پایان نشست لندن درباره افغانستان


بر اساس این بیانیه دولت افغانستان متعهد شده است تا طی پنج سال آینده کنترل امنیتی مناطق زیادی از کشور را بویژه مناطق ناآرام را خود به عهده بگیرد.

کشورهای کمک کننده به افغانستان تعهد کرده اند که صدها میلیون دلار پول برای کمک به ایجاد ثبات و امنیت به افغانستان کمک کنند.

همچنین حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان، تعهد کرده است تا با فساد در کشور مبارزه جدی کند. موضوع فساد یکی از مهمترین محورهای انتقاد کنندگان به عملکرد دولت آقای کرزی بوده است و در نظر سنجی که اخیرا انجام شد بسیاری از پرسش شوندگان فساد را مهمترین معضل پیش روی کشور خواندند.

شرکت کنندگان در کنفرانس لندن در عین حال از طرح دولت افغانستان برای مذاکره با طالبان حمایت کردند.

در همین رابطه اعلام شد که به زودی قرار است نشستی در کابل، پایتخت افغانستان، برای بحث و تبادل نظر در باره مکانیسم این مذاکرات احتمالی برقرار شود.

دولت افغانستان اعلام کرده بود که با طرح مذاکره با طالبان در کنفرانس لندن حاضر خواهد شد. اگرچه واکنشهایی در این باره از سوی برخی از محافل سیاسی و مطبوعاتی و حتی طالبان اعلام شده بود.

گروه طالبان با انتشار اعلامیه ای که از آدرس "شورای رهبری امارت اسلامی افغانستان" منتشر شد، در مورد کنفرانس لندن، واکنش نشان داد و این اجلاس را "بی فایده" عنوان کرد. طالبان در این اعلامیه که یک روز قبل از کنفرانس لندن منتشر شده است، با لحن نسبتا ملایمی جامعه جهانی را مخاطب قرار داده و بحث بر سر طرح هایی را که آنها برای پایان بخشیدن به فعالیت طالبان در موردش بحث می کنند، غیر واقعی خوانده است.

همچنین در آستانه کنفرانس لندن شماری از روشنفکران و نهادهای فرهنگی افغانستان نسبت به روند سیاسی در این کشور و مسئله مذاکره با طالبان ابراز نگرانی کردند. در بیانیه ای که از سوی دهها انجمن و مرکز فرهنگی افغانهای مستقر در اروپا انتشار یافت، آمده است که رهبری دولت فعلی افغانستان با همدستی جناحهای طرفدار طالبان و حزب اسلامی در دولت تلاش دارد تا جریان حاکم را به سوی انحصار قومی هدایت کند و گروههای غیرپشتون را نسبت به وضع موجود بی اعتماد سازد.

در کنفرانس لندن همچنین تصمیم گرفته شد که تا 50 درصد کمکهای غیر نظامی به افغانستان با اختیارات دولت افغانستان به مصرف برسد. قبلا دولت افغانستان اختیارات کمتری برای صرف کمکهای اعطا شده به کشور داشت.

به گفته خبرنگاران و ناظران افغان شرکت کننده در نشست لندن، تفاوت این کنفرانس با نشستهای پیشتر مشابه در باره افغانستان در این بوده است که در نشست لندن موضوعات کلی مطرح نشده است. به گفته این ناظران، نشست لندن دارای اهداف مشخص، برنامه کاری معین و زمانبدنی مشخص بود.

در همین حال شماری از نمایندگان پارلمان افغانستان که در کنفرانس لندن نیز حضور داشتند، در گفت و گو با بی بی سی گفتند که طرح مذاکره با طالبان، با مجلس نمایندگان مشورت نشده و آنها در جریان جزئیات این طرح قرار ندارند. شکیبا هاشمی نماینده قندهار در مجلس نمایندگان به بی بی سی گفت، طرح مذاکره با طالبان به دلیل اینکه" یک طرح صرفا حکومتی است ناکام خواهد بود."
بي بي سي فارسي

آیا واقعا موسیقی سنتی افغانستان رو به فراموشی است ؟

بنیاد فرهنگی آغا خان که یک نهاد فرهنگی غیر دولتی می باشد جهت حراست از موسیقی سنتی افغانستان دست به ایجاد کلاس های موسیقی در چند شهر افغانستان من جمله ولایت هرات زده است که در این کلاس ها موسیقی از قبیل رباب ، طبله و دوتار هارموبیه وسایر آلات موسیقی محلی تدریس می گردد.این کلاس ها دریکی ازمحلات شهر کهنه هرات که قدامت زیاد تاریخی دارد و توسط همین بنیاد به سبک معماری قدیم ترمیم شده است ، فعالیت می کند .بنیاد فرهنگی آغا خان دراین زمینه فعالیت خود را از سال 2006 در ولایت هرات آغاز نموده است.آقای حفظ الله حکیمی ، مدیرآموزشگاه موسیقی سنتی درهرات راجع به چگونگی کلاسها چنین میگوید: تشویق فرا گیری موسیقی محلی افغانستان یکی از پروگرام های مرکز فرهنگی بنیاد آغا خان می باشد که در سال 2004 میلادی در شهر کابل فعالیت خود را آغاز کرد و بعدا درسال 2006 میلادی این پروژه نیز به ولایت هرات گسترش یافت .من دراکتبر سال 2009 در ولایت هرات سری به آموزشگاه موسیقی سنتی زده و پس از صحبت با مسؤلین و استادان این آموزشگاه این گزارش را تهیه نمودم .مکتب موسیقی سنتی که درهرات ایجاد شده با تلاش مسؤلین ، این پروژه تعدادی ازاستادان موسیقی محلی هرات را استخدام نموده است تا این هنر باستانی را به شاگردان نو جوان آموزش بدهند .از جمله استادان موسیقی و خوانندگان محلی هرات نیز یکی استاد محمود خوشنواز می باشد که در بین مردم هرات شهرت داشته زیادی و سالهاست با برادران خود به نواختن و تدریس آلات موسیقی محلی هرات می پردازد و شاگردان زیادی را تربیت نموده ویکی از آهنگ های مشهور او سر پل مالان دختری دیدم می باشد .او نیز از مدت سه سال است در این آموزش خواندن و نواختن هارمونیه را به نوجوانان درس می دهد و به گفته او تا حال دهها شاگرد از این آموزشگاه فارغ شده اند .نجیب الله عزیزی در این آموزشگاه به تدریس رباب مشغول است او می گوید جوانان زیادی به نواختن رباب علاقه دارند ، رباب ازجمله آلات موسیقی می باشد که جوانان وحتی بزرگسالان به آن عشق می ورزند آقای نجیب الله عزیزی می گوید سال گذشته بیش از 35 نفر به آموختن رباب پرداخته و آن را تا اندازی فرا گرفته که می توانند ازآن استفاده کنند وی اضافه می کند فراگرفتن رباب مستلزم وقت بیشتری می باشد .درکلاس طبله جوان 13 ساله ای را دیدم که از روی نوت طبله مینواخت این جوان که جواد نام دارد و 13 ساله می باشد چنین می گوید که من ازسن 7 ساله گی به فرا گرفتن هنر طبله را درکلاس های شخصی آغاز نموده و اینک هشت ماه میشود درآموزشگاه موسیقی هرات نواختن طبله را دنبال میکنم .از استادان شناخته شده موسیقس سنتی درهرات میتوان ازمرحوم غلام محمد عطایی رباب نوازمشهور افغانستان نام برد که ازشاگردان ممتاز مرحوم استاد محمد عمر رباب نوازنام دار افغانستان بوده است .غلام محمد عطایی به سن 50 سالگی چهار سال قبل درهرات فوت نمود او نیز پسر جوانی دارد که خوب رباب مینوازد و فغلا درشهرفرانکفرت آلمان زندگی می کند .همچنین می توان از استاد کریم دوتار ، رباب و طبله نواز مشهور هرات نام برد استاد کریم سال ها درکنار مرحوم استاد محمد عمر رباب می نواخت وسال ها در رادیو افغانستان در کابل مشغول نواختن رباب و دوتار بود او نیزاز طریق بنیاد آغا خان مشغول تدریس کلاس های موسیقی محلی می باشد .محمد رحیم شنواز نیز از رباب نوازان مشهور افغانستان است که هنوز هم درهرات زندگی می کند و شاگردان زیادی تربیت نموده است او چندین بار به کشورهای اروپائی لندن ، هالند و آلمان کنسرت های داشته است .استاد رحیم خوشناز نیز پسر جوانی دارد که درنواختن ربات مهارت خاصی دارد ، دراین جا باید ازهنرمندان مشهوروسابقه دارهرات آقایان گدا محمد دوتار نواز و بلبل زیربغلی نواز هرات نام برد.اگر بخواهیم نام تمام هنرمندان موسیقی محلی هرات را بنویسم دراین نوشته نمیگنجد.استادان موسیقی سنتی افغانستان در چند سال اخیر تلاش های برای زنده نگهداشتن موسیقی سنتی افغانستان انجام داده اند بقول اقای محمود خوشنواز این تلاش ها برای نگهداشت موسیقی محلی زمانی صورت میگیرد ، که موسیقی محلی هرات کمتر درمحافل عروسی ها و دیگر محافل خوشی به نظر میرسد و جای آن را بقول آقای محمود خوشنواز موسیقی بسیار بلند و الکترونیک گرفته که صدای خواننده کمتر شنیده می شود و در این سر وصدا ها هنر و اصالت یک خواننده کمتر مجسم می ردد ولی این موسیقی هم علاقمندان خود را دارد .محمد رحیم خوشنواز می گوید تسلط طالبان در افغانستان ضربه محکمی بر موسیقی و هنرمندان افغانستان وارد آورد که تاریخ افغانستان درهیچ دوره ای موسیقی چنان به خطر نابودی قرار نگرفته بود و هنرمندان افغانستان تحت اذیت و فشار و تبعید گرار نگرفته بودند .گرچه درهرات کلاس های موسیقی شخصی نیز وجود دارد که جوانان پسرودختر با علاقه خاصی به فراگرفتن موسیقی محلی میپردازند همچنین آقای استاد جواد تابش نیز کلاسهای موسیقی سنتی در هرات تآسیس نموده است ولی بنیاد آغا خان درگسترش موسیقی سنتی روم مهمی را ایفا می کند .موسیقی محلی هرات به گفته مردم این خطه از اصیل ترین و مردمی ترین موسیقی های محلی افغانستان است ، که تا اندازی ای اصالت خود را حفظ نموده است .موسیقی محلی هرات تنها به معدودهای هرات منحصر نمی شود بلکه دربخشی از شرق ایران نیز تاثیر گذار بوده است .در8 سال گذشته صد ها جوان هراتی درآموزشگاها موسیقی محلی را فرا گرفته اند.این گزارش با مصاحبه ها و نواختن موسیقی محلی هرات ازطریق رادیو صدای آلمان نشر شده است.
محمود منجم زاده برلین آلمان

اعضای کابینه جدید افغانستان معرفی شدند

اعضای کابینه جدید افغانستان به مجلس نمایندگان معرفی شدند که بیشتر اعضای آن را وزیران سابق تشکیل می دهند و آنها عمدتاً در مقامهای کلیدی ابقا شده اند.

این وزیران را قسیم فهیم، معاون رئیس جمهوری افغانستان به مجلس معرفی کرد که در سخنان خود گفت دلیل این که آن عده از وزیران پیشین که مقامهای خود باقی مانده اند این است که آنها "با ابتکار و تخصص" کار کرده اند، اما او توضیحات بیشتری در این مورد ارائه نکرد.

بر اساس این فهرست عبدالرحیم وردک، وزیر دفاع، حنیف اتمر، وزیر داخله/کشور، عمر زاخیل وال، وزیر مالیه/دارایی، اسماعیل خان، وزیر انرژی، سرور دانش، وزیر عدلیه/دادگستری هستند که در مقامهای سابق خود ابقا شده اند.

آصف رحیمی، وزیر زراعت/کشاورزی، امیرزی سنگین وزیر مخابرات، حسن بانو غضنفر، وزیر امور زنان، ژنرال خداداد، وزیر مبارزه با مواد مخدر و فاروق وردک، وزیر معارف/آموزش و پرورش، از دیگر وزیران پیشنهادی هستند که در مقامهای پیشین خود باقی مانده اند.

انوارالحق احدی، وزیر پیشنهادی اقتصاد در کابینه گذشته وزیر دارایی بود که از مقام خود استعفا کرده بود و سید مخدوم رهین، وزیر پیشنهادی اطلاعات و فرهنگ، در کابینه اداره موقت و دولت انتقالی هم در همین مقام کار کرده بود.

عنایت الله نظری، وزیر پیشنهادی عودت مهاجران هم در اداره موقت آقای کرزی در همین مقام بود و وحیدالله شهرانی، وزیر پیشنهادی معادن در کابینه گذشته آقای کرزی وزیر تجارت بود.

براساس فهرست پیشنهادی، تنها هشت تن از چهره های جدید شامل این فهرست شده اند، اما آنها از افراد تاثیرگذار شمرده نمی شوند و در مقامهای نه چندان کلیدی معرفی شده اند:

میرزا حسین عبداللهی، وزیر فواید عامه، غلام محمد ییلاقی، وزیر تجارت، حامد گیلانی، وزیر سرحدات، اقوام و قبائل، اسماعیل منشی، وزیر کار و امور اجتماعی، عنایت الله بلیغ، وزیر حج و اوقاف، محمدالله بتاش، وزیر حمل و نقل و ویس احمد برمک، وزیر توسعه روستایی و عبیدالله عبید، وزیر تحصیلات عالی.

شماری از این افراد پیش از این هم در مقامهای بالایی در حکومت های گذشته افغانستان کار کرده اند. آقای ییلاقی وزیر تجارت دولت مجاهدین در سال های هفتاد خورشیدی بود و در حال حاضر مشاور ارشد وزیر تجارت است و آقای عبید رئیس دانشگاه طبی کابل است.

آقای برمک معاون کنونی وزیر توسعه روستایی، حامد گیلانی، پسر سید احمد گیلانی و معاون مجلس سنا و آقای بتاش از کارمندان نهاد ریاست جمهوری هستند. آقای عبداللهی کار در سازمان های غیردولتی، وزارت معارف، شهرداری و اداره اصلاحات اداری در کارنامه خود دارد.

شماری از این افراد هم در شمار چهره های مشهور نیستند و از گذشته آنها اطلاعات زیادی در اختیار رسانه ها قرار نگرفته است.

در فهرست پیشنهادی وزرای خارجه، شهرسازی و همچنین رئیس اداره امنیت ملی و دادستانی کل معرفی نشده اند. گفته می شود سرنوشت وزیر خارجه پس از کنفرانس لندن، که اوائل سال آینده میلادی برگزار خواهد شد، مشخص می شود.

بر اساس فهرست پیشنهادی، وزارت کار، امور اجتماعی، شهدا و معلولان تبدیل به دو وزارت کار امور و اجتماعی و شهدا و معلولان شده است. این موضوع با واکنش منفی مجلس روبرو شد. وزارت شهدا و معلولان در گذشته های نه چندان دور هم از وزارت کار و امور اجتاعی جدا بود.

مجلس نمایندگان تصمیم گرفت تا زمانی که این موضوع در نشست روز یکشنبه مجلس حل نشده است، در باره تایید یا رد وزیران پیشنهادی رایگیری نخواهند کرد.

مجلس نمایندگان در اجلاس فردا، ۳۰ قوس/آذر، سوابق تحصیلی و کاری وزیران پیشنهادی را بررسی می کنند و در نشست بعدی خود در باره تایید یا رد آنها رایگیری خواهد کرد.

فهرست وزیران پیشنهادی:

۱. وزیر دفاع: عبدالرحیم وردک
۲. وزیر داخله: حنیف اتمر
۳. وزیر انرژی و آب: اسماعیل خان
۴. وزیر مالیه: عمر زاخیلوال
۵. وزیر عدلیه : سرور دانش
۶. وزیر معارف: فاروق وردک
۷. وزیر تحصیلات عالی: عبیدالله عبیدالله
۸. وزیر حج و اوقاف: عنایت الله بلیغ
۹. وزیر فواید عامه: میرزاحسین عبداللهی
۱۰. وزیر اطلاعات و فرهنگ: سید محدوم رهین
۱۱. وزیر صحت: امین فاطمی
۱۲. وزیر زراعت: محمد آصف رحیمی
۱۳. وزیر اقتصاد: انوارالحق احدی
۱۴. وزیر معادن: وحیدالله شهرانی
۱۵. وزیر مخابرات و تکنولوژی معلوماتی : امیرزی سنگین
۱۶. وزیر تجارت و صنایع: غلام محمد ییلاقی
۱۷. وزیر احیا و انکشاف دهات: ویس احمد برمک
۱۸. وزیر کار و اجتماعی: اسماعیل منشی
۱۹. وزیر ترانسپورت و هوانوردی: محمد الله بتاش
۲۰. وزیر امور زنان: حسن بانو غضنفر
۲۱. وزیر عودت مهاجران: عنایت الله نظری
۲۲. وزیر سرحدات، اقوام و قبائل: سید حامد گیلانی
۲۳. وزیر مبارزه با مواد مخدر: خداداد
بي بي سي فارسي

متن کنفرانس مطبوعاتی حامد کرزی و رابرت گیتس

رئیس جمهوری اسلامی افغانستان:
مطبوعات عزیر افغانستان و مطبوعات خارجی بسیار خوش آمدید!
بسیار مسرت دارم که یک دوست نزدیک افغانستان و یک شخص نهایت محترم و شناخته شده امریکا جناب وزیر دفاع گیتس را امروز دوباره به حیث مهمان ما در افغانستان معرفی می کنم. این بار چندم است که ایشان به افغانستان سفر کردند. امروز با ایشان درمورد ستراتیژی جدید امریکا در باره افغانستان و منطقه و چگونه گی توسعه و انکشاف اردوی ملی و پولیس ملی افغانستان، مسایل بازسازی و صلح در افغانستان و مصالحه ملی در افغانستان صحبت مفصلی داشتیم.
از صحبت با اینها، خرسندم، باعث اطمینان ما برای رابطه دوامدار بین افغانستان و امریکا شد. امیدوارهستیم که کوشش های هردوی ما برای مجادله موثر علیه تروریزم به زودترین فرصت ما را به نتیجه دلخواه برساند و همچنین افغانستان به جایی که آرزویش است برسد و از ترقی که آرزویش است برخوردار شود. تکرراٌ از وزرات دفاع اینها و از کوشش های اینها و از زحماتی که وزیردفاع گیتش شخصاٌ به افغانستان دارند و ادامه میدهند تشکر می کنیم.

رابرت گیتس:
نخست میخواهم از جناب رئیس جمهور کرزی تشکر کنم، مانند همیشه یک میزبان خیلی مهربان است.
ایالات متحده امریکا و در مجموع جامعه جهانی با دیدگاه رئیس جمهور کرزی همانطوریکه در سخنرانی تحلیف خود ماه گذشته بیان کرد موافق هستیم و آن اینکه خواهان افغانستانی هستیم که توانائی دفاع از خود را پیدا نماید و صلح در تمامی کشور تامین گردد. این هدف در واقع جزی تعهد رئیس جمهور اوباما است که هفته قبل به افغانستان، به مردم این کشور و منطقه اعلام کرد. افزایش کمک های امریکا به افغانستان نماینگر این تعهد است.

برای به عقب راندن روند ناامنی در بیشتر نقاط کشور و بدست گرفتن ابتکار ، رئیس جمهور اوباما 30 هزار نیرو اظافی به مناطق جنوبی و شرقی افغانستان اعزام میکند. اولین واحد آن تا روز های بعدی خواهند رسید و باقی تا اواسط تابستان به مناطق معینه مستقر خواهند شد . سایر همکاران بین المللی افغانستان نیز برای افزایش حداقل 7 هزار سرباز دیگر به این کشور تعهد کرده اند. با افزایش تعداد عساکر بین المللی در افغانستان، تعداد کشور های کمک کننده به افغانستان به 43 کشور با نزدیک به 150 هزار نیرو که در واقع بیانگر تعهد جدی جامعه جهانی برای کمک به مردم این کشور است خواهد رسید. این نیروها بنابر دعوت مردم افغانستان و ماموریت ملل متحد در این کشور حضور دارند.

هدف اصلی افزایش این نیروها همانا کاهش توانائی طالبان به هدف تهدید زندگی مردم افغانستان است. حتی اگر ما به تعداد سربازان خود می افزائیم، میدانیم که مردم افغانستان میخواهند نیروهای خود شان امنیت شانرا تامین کنند و این آروز ما نیز می باشد، نیروهای ما در اینجا صرف برای کمک به شما برای شکست دشمنان تان آمده اند. ما تا زمانی در کنار شما خواهیم ایستاد که نیروهای افغانی توانائی تامین امنیت شما را به تنهائی به عهده بگیرند، همانگونه که تامین امنیت کابل امروز به عهده نیروهای افغانی است. در جائیکه نیروهای اردو و پولیس افغان در مبارزه هستند، از خود شجاعت عالی نشان داده و قربانی های زیادی را نیز متحمل شده اند.

اما، در بسیار موارد، تعداد این نیروها کم بوده است و نقطه مورد بحث ملاقات امروز ما نیز بر محور همین چالش متمرکز بود، بحث کردیم که ما چگونه میتوانیم نیروهای افغانی بیشتر را جذب و نگهداری کنیم. من اعلام میکنم که ما از تمامی امکانات برای آموزش، تمویل و همکاری برای ساختن یک نیروی امنیتی افغانی که بتوانند در تمامی سطوح قادر به تامین امنیت مردم افغانستان باشد استفاده خواهیم کرد.

میدانم که نگرانی وجود دارد که افزایش نیروهای بین المللی باعث تلفات و آسیب بیشتر به غیرنظامیان میگردد، اما باید بگویم که برخلاف دشمنان افغانستان که عمداً مردم بیگناه ملکی را هدف قرار میدهند و بعدا ً به دروغ پراگنی می پردازند، اولویت ما حفظ جان مردم ملکی است. ما هرآنچه را که در توان داریم برای جلوگیری از تلفات ملکی استفاده خواهیم کرد، و برای رسیدن به این هدف، فرماندهان نظامی ما در دستورالعمل عملیاتی شان تغیرات آورده اند و در نتیجه تلفات ملکی به صورت چشمگیر کاهش یافته است.

واگذاری مسئولیت امنیت به نیروهای افغانی که در ماه جولای 2011 آغاز میگردد، تدریجی و مطابق به شرایط موجوده همان زمان خواهد بود. این واگذاری امنیت ولسوالی به ولسوالی، ولایت به ولایت طبق شرایط لازمه صورت خواهد گرفت. روابط ما با افغانستان بر مبنی تعهد درازمدت استوار است. با بهبود وضع امنیتی و با واگذاری مسئولیت بیشتر به نیروهای افغان، روابط ما در ساحات دیگر مخصوصاً انکشاف اقتصادی و سیاسی افغانستان تقویت خواهد شد.

طوریکه رئیس جمهور اوباما و شخص خودم همواره تاکید کرده ایم، حکومت امریکا این بار افغانستان و منطقه را تنها نخواهد گذاشت. ایالات متحده امریکا و دیگر دوستان و متحدین بین المللی ما تعهد کرده اند تا آنانی را که میخواهند بین صلح و رفاه و آینده افغانستان واقع شوند شکست دهند. ما یکجا پیروز خواهیم شد و همکاری مان برای سال های آینده ادامه خواهد داشت.

سوال:
شما مشخصاً چه کاری را برای دو چند ساختن تعداد نیرو های امنیتی تان در یک مدت زمان کم انجام خواهید داد، چگونه هزینۀ این تعداد نیرو را فراهم خواهید آورد، و این نیرو های شما در پنج سال آینده در کدام نقاط افغانستان مسئولیت امنیت را به عهده خواهند گرفت؟
رئیس جمهور حامدکرزی:
تلاش ما اینست که تعداد نیرو های امنیتی افغان را افزایش دهیم طوریکه این نیرو ها از تمام اقشار مردم افغانستان نمایندگی کنند و پسران و داختران جوان از تمام ولایات افغانستان در آن اشتراک داشته باشند.
شاید تا 15 یا 20 سال دیگر برای افغانستان مقدور نباشد که هزینه های یک چنین نیروی بزرگ را با توجه به منابع محدود کشور بپردازد. من امیدوارم که جامعۀ جهانی، بخصوص ایالات متحدۀ آمریکا بعنوان اولین متحد ما، ما را در قسمت بلند رفتن توانایی اقتصادی ما کمک کنند تا ما بتوانیم نیروی را بسازیم که تعداد و تجهیزات آن برای حفظ امنیت در کشور کافی باشد.
افغانستان در تلاش آنست که مسئولیت پرداخت هزینه های نیرو های امنیتی خود را از طریق منابع خودش به عهد بگیرد ولی این کار تا پانزده سال امکان نخواهد داشت.
اما، این بدان معنی نیست که ما در 15 سال آینده هیچ مسئولیت مالی را به عهده نخواهیم گرفت. طوریکه همین حالا نیز تلاش میکنیم، در این مدت ما بر توانایی های خود خواهیم افزود.
ما جداً در تلاش آن هستیم تا نیرو های خود را طوری توانمند بسازیم که مانند کابل تا دو سال آینده در بعضی از مناطق مشخص کشور که چالش های جدی امینتی در آن وجود دارد وظیفۀ حفظ امینت را به عهده بگیرند و در نهایت تا پنج سال دیگر به تدریج بتوانند رهبری عملیات های نظامی و حفظ امنیت را در تمام کشور در دست گیرند.
اما نهادینه سازی نیرو های امنیتی به زمان خیلی بیشتری نیاز دارد و در این زمینه ما خواستار کمک های متحدین در جامعۀ بین المللی در عرصه های مالی و آموزشی و تهیۀ تجهیزات هستیم.

سوال:
سوال من مربوط می شود به آقای گیتس، قسمیکه رئیس جمهور ما، بارها تاکید داشتند روی هماهنگی درعملیات های نظامی میان اردوی ملی و نیروهای ناتو، اما باآنهم هیچگونه هماهنگی صورت نگرفته قسمیکه می شود ما مثال بدهیم شب گذشته که عملیاتی در ولایت لغمان صورت گرفت و درآنجا پانزده نفر افراد ملکی تلف شدند. چه زمانی می شود که شما روی چنین عملیات هایی تجدید نظر به عمل بیاورید؟

رابرت گیتس:
ما همین اکنون هم همکاری قابل ملاحظه با اردوی ملی افغانستان داریم. صادقانه بگویم، ما امیداور هستیم که با بلند رفتن تعداد نیرو های افغان، ما بتوانیم تمام عملیات های خود را بطور مشترک با این نیرو ها انجام دهیم.در حقیقت ما میخواهیم که خود افغان ها در خط اول حضور داشته باشند و با افغانهای خود شان که بیشتر مورد استقبال شان قرار میگرند سرو کار داشته باشند. بعضی عملیات های نظامی به این دلیل بطور یکجانبه انجام میشوند که تعداد نیرو های پولیس و اردوی افغانستان کافی نیست. ما امیدواریم که با افزایش تعداد این نیرو ها ما بتوانیم تمام عملیات ها را مشترک انجام دهیم و در نهایت مانند آنچه در عراق انجام دادیم نیرو های ما نقش حمایتی اختیار کنند و نیرو های افغان بتوانند خود شان عملیات های نظامی را انجام دهند. هر قدر که این کار زود تر انجام شود به همان اندازه به نفع همۀ مان خواهد بود.

سوال:
رئیس جمهور کرزی! مقامات امریکایی از موجودیت فساد اداری در حکومت شما انتقاد کرده اند. آیا تا به حال حکومت ایالات متحده به شما هدایات مشخص در مورد اینکه چه کسانی را برای کابینه و منحیث والی انتخاب کنید داده است؟ اگر چنین است آیا شما این هدایات را خواهید پذیرفت؟ و جناب آقای گیتس، رئیس جمهور کرزی در چارچوب زمانی که ارائه کردند گفتند که 5 سال را در بر خواهد گرفت تا نیرو های افغان مسئولیت رهبری عملیات های نظامی و حفظ امنیت را بعهده بگیرند و کمک های مالی ایالات متحده تا 15 الی 20سال دیگر ضروری خواهند بود. آیا این چارچوب زمان با برنامه های حکومت امریکا مطابقت دارد؟

رابرت گیتس:
طوریکه رئیس جمهور اوباما واضحاً اشاره کرد روند انتقال مسئولیت امینت دو سال بعد از ورود نیرو های امریکایی به ولایت جنوبی هلمند یعنی در جولای 2011 آغاز میگردد. من امیدوارم که ما نتنها بتوانیم این کار را در مدتی که رئیس جمهور کرزی اشاره کرد انجام دهیم، بلکه با افزایش تعداد نیرو های امنیتی افغان خیلی پیشتر از آن در انجام این کار موفق شویم.

چنانچه رئیس جمهور اوباما تصریح نمود، ما انتظار داریم که کاهش تدریجی نیرو های مان را بعد از جولای 2011 آغاز نماییم. طوریکه ما در جلسات کانگرس و در مصاحبه های تلویزیونی گفتیم، انتظار میرود این یک روند چندین ساله باشد و شاید 2،3 و یا 4 سال را در بر گیرد. ولی چنانچه رئیس جمهور اوباما تصریح نمود، تعهد امریکا نا محدود نیست. من هم به رئیس جمهور کرزی گفتم که با گذشت زمان باید تغییری در تعادل میان جنبه های مختلف همکاری های مان بوجود آید طوریکه با بهبود امنیت کمک های نظامی کمتر گردیده و کمک های اقتصادی و انکشافی تقویت شوند.
اما واقعیت اینست که این کار زمانی انجام میشود که افغانستان توانایی کافی برای پرداخت مصارف نیرو های امنیتی خود داشته باشد. عملی شدن این کار در مدت 15 یا 20 سال بستگی به انکشافی افتصادی افغانستان دارد و من امیدوارم که روند انکشاف اقتصادی در این کشور سرعت یابد، و ایالات متحده به همکاران بین المللی خود واضح ساخته است که آنها نیز در این زمینه مسئولیت دارند.
با رشد اقتصاد افغانستان هزینۀ حمایت از نیرو های امنیتی این کشور کاهش خواهد یافت. باید دیده شود که چه تعداد نیروی امنیتی افغان ضرورت خواهد بود. معمولاً با ختم جنگ در یک کشور تعداد نیرو های امنیتی این کشور کاهش می یابند و در نتیجه هزینه ها کم میشوند.

رئیس جمهور حامد کرزی:
ما مباحثات زیادی در مورد فساد اداری با همکاران مان در جامعۀ بین المللی داشته ایم. ما از نگرانی های آنها آگاهی داریم و نگرانی های خویش را در بارۀ روش های مبارزه با فساد اداری و نیاز های افغانستان در این زمینه با آنها در میان گذاشته ایم. تا جاییکه مربوط فساد اداری در افغانستان میشود این مسئولیت ما افغانهاست که با تمام توان در راستای از بین بردن آن مبارزه کنیم. این کار را ما باید بخاطر افغانستان انجام دهیم. چراکه فساد اداری پدیدۀ شومیست که جامعۀ ما را تحت تاثیر قرار داده، جلو پیشرفت را در کشور ما گرفته است و عواید مان را کاهش داده است. به همان اندازه که ما در زمینۀ مبارزه با فساد اداری موثر تر عمل کنیم به همان اندازه میتوانیم با سرعت بیشتر روی پا های خود بایستیم و هزینه های لازم مالی خود را بپردازیم. بناً، فساد اداری یکی از نگرانی های عمدۀ افغانهاست. ما همچنان نگرانی جامعۀ جهانی در این زمینه را مشروع میدانیم. افغانستان کاملاً به مبارزه علیه فساد اداری متعهد است و با تمام توان با آن مبارزه میکند و با گذشت زمان شما شاهد این مبارزه خواهید بود.
در قسمت کابینه باید بگویم که جامعۀ جهانی به ما کمک مالی میکند و به ما کمک میکند که نهاد های مانرا، بخصوص اردو، پولیس و نهاد اطلاعاتی و انکشاف اقتصاد، زراعت و انرژی، تقویت کنیم. ما بعنوان افغانها تمام تلاش خود را انجام خواهیم داد تا کابینۀ را برای به پیشگاه مردم افغانستان ارائه کنیم که از جانب جامعۀ جهانی نیز استقبال و حمایت شود.

سوال:
سوال من متوجه رئیس جمهور کرزی است، شایعات زیادی وجود دارد در مورد کابینه جدید افغانستان، اگر لطف کرده بگوئید که درکابینه جدید چه چهره هائی خواهند بود و اینکه ما چه انتظاری از این کابینه داشته باشیم، و به تعقیب سوال همکارم که در مورد فساد پرسیدند که آقای گیتس نیز پاسخ بدهند اینکه بیشتر موضوع فساد به شانه دولت افغانستان گذاشته میشود، در حالیکه یک سلسله انتقادات بر عملکرد جامعه جهانی در افغانستان اعم از سوی خود جامعه جهانی و دولت افغانستان نیز وجود دارد. انتقاداتی وجود دارند که فساد اداری در نهاد های بین المللی وجود دارد و شما چه فکر میکنید که به این گونه فساد چگونه رسیدگی خواهید کرد؟

رئیس جمهور حامد کرزی:
شما تا چند روز دیگر در مورد کابینه جدید و معرفی آن به پارلمان خواهید شنید، من آماده بودم که تقریباً چهل فیصد کابینه جدید را امروز به پارلمان بفرستم، اما بعد از آنکه با آقای قانونی رئیس ولسی جرگه روز گذشته صحبت کردم، ایشان گفتند که بیشتر اعضای پارلمان میخواهند لست تمامی کابینه جدید را برای شان بفرستم، و من فکر میکنم پیشنهاد ایشان درست است، بناً من معرفی یک تعداد اعضای کابینه را به تعویق انداختم تا اینکه بتوانیم الی روز های سه شنبه یا چهارشنبه لست مکمل کابینه را بفرستیم. تلاش میکنم اگر بتوانیم هرچه زودتر این لست را بفرستیم. تمامی کابینه تغییر نخواهد کرد، وزرای که از خود شایسته گی و توانائی نشان داده اند باقی خواهند ماند، یک تعداد تغییر خواهند کرد، تعداد دیگر باقی خواهند ماند، زندگی ادامه خواهد داشت، بعد از آنکه کابینه جدید به کار آغاز کند، مردم افغانستان، مطبوعات و جامعه جهانی عملکرد شانرا ارزیابی میکنند. من فکر میکنم اعلام کابینه و بهبودی در کابینه، پایان کار نخواهد بود،

رابرت گیتس:
من هفته قبل در مقابل کانگرس امریکا گفتم یک مقدار این مسئولیت و مشکلات متوجه ایالات متحده امریکا و تمامی جامعه جهانی است، با توجه به مقدار زیاد پول که جامعه جهانی در قالب قرارداد ها و پروژه ها در افغانستان به مصرف میرسانند، من با سفیر امریکا در افغانستان با جنرال مکرستل و دیگر مسئولین در امریکا در این مورد صحبت کرده ام که ما چگونه میتوانیم طرزالعمل های مصرف پول را که امریکا و در مجموع جامعه جهانی در افغانستان به مصرف میرسانند مقید تر کنیم تا ما بتوانیم بر مصرف درست پول نظارت بهتر داشته باشیم و از فساد در نحوه مصرف پول جلوگیری کنیم. بنابرین، ما نیز در برابر عملکرد خود مسئول هستیم و طوری که جناب رئیس جمهور کرزی فرمودند، این مسئله نیز یک مشکل جدی است و ما نیز در برابر مصرف درست پول های که در افغانستان به هدف ایجاد شرایط بهتر به مصرف میرسانیم مسئول هستیم. هر دو طرف مسئولیت مبارزه با فساد را در نهاد های شان دارند، رئیس جمهور کرزی از جانب خود مسئولیت دارد و ما از جانب خود.

متن سخنرانی رییس جمهور درمراسم تحلیف

بسم الله الرحمن الرحیم

جلالتمآب محترم عاصف علی زرداری، رییس جمهور پاکستان ،جلالتمآب معاون ریاست جمهوری کشورایران ، محترمه خانم هیلاری کلینتون و اعلی حضرت آغا خان،وزرای کشورهای دوست و مددکار ما ، جلالتمآبان جناب رؤسای شواری ملی و جلالتمآب قاضی القضات ، رهبران گرانقدر جهادی ، اعضای محترم شورای ملی افغانستان ، مشارن قومی و علمای کرام دین ، نمایندگان محترم کوریپلماتیک ، نمایندگان محترم رسانه ها ی جمعی ، اعضای کابینه ؛ خواهران و برادران عزیز سلام علیکم و رحمه الله وبرکات.

خداوند متعال را سپاس گزارم که یک بار دیگر این توفیق را ارزانی داشت تا از یک امتحان بزرگ دیگر سربلند بیرون آییم.

مشارکت میلیون ها شهروند محترم افغانستان در انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی نشان داد که ملت افغانستان دارای بلوغ سیاسی افتخار آمیز است .می خواهم از همه هموطنان که با وجود همه خطرات دراین روند بزرگ ملی مشارکت کردند تشکر کنم.

جا دارد تا از همه کاندیدانی که با اشتراک صلح آمیز در این انتخابات ؛ مردم سالاری را در کشورمان یک گام دیگر به جلو بردند قدردانی نمایم.

برگزاری کارزراهای شکوهمند انتخاباتی برای ایجاد افکار وسمت دادن آرای مردم گامهای بزرگی بودند به سوی قوام و ثبات حاکمیت مردم در دموکراسی جوان ما .

بزرگترین مشخصه انتخابات اخیر فرا قومی بودن آن بود و مشارکت فرا قومی مردم دراین انتخابات نشان داد که مردم ما با حرکت از باورهای سیاسی شان برای تعیین رییس جمهور به صحنه آمدند و انتخابات اخیر با درنظرداشت ترکیب آرای مردم بیش از هر زمان دیگر رنگ ملی و افغانی داشت.

دراینجا می خواهم از کمیسیون مستقل انتخابات کشور صمیمانه تشکر کنم .بدون شک بدون مدیریت آن کمیسیون در شرایط دشواری که ما در آن قرار داشتیم برگزاری انتخابات ممکن نمی شد.

ما باید از درسهای مثبت ومنفی گذشته انتخابات بیاموزیم که برگزاری انتخابات را در آینده کاملا افغانی کنیم.

قانون انتخابات باید هر چه زودتر تصویب ونافذ گردد و رأی دهندگان افغان باید بدانن و مطمئن باشند که صرف آراء این مردم است که با حکومت مشروعیت می دهد.

همین سان از همه جانبازان اردوی ملی و پولیس ملی افغانستان و امنیت ملی کشور ؛ همچنین از آن عده از سربازان نیروهای کشورهای دوست ومتحدمان که جهت تأمین مشارکت مردم خدمت نمودند و جانهایشان را به خطر انداختند با افتخار یاد کنم .

از خداوند بزرگ می خواهم تا به شهدا جنت برین را مکان گرداند، همه مظلومین و مجروحین را شفای عاجل عنایت بفرماید .

مهمانان عزیز بزرگترین خصلت ما افغانها دراین است که برای تحقق باورها ی سیاسی مان بایکدیگر جدل و بحث می کنیم اما زمانی که مصالح ملی ، دفاع از وطن و ارزشهای آن مطرحباشد همه با هم متحد هستیم.

در این جا می خواهم از تمام کاندیدان ریاست جمهوری و به خصوص برادرم جناب داکتر عبدالله و داکتر اشرف غنی احمد زی دعوت نمایم که به خاطر افغانستانی متحد وسربلند و پیشرفته متحدانه سعی وتلاش نماییم.


من براین باورم که اصل وفاداری به سرزمین افغانستان به نظام سیاسی و دولت آن بالاتر از همه ارزشهایی است که ما به آن باور داریم.

هموطنان عزیز، مهمانان گرامی ! رشد وتقویت همکاریهای منطقه ای بدون شک عوامل عمده ای در شکوفایی اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی کشور ماست .

ما می خواهیم در همکاری با همسایگان خود و جامعه جهانی همگرایی منطقه ای را با اقدامات عملی به خصوص درساحات تجارت ترانزیت طوری گسترش دهیم که افغانستان به نقطه ای وصل میان کشورهای جنوب غرب آسیا و خاورمیانه مبدل شود.

افغانستان می تواند به گذرگاه انتقال انرژی و کالاهای اقتصادی میان شمال و جنوب تبدیل شود در این راستا وصل افغانستان به شبکه راه آهن منطقه و وصل کشورهای منطقه از طریق شبکه های راه اهن و راههای زمینی با یکدیگر و با بنادر دره ای از طریق افغانستان امکانات عینی نزدیکی میان کشورهای منطقه ما می باشد.

سیاست خارجی و امور بین المللی :

سازمان ملل متحد در 8 سال گذشته ، رهبری ملکی جامعه جهانی را چه در برگزاری کنفرانس های بین المللی و چه در هماهنگی تلاش های جامعه جهانی بر عهده داشته است.

افغانستان با سپاس از نقش این سازمان یاد نموده خواهان تقویت نقش رهبری کننده این سازمان در عرصه های توافق شده می باشد .
مهمانان گرامی ؛ مابراین باوریم که دوستی ما با امریکا محدود به مبارزه مشترک ما با تروریزم نبوده است ؛ افزون بر آن مبتنی بر منافع دراز مدت افغانستان برای تحکیم ثبات و رفاه برای مردم کشور ما می باشد .

امریکا بزرگترین کمک کننده و کمک دهنده در تأمین امنیت و توسعه اقتصادی و دولت داری خوبی درکشور ما می باشد .من یقین کامل داریم که این دوستی بیش از پیش توسعه خواهد یافت .

مردم افغانستان فداکاری و قربانی سربازان امریکا را در راستای تأمین امنیت فراموش نخواهند کرد.افغانستان مصمم است تا با شروع گفتگو با ایالات متحده روی مفاد اعلامیه مشترک همکاری استراتژیک میان دو کشور به همکاری پایدار و دوامدار میان کشورهای ما برای آینده بهتر و تحکیم روابط متقابل اقدامات مقتضی را هر چه زودتر روی دست گرفت.تا به نزدیک ترین شریک و متفق ایالات متحده امریکا در میان کشورهای عضو سازمان ناتو که در میان کشورهای سازمان ناتو نیست ارتقاء یابد.

ما از کشورهای عضو اتحادیه اروپا ، کانادا ، استرالیا و همه متحدان افغانستان که در 8 سال گذشته در تقویت نهادهای دولتی ، بازسازی و تأمین صلح در کشورمان سهم گرفته و قربانی داده اند ؛ سپاسگذاری می کنم.

به ادامه کمک های قبلی مساعدتهای اخیر 5 میلیارد دالری کشور جاپان مایه تشکر فراوان ملت افغانستا ن است.

ما یقین کامل داریم که کشورهای عضو ناتو درجهت تحقق تسریع آموزش و تجهیز اردو و پولیس ملی افغانستان گامهای مؤثرتری را برخواهند داشت.
تنها از این طریق است که آرزوی افغانستان مبنی بر بازگشت سریع سربازان دوستان ما به کشورهایشان و گرفتن مسؤلیت تام از جانب خود ما به واقعیت خواهد پرداخت.

ما همیشه مستقیما از تحولات مثبت و منفی در کشورهای اسلامی متأثر می شویم از این رو روابط ما با جهان اسلام روابطی است مبتنی بر ارزشهای درون یک خانواده ی واحد . ما از تلاش کشورهای اسلامی ، عربستان سعودی ، ایران ، ترکیه ، امارات متحده عربی و تمام خواهران و برادران عضو جامعه اسلامی و حمایتهای سازمان کنفرانسهای اسلامی از کشور خود بسیار زیاد سپاس گذار هستیم .

روابط کشور ما با کشورهای همسایه روابطی است مبتنی بر احترام متقابل و دوستی بی شائبه . ما همواره می کوشیم تا این روابط هر چه بیشتر گسترده و تقویت شود . از کمک های همسایگان مان ایران و پاکستان برای بازسازی افغانستان سپاسگذاری بسیار زیاد و فراوان داریم .

روابط ما با جمهوری هند ؛ روابطی است استراتژیک . این کشور با اعطای 1300 میلیون دالر سهم بزرگی در بازسازی کشور ما برعهده دارد.همچنین هزاران محصل افغان در دانشگاههای هند مصروف تحصیل می باشند.

جمهوری مردم چین همسایه نیک و همکار ما درتوسعه و ثبات می باشد .

جمهوری ترکیه کشور برادر و دوست تاریخی و وفادار افغانستان د رطول تاریخ بوده است .حضور سربازان این کشور و تلاش رهبری آن برای تأمین صلح و امنیت قابل سپاس است .

روابط ما با فدراسیون روسیه به سرعت توسعه می یابد مااز حمایتهای این کشور در مجامع بین المللی سپاسگذار هستیم .

حضور برادرم جناب عاصف علی زرداری ، رییس جمهور پاکستان در این محفل نشانی ازدوستی و برادری میان کشورهای ما و همچنین تعهد حکومت آن کشور در مبارزه با تروریزم به عنوان تهدید مشترک می باشد .

من یقین کامل دارم حکومتهای برخواسته از آرای مردم در هر دو کشور بزودی خواهند توانست بر مشکل تروریزم غلبه نمایند.

مهمانان عزیز ! ما کاندیدانی در انتخابات افغانستان داشتیم ؛ مردم افغانستان به تمام کاندیدان رأی دادند . ولی امروز که من به عنوان رییس جمهور افغانستان سوگند یاد می کنم خود را خادم مردم افغانستان می دانم .و امیدوارم خدا مرا در این راستا موفق گرداند.

و در پایان باز هم از تمام کاندیدان خواهش می کنم که بیایند و در ساختن آینده این ملت با هم یک جا همکار باشیم و از مهمانان گرامی که از جاهای دور تشریف آوردند و در محفل ما اشتراک کردند و محفل ما را عزت بخشیدند بسیار سپاسگذاری می کنم .
شبكه اطلاع رسانی افغانستان

کودکان هندو و سیک؛ آموزش در مدارس عمومی یا ویژه؟


مرضيه عديل در سايت فارسي بي بي سي
شماری از هندوها و سیک های افغانستان می گویند برخورد نامناسب با فرزندان آنها در مدارس عمومی باعث شده که آنها از آموزش باز بمانند.
شماری از افراد این اقلیت دینی در افغانستان می گویند از نزدیک به ۲۰ سال پیش است که فرزندان آنها، به ویژه دختران آنها، در چنین وضعیتی به سر می برند.
چیتر سینگ، هندویی در شهر کابل گفت: "پسر من یک سال پیش در لیسه (دبیرستان) عمر شهید بود. یک روز شاگردان در داخل مکتب (مدرسه) لت و کوبش کردند، روز دیگر زنجیر طلایش را از گردنش گرفتند."
آقای سینگ افزود: "ما به مدیر مکتب مراجعه کردیم، مدیر مکتب شاگردان را خواست، اما آنها پسران زورگو بودند، آنها نه به حرفهای مدیر توجه داشتند و نه به حرفهای سر معلم."
او گفت که دانش آموزان این مدرسه سرانجام روزی پسر او را با "برچه" (چاقو) تهدید به مرگ کردند و به او هشدار دادند که اگر هفت هزار افغانی به این دانش آموزان ندهد، او را خواهند کشت.
آقای سینگ گفت با این همه او پسرش را تشویق کرد که به آموزش در مکتب ادامه دهد، اما پسرش دیگر نتوانست با این وضعیت کنار آید و به مکتب برود. آقای سینگ گفت سرانجام پسرش از ادامه آموزش در مدارس عمومی منصرف شد.
او گفت: "پسرم می گفت اگر آنها (دانش آموزان) مرا بکشند، دیگر مکتب به چه دردم می خورد؟"
آقای سینگ می گوید در حال حاضر شمار کمی از کودکان هندو و سیک در مکاتب خصوصی یا نزد افراد با سواد در خانه های خود آموزش می بینند.او گفت وضعیت آموزش دختران هندوها و سیک ها از این هم بدتر است. به گفته آقای سینگ، دختران هندو و سیک به دلیل ترس از اذیت و آزار فرزندان مسلمانها به مکتب نمی روند و بیشتر آنها بیسوادند.
'مکتب نداریم'
یک دختر حدود هفت ساله سیک به نام آروندا گفت که یک دختر هفده ساله سیک به نام کول جیت او را آموزش می دهد. کول جیت سواد کمی دارد.
اندرکور دختر دیگری است که بیست سال دارد، اما تا کلاس سوم درس خوانده است. این که چرا او به آموزش ادامه نداده است، فقط به زمین نگاه می کند و چیزی نمی گوید.
کول جیت، که آروندا را آموزش می دهد، می گوید: "ما مکتب نداریم." او در پاسخ به این پرسش که چرا به مدارس عمومی نمی رود گفت: "ما را اهانت می کنند، اذیت می کنند و کلمات بد و زشت می زنند، به ما دشنام می دهند."
کول جیت گفت که گاه گاهی نزد عمویش می رود و آموزش می بیند.
او و دیگر دختران هندو و سیک این سوال را با نوعی یاس می پرسند که چه زمانی مدرسه اختصاصی آنها گشایش می یابد. این سوالی است که مقامات وزارت معارف (آموزش و پرورش) افغانستان می توانند به آن پاسخ بدهند.مادر کول جیت گفت: "ما بسیار خوش می شویم اگر مکتب ویژه ای برای فرزندان هندو ها و سیک ها ساخته شود و آنها باسواد شوند."
او گفت: "کودکان ما وقتی به مکتب می روند اذیت می شوند، به آنها دشنام می دهند، حتی آنها را می زنند."
این زن سیک ادامه داد: "ما بر اساس عقیده دینی خود نمی توانیم موهای خود را کوتاه کنیم، به این دلیل ما را مسخره می کنند."
مکتب ویژه؟
چیتر سینگ گفت وزارت معارف وعده داده است که برای فرزندان هندوها و سیک ها مکتب ویژه ای خواهد ساخت، اما به گفته او، نبودن زمین و ساختمان برای این مکتب مشکلی است که تا حال حل نشده است.
مقامهای وزارت معارف می گویند آنها در نظر دارند که مکتب ویژه ای را برای اقلیت های هندو و سیک بسازند، ولی این مقامات اظهار نگرانی می کنند که این کار به "وحدت ملی" آسیب نرساند.
آصف ننگ، سخنگوی وزارت معارف افغانستان گفت: "ما در نظر داریم که برای اقشار خاص مکاتب جداگانه بسازیم، ولی ما این کار را در صورتی انجام خواهیم داد که وحدت ملی ما آسیب نبیند، زیرا تمام اتباع افغانستان - چه اهل هنود و سیک باشند و چه سایر اقوام - ما می خواهیم که همه آنها را زیر یک چتر نگه داریم. ما می کوشیم فضای صمیمانه ای ایجاد کنیم."
سخنگوی وزارت معارف افزود: "اینکه یک کودک هندو در مکاتب عمومی با مشکل مواجه می شود، یک عارضه است و ما باید این عارضه را رفع کنیم." پیش از این شمار زیادی از هندوها و سیک ها افغانستان را ترک کرده و به کشورهای خارج، به ویژه هند رفته اند. اگر مشکل کنونی آنها حل نشود، ممکن است شمار بیشتر مجبور به ترک کشور شوند.

حکم زندان برای دو وبلاگ‌نویس جمهوری آذربایجان

دادگاهی در جمهوری آذربایجان دو وبلاگ نویس مخالف این کشور را به علت انتشار ویدئویی تمسخر آمیز از مقامات این کشور در اینترنت به حبس محکوم کرده است.
عدنان حاجی زاده و امین میلی به ترتیب به دو و دو و نیم سال زندان محکوم شده اند. اتهام رسمی که متوجه آنها شده، درگیری در یک رستوران در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان است.
این دو وبلاگ نویس مخالف دولت می گویند محاکمه آنها دلایل سیاسی داشته است اما مقامات رسمی این موضوع را رد می کنند.
وکیل این افراد می گوید مجازات حبس برای عدنان حاجی زاده و امین میلی "غیر عادلانه و غیر قانونی" است.
آقای حاجی زاده در ماه ژوئیه امسال ویدئویی را در سایت های اینترنتی منتشر کرده بود که در آن خری، ریاست کابینه دولت را به عهده داشت.
هر دو وبلاگ نویس تقاضای تجدیدنظر کرده اند.
زندانی و محاکمه کردن این دو وبلاگ نویس با واکنش هایی در داخل کشور و در سطح جهانی رو به رو شد. گروه های مدنی جمهوری آذربایجان جریان دادگاه را محکوم کرده و خواهان آزادی این دو نفر شده اند.
این دو وبلاگ نویس از منتقدان سرشناس دولت الهام علی اف، رئیس جمهور آذربایجان به شمار می روند.
فعالان حقوق بشر در جمهوری آذربایجان می گویند این دو به علت انتقادات خود از دولت در اینترنت دادگاهی شده اند.
این فعالان می گویند دولت این کشور به طور فزاینده ای، آزادی بیان را محدود می کند.