظور آموخت تا در هنگام آزمایش اولین بمب اتم خود قسمتهایی از کتاب مقدس هندوها را به عنوان خطابه بیان کند.<br /><br /><strong>فریمن دیسون:</strong><br />وی در زمینه های علم فیزیک و نویسندگی داستانهای علمی تخیلی بسیار چیره دست بوده است. دیسون در سال 1960 نظریه ای را مبنی بر نیاز انسان در تولید لایه ای محافظتی برای محاصره منظومه خورشیدی و حداکثر استفاده از نور خورشید ارائه کرد. این لایه اکنون با عنوان لایه دیسون شناسایی می شود. دیسون عمیقا به حیات ماورایی اعتقاد داشته و بر این باور بود انسان طی چند دهه آینده قادر به برقراری ارتباط با موجودات ماورائی خواهد بود.<br /><br /><strong>ریچارد فین مان:</strong><br />وی نیز یکی از نابغه هایی بود که در پروژه منهتن حضور موثری داشته و در تیم نخبه هایی بود که بمب اتم را تولید کردند. فین مان یکی از مهمترین دانشمندان قرن بیستم میلادی به شمار می رود. وی در کنار مشغله خود به عنوان یک فیزیکدان به موسیقی و طبیعت علاقه بسیاری داشت و موفق به رمزگشایی خط هیروگلیف مایانها شده بود.<br /><br /><strong>جک پارسونز:</strong><br />وی در عین حال که از پایه گذاران لابراتوار رانشی جت به شمار می رود به صورت مداوم به تمرین جادو و جادوگری می پرداخته است. این دانشمند مرموز و فعال در زمینه علوم فضایی از تحصیلات رسمی برخوردار نبود و در عین حال ریاست تولید راکتی سوختی برای هدایت ایالات متحده به فضا را در دست داشت. وی طی حادثه ای ناگوار در حال انجام آزمایشهایی در محل سکونت خود در اثر انفجاری بزرگ از دنیا رفت.<br /><br /><strong>جیمز لاولاک:</strong><br />این دانشمند زیست محیطی مدرن و مخترع فرضیه بزرگ جهان ابر ارگانیسم، در ارائه پیش بینی های وحشتناک درباره تغییرات جوی شهرت زیادی داشته است که اکنون می توان به خوبی دید بسیاری از پیش بینی های وی به حقیقت پیوسته اند. بر اساس پیش بینی وی مرگ تدریجی در حدود 80 درصد از جمعیت بشر تا سال 2100 امری اجتناب ناپذیر خواهد بود.<br /><br /><strong>نیکولا تسلا:</strong><br />تسلا فردی است که در هنگام روشن کردن یک سوئیچ بزرگ الکتریکی باید تصویر وی را در ذهن داشت. وی به عنوان مخترع رادیوی بی سیم و ژنراتورهای AC که کلید آغاز عصر الکتریک به شمار می رود، شناخته می شود. وی همچنین به عنوان نابغه دیوانه نیز شناخته می شد زیرا بسیار کم خوابیده و از بدن خود به عنوان ابزاری رسانا برای نمایش دستاوردهایش در جمع استفاده می کرد.<br /><br /><strong>لئوناردو داوینچی:</strong><br />این دانشمند و نقاش محبوب ایتالیایی به گونه ای از میان تمامی شاهکارهای دوران رنسانس این فرصت را پیدا می کرد تا به جهان نامتعارف نیز سرکی بکشد. در کتاب طراحیهای این دانشمند ایتالیایی که اکثرا به صورت قرینه نگاشته شده، سرزمین عجایبی از ماشینها و طراحی های شگفت انگیز نهفته است که بسیاری از آنها نهفته باقی مانده و برخی از آنها از جمله طرح هلی کوپتر اولیه وی قرنها بعد به واقعیت تبدیل شد.<br /><br /><strong>آلبرت اینشتین:</strong><br />وی به طور قطع با ارائه نظریات فیزیکی متعددی که جهان را متحول ساخته از نابغه ترینهای این لیست 10 نفره به شمار می رود. وی علم فیزیک را با ارائه نظریه نسبیت احیا کرده و در زمینه های گرانش و کوانتم به موفقیتهای زیادی دست یافت. وی همچنین به مسابقه دادن با قایق بادی اش در روزهای بدون باد تنها به منظور قدرت نمایی بسیار علاقه مند بود.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-3392562073065688116?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-21053173283532534492009-10-21T07:56:00.000-07:002009-10-21T08:10:07.260-07:00<div dir="rtl" align="justify">هشت واقعیت از هشت منطقه جهان</div><div dir="rtl" align="justify">گرفته شده <a href="http://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=4228">ازشبکه اطلاع رسانی افغانستان</a></div><div dir="rtl" align="justify"></div><div dir="rtl" align="justify">واقعیت‌های عجیب و غریب در دنیا کم نیستند. برخی از آنها باورپذیرند و برخی دیگر آن‌قدر عجیب به نظر می‌رسند که باورشان سخت است. حال نگاهی می‌اندازیم به 8 واقعیت جهانی که شاید خیلی از شما از آن بی‌خبر باشید...<br /><br /><strong>1 -در هند گاوها مقدس‌اند:</strong><br />در فرهنگ هندی‌ها، گاو حیوان مقدسی است. وقتی یک گاو تصمیم می‌گیرد دقیقا وسط یک جاده استراحت کند، هیچ‌کس او را از سر جایش بلند نمی‌کند؛ بلکه رانندگان مسیر خودشان را عوض می‌کنند.<br />هندوها می‌گویند انسان حق استثمار گاو را ندارد و مصرف گوشت، شیر، چرم یا حتی کار کشیدن از گاو ممنوع است. حتی زمانی که گاو پیر می‌شود، باز هم آنها باید به او غذا بدهند و احترام َگذارند و او را آزاد کنند تا در دشت و دمن بچرخد.<br /><br /><strong>2 - چینی‌ها سگ می‌خورند:</strong><br />شاید شما هم شنیده باشید که می‌گویند چینی‌ها علاقه شدیدی به گوشت سگ دارند. این موضوع برای مردم بسیاری از کشورها به ویژه آنهایی که سگ را بهترین دوست انسان می‌دانند، غیرقابل باور است و معتقدند این حرف‌ها دروغ یا خرافه است اما باور باید کرد که چینی‌ها گوشت سگ می‌خورند. با آنکه مقامات بیجین در آخرین دوره از بازی‌های المپیک سرو گوشت سگ را در رستوران‌ها ممنوع اعلام کردند باز هم این غذای محبوب از منوی غذاها محو نشد. نزدیک به 7 هزار سال است که چینی‌ها سگ شکار کرده و گوشت آن را می‌خورند. البته در حال حاضر نسبت به چند هزار سال گذشته به نظر می‌رسد چینی‌ها مهربان‌تر شده و به دوستی با این حیوان علاقه‌ پیدا کرده‌اند.<br /><br /><strong>3 -مردان مکزیکی‌ استراحت را به هر چیزی ترجیح می‌دهند:</strong><br />می‌گویند مردهای مکزیکی عاشق لم دادن در سایه و استراحت‌های طولانی‌مدت هستند و چندان به دنبال کار و تامین معاش نمی‌روند. این حرف تا حدی صحیح است. البته 22 میلیون جمعیت مکزیک هم مانند مردم تمام کشورها به دنبال کار می‌روند و داستان به جایی برمی‌گردد که مردم مکزیک را با همسایه قدرتمند شمالی یعنی آمریکا مقایسه می‌کنند.<br /><br /><strong>4 -بسیاری از کانادایی‌ها در زمستان‌ به زیرزمین‌ کوچ می‌کنند:</strong><br />می‌گویند زمستان که فرا می‌رسد، کانادایی‌ها به شهرهای زیرزمین نقل‌مکان می‌کنند. تعجب نکنید. این موضوع حقیقت دارد. در مونترال دمای هوا در زمستان گاهی به 30 درجه زیرصفر می‌رسد. در کانادا تونل زیرزمینی 32 کیلومتری وجود دارد که به مراکز تجاری، مترو، سینما، برخی مغازه‌ها، موزه و... متصل است و به ساکنان اجازه می‌دهد با وجود برف و سرمای شدید به زندگی روزانه خود ادامه دهند.<br /><br /><strong>5 -مردم اسکاندیناوی عاشق سونا هستند:</strong><br />این یک افسانه نیست. در فنلاند برای 5 میلیون سکنه حدود دو میلیون سونا وجود دارد و تقریبا همه از آن استفاده می‌کنند.<br />اسکاندیناوی در منطقه‌ای سردسیر بین اروپا و روسیه قرار دارد و نزدیک به 2 هزار سال است که سونا در آن از جمله مهم‌ترین مکان‌های اجتماعی بوده است. حتی برخی مشاوره‌ها و سخنرانی‌های سیاسی و اقتصادی در آن انجام می‌گیرد.<br /><br /><strong>6 - انگلیسی‌ها اصلا خوش‌خوراک نیستند:</strong><br />می‌گویند انگلیسی‌ها آشپزهای خوبی ندارند و نمی‌توانند غذاهای خوش‌مزه تهیه کنند. به همین دلیل از آشپزهای فرانسوی کمک می‌گیرند. درواقع باید گفت انگلیسی‌ها علاقه زیادی به خوردن غذاهای ساده و متنوع دارند و برخلاف مردم بسیاری از کشورها که با ترکیب موادغذایی مانند گوشت و سیب‌زمینی و غلات کنار هم غذاهای خوش‌مزه تهیه می‌کنند، آنها هر یک را جداگانه می‌خورند.<br />10 دانشمند دیوانه جهان<br /><strong>7 -ایتالیایی‌ها در قهوه درست کردن، نظیر ندارند:</strong><br />در واقع باید گفت دلیل خوش‌مزه بودن قهوه ایتالیا نوع متفاوت تهیه آن است. ایتالیایی‌ها قهوه را غلیظ درست می‌کنند و قهوه‌خورهای حرفه‌ای گمان می‌کنند این قهوه خوش‌مزه‌ترین قهوه در دنیاست، در صورتی که برای قهوه‌خورهای تازه‌کار این موضوع صحت ندارد. تصور اشتباه دوم که رایج شده این است که می‌گویند ایتالیایی‌ها قهوه‌خورترین مردم دنیا هستند، در حالی که ایتالیا در جایگاهی پس از سوئد، نروژ و لهستان قرار دارد.<br /><br /><strong>8 - سوییسی‌ها تمیزترین مردم دنیا هستند:</strong><br />وقتی وارد سوییس می‌شوید، در هر گوشه می‌توانید یک سطل آشغال ببینید، حتی یک تکه کاغذ هم روی زمین دیده نمی‌شود. همه ساختمان‌ها برق می‌زند. باور نمی‌کنید، حق دارید. در واقع سوییسی‌ها به زندگی تمیز و مرتب اهمیت می‌دهند و به دلیل قوانینی که در کشور وضع شده و اکثر ساکنان به آن احترام می‌گذارند، کشور آنها بسیار تمیز است و مردم برای حفاظت از محیط ارزش زیادی قایل‌اند. کافی است یک تکه کاغذ تصادفی از دست‌تان روی زمین بیفتد، آن وقت کسی هست که دوستانه به شما تذکر دهد. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-2105317328353253449?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-13665090734431042942009-10-20T06:36:00.001-07:002009-10-20T06:39:18.579-07:00<div align="justify">چرا طالبان قوی تر می شوند؟<br /><br />آثار حكيمي در وبلاگ <a href="http://www.seema-e-shahrwand.blogfa.com/post-477.aspx">ماهنامه سیمای شهروند</a><br /><br />با آن که هشت سال از کار مبارزه با طالبان جامعه ی جهانی و دولت افغانستان می گذرد، اما این گروه هنوز تهدید مهم در نا امن سازی کشور به شمار می رود. امروز حضور بیش از 80 هزار نیروی نظامی امریکا و کشور های عضو ناتو در افغانستان، تنها به دلیل جنگ با دهشت افگنی که شامل طالبان مسلح است عنوان می شود.<br />طالبان که پس از برچیدن حاکمیتشان توسط امریکا و مؤتلفین وی، شمارشان بین دو تا سه هزار تخمین می شد، در شرایط حاضر شبیه به هیولای افسانه ی یونان (هایدرا) است که با قطع شدن یک سرش، سرهای دیگر سبز می کند. اگر اندک تأملی به آمار کشته های طالبان که در این هشت سال از سوی نیروهای مصروف جنگ با تروریزم، منتشر شده است صورت گیرد؛ به قول عبدالسلام ضعیف سفیر طالبان در اسلام آباد، دیده می شود که این شمار بیش از 15هزار را احتوا می کند و 5 برابر آماری است که در آغاز تسلط امریکا در افغانستان، برای طالبان تخمین شده بود.<br />پس دلیل قوت گیری طالبان و کم تأثیر بودن مبارزه ی هشت ساله ی جامعه ی جهانی و دولت افغانستان در برابر این گروه، چه می تواند باشد؟<br />دکتور محی الدین مهدی تحلیل گر مسایل سیاسی، به این باور است که سیاست عدم امحای طالبان در دستور کار دولت جرج بوش، پرویز مشرف و حامد کرزی بود. او از توافقنامه ی غیر مکتوب در“بن“ یاد نموده می گوید: ”این توافق نامه در کنار توافق نامه ی مکتوب برای ساختن دولت پس از طالبان شده بود و در آن جنگ با القاعده محور بحث بود نه با طالبان“ به قول آقای مهدی، دولت مشرف به خاطر راهبرد خود که همانا حمایت از طالبان در منطقه بود و دولت بوش به دلیل همکاری از آغاز با طالبان، زدودن طالبان را به تمامی دنبال نمی خواستند بکنند. اما آقای کرزی به نمایندگی جناح روم که رییس اداره ی موقت شد، طالبان را از نیروهای پشت جبهه ی خود و نماینده ی قوم پشتون در افغانستان می دانست، به این دلیل از آغازحاکمیت وی، امحای طالبان و یا سرکوب این گروه به عنوان یک گروه دهشت افگن، در حاشیه قرار گرفت.<br />همچنان آقای مهدی عنوان می کند که از آغاز حضور امریکا در افغانستان، حکومت آقای کرزی همواره تلاش نمود که طالبان را از اعمال دهشت افگنی برائت بدهد و اعمال دهشت افگنانه را، از آن القاعده و یا به توجیه دیگر کار طالبان غیر افغانستانی بداند، به همین دلیل به باور آقای مهدی در هشت سال گذشته هیچ یک از طالبان به دادگاه کشانده نشد و در ضمن جریانی به نام کمیسیون همبستگی صلح به رهبری صبغت الله مجددی، مبادرت به رها سازی بسیاری از طالبانی که متهم به قتل مردم بودند نمود.<br />وحید مژده تحلیل گر مسایل سیاسی و کارمند وزارت خارجه در زمان حاکمیت طالبان، نیز مسئله ی بن را تأیید نموده می گوید“در آغاز جرم طالبان از نظر امریکا، تنها پناه دادن به اسامه بود و برنامه ی برای نابودی این گروه هم در جنگ با تروریزم امریکا وجود نداشت، اما دشمنی طالبان پس از حمله ی نظامی امریکا به افغانستان و کشتار نیروهای طالب در کندز و مزار، به وجود آمد.“<br />اما مسئله ی دیگر که در این راستا، قضیه را گونه ی دیگر پیشکش می نماید، موجودیت نام رهبران طالبان در فهرست سیاه امریکا است. اگر طالبان از دید امریکا جدا از القاعده پنداشته می شوند، پس موجودیت نام رهبران این گروه در فهرست سیاه که مورد تعقیب هستند و باید به دادگاه کشانده شوند، چه مفهومی را افاده می کند؟<br />آقای مژده می گوید ”پس از وقوع یازدهم سپتمبر، امریکا فهرستی از رهبران طالبان تهیه نمود که باید دارایی آن ها در بانک های خارجی مسدود می شدند، در میان رهبران طالبان نام بشیر بغلانی که خود زندانی طالبان بود دیده می شد، از این رو چنین بر می آید که امریکا برنامه ی روشنی در مورد طالبان و ازمیان برداشتن این گروه نداشت و حتا نمی دانست که رهبران این گروه کی ها هستند.“<br />مگر جداسازی طالبان از القاعده در ادبیات مسوولین حکومت افغانستان، از آغاز حاکمیت حامد کرزی کاربرد داشت این سیاست گذاری های حکومت وهمسویی جامعه ی جهانی با آن، رویکرد دیگری به خود گرفت که آهسته آهسته سبب تقسیم نمودن طالبان به (معتدل و تندرو) در برخورد حکومت و جامعه ی جهانی با این گروه شد و در پیوند به این طرز دید شماری از طالبان که معتدل لقب گرفتند از زندان های امریکا و افغانستان رها شدند؛ ولی این سیاست تقسیم بندی طالبان معتدل و افراطی، تا هنوز نتوانست کاهشی در حملات این گروه و افزایش نا امنی ها داشته باشد.<br />صبغت الله سنجر رییس سیاست گذار ی دفتر ریاست جمهوری حامد کرزی، می گوید: ”افرادی از طالبان شاید با القاعده ارتباط داشته باشند؛ اما رهبری طالبان از القاعده جدا بوده و رابطه ی فکری با این گروه ندارند. آنها افغان های خودمان هستند“<br />اما احمد بهزاد عضو مجلس نماینده گان از هرات، معتقد است که بحث جدا سازی طالبان از القاعده و تقسیم کردن طالبان به معتدل و افراطی، از آغاز حضور امریکا در افغانستان، بحث اشتباه و بی تأثیر در روند تأمین امنیت بود. او می گوید:“بارها طالبان با شدید ترین عملکرد ها، متوسل شدند و نیروهای خارجی، دولتی و مردم را هدف قرار دادند؛ اما از سوی دولت افغانستان رویکرد مسامحه آمیز صورت گرفت و درکنارش نیروهای امریکایی هم به این مسئله توجهی نداشتند.“ بهزاد به پرونده های اشاره می کند که طالبان پس از باز داشت توسط نیروهای امنیتی، به دستور رییس جمهور دو باره رها و در صف جنگ با نیروهای دولتی و بین المللی قرار گرفتند. او مسئله ی رها سازی ملا دستگیر از بادغیس را یاد آور شده می گوید که ملا دستگیر سال گذشته به فرمان رییس جمهور رها شد و در یک حمله ی غافلگیرانه بیش از 20 تن از افراد پولیس و ارتش را به قتل رساند، این خود نشان می دهد که نابودی طالبان در برنامه ی دولت موجود نبود و امریکا و کشورهای مؤتلف وی هم تنها اکتفا به برچیدن نظام سیاسی طالبان از قدرت نمودند، نه محو این گروه به عنوان یک گروه دهشت افگن. این امرسبب شد که طالبان دوباره پس از شکست جان گرفته و به یک قدرت بزرگ، تبدیل شوند.<br />ولی آقای مژده گسترش قدرت دو باره ی طالبان را قسمتی از تعاملات سیاسی امریکا در منطقه در همسویی با پاکستان می داند. او می گوید که اگرچه حلقات از دولت شاید در قوت گیری طالبان به ویژه شمال دست داشته باشند؛ اما در کل افزایش نا امنی ها در شمال به وسیله ی طالبان از توان دولت نیست بلکه دست امریکا و انگلیس است برای زیر فشار قرار دادن کشور های آسیای میانه تا در نهایت امر برای مهار تروریزم با امریکا همسو شوند و این امر زمینه ساز حضور امریکا در این کشور ها شود“<br />مگر از دید آقای سنجر، قوت گیری طالبان عوامل خارجی از نوع دیگر دارد؛ او می گوید: ”نا امنی های امروز و افزایش قوت طالبان از اشتباه جامعه ی جهانی صورت می گیرد. توجه نکردن به افزایش کمی و کیفی نیروهای اردو وپولیس دولت افغانستان از آغاز موافقت نامه ی بن، به عنوان یک نیروی خود کفا که از تهدید های داخلی وخارجی بر علیه کشور دفاع نماید، بمباردمان بی هدف، کشتن غیر نظامی ها و بازداشت های خود سر مردم توسط نیروهای امریکای و ناتو، سبب شد که طالبان در میان مردم جای پا باز نموده و از میان مردمی که در آغاز حامی دولت بودند سرباز بگیرند. در این مورد تقصیر از جانب دولت افغانستان نیست“<br />با این حال، مردم افغانستان به آینده ی جنگ با طالبان و تأمین امنیت کشور شان، باور مثبت ندارند. امروز جنگ با تروریزم امریکا و ماهیت طالبان در ذهن شهروندان، بیشتر به یک معمای مبهم تبدیل شده است، اگر جنگ امریکا با تروریزم است و طالبان یک گروه تروریستی، پس چرا این جنگ نه تنها پایان نمی یابد؛ بلکه هر روز دامنه هایش وسیع تر می شود، از سوی دیگر شایعات این که برخی از حلقات حاکم از طالبان حمایت می کنند و به باور آقای مهدی که نا آرامی های شمال از این ناحیه سرچشمه می گیرد، سوال های زیادی را برای مردم ایجاد کرده است که چه وقت و چه زمانی جنگ با طالبان تمام، امنیت شهروندان تأمین و کشور آرام خواهد شد؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1366509073443104294?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-19287017646285472752009-10-20T04:04:00.000-07:002009-10-20T04:10:26.653-07:00<div dir="rtl" align="justify"><strong>جنرال اسبق روسی در نقش مشاور اوباما</strong> </div><div dir="rtl" align="justify"><br />ریس جمهور امریکا بارک اوباما وزارت دفاع را تحت فشار قرار داده و به صورت عاجل پلان نو عملکرد را در افغانستان مطالبه نموده است. قرار معلومات، در واشنگتن یکبار دیگر تجربه جنگ نیروهای شوروی در افغانستان ( 1979 – 1989 ) را به خاطر آوردند. پنتاگون سابقه داران جنگ ده ساله، قهرمان اتحاد شوروی جنرال روسلان اوشیف را به " صحبت کاری" دعوت نموده بود. مبصر نظامی روزنامه "کمسومولسکایا پراودا" ویکتور بارانتسیف مصاحبه با موصوف انجام داده، که سایت "فارسی.رو" توجه شما را به متن فشرده ان جلب می دارد.<br /><br />ریس جمهور امریکا بارک اوباما وزارت دفاع را تحت فشار قرار داده و به صورت عاجل پلان نو عملکرد را در افغانستان مطالبه نموده است. قرار معلومات، در واشنگتن یکبار دیگر تجربه جنگ نیروهای شوروی در افغانستان ( 1979 – 1989 ) را به خاطر آوردند. پنتاگون سابقه داران جنگ ده ساله، قهرمان اتحاد شوروی جنرال روسلان اوشیف را به " صحبت کاری" دعوت نموده بود. مبصر نظامی روزنامه "کمسومولسکایا پراودا" ویکتور بارانتسیف مصاحبه با موصوف انجام داده، که سایت "فارسی.رو" توجه شما را به متن فشرده ان جلب می دارد.<br /><br /><strong>- روسلان سلطانوویچ، شما در پنتاگون در برابر کی سخنرانی نمودید؟</strong> </div><div dir="rtl" align="justify">- 30 تن از جنرالان و افسران بلند رتبه حضور داشتند. در جمله آن ها کسانی هم بودند، که در جنگ در افغانستان شرکت نموده بودند.<br /><br /><strong>- نظامیان عالی رتبه از شما در باره چه چیز پرسیدند؟</strong><br />- آن ها به وضع فعلی نظامی- سیاسی در افغانستان علاقمندی داشتند، به جای که من، در سال های اخیر چندین بار سفر نموده ام. و خواهش به عمل آوردند، تا به آن ها مشوره دهم: تا در آینده چه کارکنند؟ یک جنرال امریکایی به من گفت: " شما تصور کنید، که مشاور نظامی اوباما هستید. چه چیز را شما به ريیس جمهور ما سفارش می کردید؟"<br /><br /><strong>- شما چه مشوره دادید؟</strong><br />- من گفتم: من به صفت مشاور نظامی امریکایی، قبل از همه سعی می کردم بارک اوباما را متقاعد سازم، که اردوی او در افغانستان با تروریستان نمی جنگد. در میان طالبان بخشی از مردم افغانستان حضور دارند. نباید همه را یکسره تروریست دانست و علیه آن ها جنگ سراسری اعلان کرد. این سخ ترین اشتباه است. در عین حال باید مساله دیگر را نیز در نظر گرفت: طالبان- این ها نه تنها مردم هستند، که می خواهند جایگاه خود را در سیاست و اقتصاد کشور احراز نمایند، بلکه عقیده مذهبی دارند. عقیده ای، که در بین بخش اعظم افغان ها از محبوبیت خاصی برخوردار می باشد. آن را به زور سلاح خفق کردن، و خلط کردن با تروریستان معمولی، اصلاً معقول نیست. این کار خطرناک می باشد. امریکاییان درین باره یک به یک آن اشتباهات را تکرار می کنند، که ما زمان انجام دادیم، وقتی که به افغانستان در سال 1979 به افغانستان وارد شدیم.<br /><br /><strong>- به صورت مشخص کدام اشتباهات؟</strong><br />- ما آنگاه در کابل رژیم دست نشانده خود را بر مسند قدرت شاندیم و با زور برچه های خود از ان حمایت می نمودیم، و برای این کار قطعات تعلیم دیده و تجهیز شده اردوی حکومتی افغانستان را به کمک خود جلب می کردیم. ما با این کار خود افغان ها را به دو جناح: آن های که از ما حمایت و نمایندگی می کردند، و " دشمنان"، که از گروه های مسلح مجاهدین متشکل بودند، تقسیم نمودیم. عین منظره را ما حالا در افغانستان مشاهده می کنیم. در عین حال، مقاومت طالبان با گذشت هر ماه افزایش می یابد، خود امریکاییان بر این امر اعتراف می کنند. اشتباه دیگر ما تحمیل طرز زندگی خود بر افغان ها بود.عین اشتباه را امریکاییان انجام می دهند.<br /><br /><strong>- به نظر شما، آیا جنگ "ما" از جنگ فعلی در افغانستان تفاوت شدید دارد؟<br /></strong>زمانی که قطعات محدود شوروی با مجاهدین مي جنگیدند، به آن ها سلاح، مهمات، پول، متخصصین و مواد غذایی را ده ها کشور تحت رهبری امریکا کمک می کردند. حالا برعکس: به امریکاییان و متحدین آن ها ایتلاف نیرومند ناتو جمع شرکای خارج از ناتو، جمع اردوی30 هزار نفری افغانستان کمک می کنند. باوجود این، نیروهای70 هزار نفری نمی توانند بر طالبان غالب شوند. به هر اندازه که طالبان جنگ را ادامه می دهند تاکتیک آن ها بهتر شده می رود. برعلاوه، به جای یک طالب کشته شده به جای آن سه نفر دیگر وارد نبرد می شوند.<br /><br /><strong>- در همین روزها معلوم گردیده که پنتاگون قصد دارد، نیروهای ایتلافی را در افغانستان به تعداد 30 -40 هزار نفرافزایش دهد و تعداد این نیروها را تا 100 هزار نفر برسانند. این به همان تعداد نیروهای اتحاد شوروی در افغانستان برابر می باشد. شما چه فکر می کنید، آیا با چنین قشون می توان بر طالبان پیروز گردید؟</strong><br />- نه خیر. به خاطری که گروهای مسلح طالبان نیز درین صورت افزایش خواهد یافت. واضح است که تعداد کشورهای که به آن ها کمک می کنند نیز افزایش خواهند یافت. این کار رویارویی امریکا و ناتو با جهان اسلام هنوز هم تشدید خواهد کرد. جنگ می تواند به صورت لایتناهی ادامه یابد.<br /><br /><strong>- پس راه بیرون رفت در کجاست؟</strong><br />- فقط یک راه بیرون رفت وجود دارد. کسی که واقعاً خواهان صلح در افغانستان باشد، باید به این کشور با آرد و گندم بیاید، نه با برچه ها. و به افغان ها در باره انتخاب چنان حکومت مزاحمت نکند، که آن ها خود آن را لازم دانند. من عقیده دارم، که فقط کمک تمام جهان در ایجاد اقتصاد این کشور زجر کشیده می تواند صلح را به اين سرزمین به ارمغان آورد.<br /><br /><strong>- شما در نتیجه به امریکاییان چه مشوره دادید؟<br /></strong>- قبل از همه باید به افغان ها امکان انتخاب چنان حکومت داده شود، که آن ها می خواهند. </div><div dir="rtl" align="justify"><br /><strong>- در مدت زمان هشت سال جنگ فعلی در افغانستان بیش از 40 فیصد ترافیک مواد مخدره ازین کشور افزایش یافته است چرا؟<br /></strong>- شما به خاطر بیاورید، تولید مواد مخدره در افغانستان در دوران طالبان تقریباً پايین آمد. جزای اعتیاد به مواد مخدره اعدام بود. حالا در اقتصاد افغانستان چه وجود دارد؟ صفر. 90 فیصد عواید کشور از مدرک مواد مخدره، به خصوص هیروئین تامین می شود. تمام قاچاقبران مواد مخدره در امارات متحده عربی زندگی می کنند.<br /></div><div dir="rtl" align="justify">منبع سایت خبری محک </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-1928701764628547275?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-60950524027524986232009-10-13T07:14:00.000-07:002009-10-18T02:37:20.194-07:00<div dir="rtl" align="justify"><strong>ستاره رپ فرانسه مسلمان شد</strong><br /><br />مجله فرانسوی "قالا" پس از تأیید خبر مسلمان شدن "دیامز"، به نقل از یکی از نزدیکان این ستاره سرشناس نوشت: به نظر می رسد "دیامز" برای مشکلات روحی و عاطفی خود چیزی را در دین اسلام یافته که در هیچ یک از دیگر ادیان نیافته است.<br />مجله فرانسوی "قالا" که اهمیت زیادی به انتشار اخبار مربوط به چهره‌های سرشناس هنری و موسیقی می دهد، در شماره این هفته خود خبر مسلمان شدن "دیامز" را تایید کرده است.<br />مجله فرانسوی "قالا" پس از تأیید خبر مسلمان شدن "دیامز"، به نقل از یکی از نزدیکان این ستاره سرشناس نوشت: به نظر می رسد "دیامز" برای مشکلات روحی و عاطفی خود چیزی را در دین اسلام یافته که در هیچ یک از دیگر ادیان نیافته است.<br />این مجله فرانسوی در ادامه نوشت: "میلانی جورجیادیز" معروف به "دیامز" در چند وقت اخیر و به وی‍ژه پس از شهرت یافتن، دچار مشکلات روحی - روانی و عاطفی بسیار زیادی شده بود و از آن به شدت رنج می برد همین امر موجب شد گوشه گیر شده و کمتر در ملأ عام ظاهر شود.<br />"دیامز" 29 ساله که در سنین کودکی پدر و مادرش از هم جدا شدند، دوران کودکی سختی را سپری کرد. وی در سن 15 سالگی به یک خودکشی ناموفق اقدام ورزید. پس از گرویدن به دین مبین اسلام گفت:‌ برای درمان مشکلات روحی - روانی خود به پزشکان زیادی مراجعه کردم اما هیچ یک از آنان نتوانست مرا درمان کند. راه حل درمان این بیماری را در دین یافتم. چیزی که دنبالش بودم را در شهرت و ثروت نیافتم، به خدا روی آوردم و آن را نزد خدا یافتم.<br />گفتنی است "دیامز" از پدری یونانی و مادری فرانسوی در آتن پایتخت یونان متولد شد. در چهار سالگی به همراه والدینش برای ادامه زندگی به پاریس رفت و در یکی از محله های ساده و فقیرنشین این شهر سکنی گزید. وی خوانندگی را از سال 1994 میلادی در یک گروه خوانندگی جوانان آغاز کرد اما به دلیل استعداد زیادش توانست طی مدت زمان چند سال به شهرت برسد. او دارای شخصیتی قوی و صدایی ویژه است.<br />برخی از دوستان و نزدیکان "دیامز" علت مسلمان شدنش را معاشرت زیاد وی با فرانسوی‌های آفریقایی تبار که بیشترشان مسلمان هستند، عنوان می کنند. از دوستان بسیار نزدیک مسلمان وی، "آمال بنت" خواننده فرانسوی مراکشی تبار و "جمال دبوز" بازیگر کمدی آفریقایی تبار هستند.<br />قابل ذکر است جدیدترین آلبوم این خواننده سرشناس رپ، "کودکان صحراء" نام دارد که موضوع آن مشکلات و سختی‌های کودکان فقیر ساکن در محله‌های حاشیه‌ای پاریس است. وی نژادپرستی که این کودکان و خانواده های فقیر از آن رنج می برند را در آلبوم خود شرح داده است. </div><div dir="rtl" align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-6095052402752498623?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7314892744931039538.post-46261094309077000112009-10-13T05:21:00.001-07:002009-10-13T07:11:15.330-07:00<div dir="rtl" align="justify"><span style="font-family:arial;">هشت سال پس از حمله آمریکا به افغانستان<br /><br />زلمی خلیلزاد سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل متحد، در یک مصاحبه اختصاصی با بی بی سی گفت تصمیم دارد تشکیل سیاسی به نام جنبش موفقیت برای افغانستان را ایجاد کند و نیز در چارچوب حکومت آینده افغانستان در این کشور وارد کار شود. او جزئیات بیشتری در این زمینه ارائه نکرد.<br /><br />پیش از این گفته شده بود او خواهان ایجاد پست اجرایی معادل نخست وزیر است اما در یکی از مصاحبه های اخیرش گفت این پیشنهاد او نه، بلکه از گوردن براون نخست وزیر بریتانیا به حامد کرزی بوده تا از فشار مسولیت های اجرایی حکومت بردوش او کاسته شود.<br /><br />آقای خلیلزاد در پاسخ به این سوال که چرا القاعده و طالبان هشت سال بعد از آغاز حملات هوایی آمریکا به قصد از بین بردن شان، هنوز ابتکار عمل به دست دارند و قادر به حمله برپایگاه های نظامی این کشور و سربازانش درداخل افغانستان اند، گفت :"از نظر نظامی موفقیت های زیادی بر ضد القاعده بدست آمده است. حالا این سازمان در موقعیت بسیار بدتری قرار دارد، افغانستان را به عنوان پایگاه در اختیار ندارد و در کشورهای دیگری مانند پاکستان فعالیت دارد، اما همیشه زیر حمله است. شماری از افراد کلیدی آن کشته شده و منابع مالی آن محدود شده و حالا تعداد کمتری از جوانان عرب علاقمند همکاری با آنند. "<br /><br />آقای خلیلزاد در مورد نگرانی هایی که فرماندهان آمریکایی از وضعیت ارائه می دهند گفت: "این مشکلات بیشتر از سوی طالبان، گروه حقانی و حکمتیار منشأ می گیرد، آنها در پاکستان پایگاه هایی دارند که از آنان بر ضد افغانستان و قوای خارجی اقدام می کنند. البته در برخی موارد بدون شک آنها تقویت یافته اند.<br /><br />آقای خلیلزاد این نظریه را که عدم اشتراک طالبان در کنفرانس 2001 بن یک اشتباه بود، رد می کند. او می گوید در آن وقت این کار عملی نبود، اما این طرح وجود داشت که بعد از ایجاد حکومت موقت فرصتی برای طالبانی که خواهان ادامه جنگ نیستند، و خواهان بازگشت به زندگی عادی باشند، فراهم شود. اما طالبانی که مستقل نیستند و سازمانها و کشورهای حامی شان که طرفدار ثبان و رفاه درافغانستان نمی باشند، مانع آنها می شود. از سوی دیگر آنها به به تعهدات جانب حکومت ممکن است اطمینان نداشته باشند، (یعنی اینکه) روی توافقها پایبند می ماند. آقای خلیلزاد افزود شانس موفقیت چنین روندی منوط به بهتر شدن شرایط امنیتی و کسب اطمینان بیشتر نسبت به بهبود وضعیت است. با بد شدن اوضاع چنین فرصت ها کمتر و کمتر می شود.<br /><br />مشکلات کلیدی که موجب وخامت کنونی اوضاع کنونی افغانستان شده است چیست و چگونه باید حل شوند؟<br /><br />آقای خلیلزاد می گوید ابتدا باید نتایج انتخابات روشن شود و سپس اهمیت زمان درک شود و افغانها گردهم آمده یک حکومت قوی بسازند که این خود موجب تشویق جهان به کمک می شود. با این کار خطراستراتیژیکی اینکه ممکن است خارجی ها از افغانها و افغانها از آنها دلسرد شود کمتر می شودو گام دیگر که باب همکاری با کشورهای همسایه و گروه هایی که در این کشور ها رابطه دارد باز گذاشته شود. مساله زیر حمله قرار دادن پایگا های دشمنان افغانستان در پاکستان نیز باید مطرح شود.<br /><br />سفیر سابق امریکا در سازمان ملل متحد گفت، در قبال انتخابات تصمیم نهایی کمیسیون شکایات می تواند پاسخ نهایی به سوالات مطرح در زمینه تقلب یا عدم آن باشد و این می تواند راه مشروعیت را شفاف کند. آقای خلیلزاد افزود در کنار آن گام های دیگری نیز ممکن است برداشته شود ، مانند ایجاد یک تفاهم بین الافغانی میان کسانی که برای ایجاد یک حکومت قوی سیاسی و حلال مشکلات هم نظر هستند.<br /><br />آقای خلیلزاد تاکید کرد از طریق تشکیل یک جنبش برای موفقیت افغانستان میان کسانی که در تعریف و یافتن راه حل مشکل و استراتژی برای آن هم نظر اند، خواهان فعالیت سیاسی است. در مورد اینکه آیا این تلاش های او به معنی ایجاد یک حزب سیاسی ااست گفت چنین برداشتی شاید هنوز پیش از وقت باشد است اما نیاز برای گرد هم آمدن افغانهای هم نظر جدی شده است.<br /><br />آیا برای ایجاد یک حکومت قوی،امکان جمع آمدن همه گروهها که مطرح هستند و بخشی از واقعیت های سیاسی امروز افغانستانند، مانند طالبان، گروه حکمتیار، فرماندهان و رهبران جهادی سابق و افراد با نفوذ دیگر که به نحوی در جنگهای گذشته دخیل بوده اند ودر مواردی هم با سوال یا اتهام نقض حقوق بشر روبروند، عملی خواهد بود؟<br /><br />آقای خلیلزاد می گوید تصور دارد هر جنگ باید بالاخره روزی به پایان برسد، راه آشتی برای عناصری که خواهان پیشرفت و تبعیت از قانون اساسی فغانستان اند باز گذاشته شود. موفقیت این روند مربوط به عملکرد حکومت افغانستان و کشور های در گیر در قضیه افغانستان است و نیز رابطه مستقیم با این امر دارد که پناه گاه و پایگا ههای شورشیان در خارج با خطر روبرو شود.<br /><br />از آقای خلیلزاد پرسیده شد که آمریکا با رفتن به عراق و نیمه رها کردن قضیه افغانستان اشتباهی را مرتکب شد و شماری به این باورند که خود او نیز با تقرر در پست سفارت آمریکا در عراق، افغانستان را در یک مقطع حساسی تنها گذاشت در حالی که می تواند با اعمال نفوذ خود به عنوان سفیر آمریکا در افغانستان ممد واقع شود. او گفت این تصمیم دولت جورج بوش بود که تصور می کرد در افغانستان وضعیت رو به بهبود است و این عراق است که توجه و مواظبت بیشتر می خواهد لذا او به این کشور برای ادامه ماموریت دیپلماتیک رفت.<br /><br />آقای خلیلزاد در زمان ماموریت خود در افغانستان توجه داشت تا جنگ سالاران سابق را در حیطه قانون و حکومت جدید وادار به همکاری کرده و در پاره ای از مسایل و جزئیات اعمال نفوذ کند. او نسبت به سیاست های مشکوک پاکستان در قبال افغانستان و مبارزه با طالبان با تندی سخن می زد و حتی گفته می شود این اسلام آبا بود که موجب ایجاد فشار برای حذف او از صحنه دیپلماتیک افغانستان شد.<br /><br />آقای خلیل زاد رابطه نزدیک و شخصی با آصف زرداری ریس جمهور کنونی پاکستان دارد و در یکی از صحبت هایش گفته بود امیدوار است بتواند از آن به نفع تقویت همکاری میان دو کشور استفاده برد.<br /><br />منبع – سایت فارسی بی بی سی<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7314892744931039538-4626109430907700011?l=afgblogs.blogspot.com' alt='' /></div>Hafizullah Hasifnoreply@blogger.com0